Archiwa tagu: religia

Okkultyzm i religia

Opublikowany przez

Związek między okultyzmem a religią jest bardzo skomplikowany, zwłaszcza dlatego, że jest on w różny sposób uprzednio obciążony. Jednakże przy beznamiętnym rozpatrywaniu większość sztucznie wprowadzonych do tego tematu sporów znika.

Zacznijmy od okultyzmu. Ten jest – lub przynajmniej powinien być – przede wszystkim nauką. Tak rozumiany i prowadzony, nie stoi w sprzeczności z religią – czy to chrześcijańską, czy inną – lecz niekiedy nawet doskonale nadaje się do tego, by wspierać jej poglądy na naukowej podstawie. Człowiek obeznany z fenomenami okultyzmu nie może np. z góry odnosić się negatywnie do „cudu”. Niestety jednak Czytaj dalej →

Mistyczne Wolnomularstwo – Nauka Tajemna

Opublikowany przez

Mistyczne Wolnomularstwo

(Rozdział IV: Nauka Tajemna)

„Prawdziwy mason jest praktycznym filozofem, który pod religijnymi symbolami – przyjętymi od zawsze przez mądrość – według planów ułożonych przez naturę i rozum, wznosi moralną budowlę poznania.”*)

„Jako Wielki Mistrz wszystkich lóż symbolicznych, jego obowiązkiem jest przywrócić odradzającemu się wolnomularstwu jego pierwotną czystość.”**) Czytaj dalej →

Spirytualizm, jego prawda i jego nauki

Opublikowany przez

Spirytualizm, jego prawda i jego nauki
Autor:
K. Wachtelbora, Fürstenwalde

Każdy znawca sprawy wie, że spirytualizm w ostatnich latach i dziesięcioleciach w Niemczech zdobył i wciąż zdobywa wielkie rozpowszechnienie – takie, że zainteresował już do tego stopnia kręgi przeciwników, iż te zaczęły otwarcie występować przeciwko niemu. Do pierwszych przeciwników spirytualizmu w Niemczech należy obecnie zapewne ks. pastor D. dr Riemann z Berlina, który słowem i pismem – i to nie tylko na terenie swej działalności, w Berlinie, lecz także poza nim – w najgorliwszy sposób przeciwstawia się spirytualizmowi. Mieliśmy również okazję słyszeć go tutaj. Ponieważ jednak ks. pastor D. dr Riemann, jako teolog, reprezentuje tylko jednostronny punkt widzenia, a dzięki jego walce spirytualizm budzi ogromne, ogólne zainteresowanie, przeto temu ostatniemu poświęcone zostanie tu krótkie, bezstronne rozważanie. Czytaj dalej →

Masoneria Mistyczna – Znak Mistrza

Opublikowany przez

Masoneria Mistyczna
(Kontynuacja: Rozdział VII. Nauka tajemna: Znak Mistrza.)

Nie należy przypuszczać, że w dawnych misteriach każdy wtajemniczony stawał się mistrzem w sensie określonym w poprzednich rozdziałach. Istniały Małe i Wielkie Misteria. Do Małych dopuszczano wszystkich; do Wielkich – tylko nielicznych; a spośród tych nielicznych jeszcze mniejsza liczba została wyniesiona do najwyższego i ostatecznego stopnia. Niektórzy przez całe życie pozostawali jedynie w niższych stopniach, ponieważ wskutek wad konstytucyjnych lub braku zdolności umysłowych i duchowych nie byli w stanie posuwać się naprzód. Czytaj dalej →

Masoneria Mistyczna

Opublikowany przez

(Kontynuacja: Rozdział VIII. Wzniosła Loża.)

Głęboką tajemnicę, która otacza dawne misteria, oraz obowiązek zachowania sekretu, jaki nakładany jest na każdego wtajemniczonego w masońskie bractwo, można wyjaśnić rozmaitymi powodami i wielorakimi okolicznościami, z których niektóre już poruszyliśmy. W czasach politycznego ucisku i prześladowań ze strony Kościoła stawało się konieczne ukrywanie tożsamości wszystkich członków tajnych bractw, a także – na ile to było możliwe – skrywanie zasad Zakonu dla wzajemnej ochrony. Ponieważ bycie znanym jako mason lub okultysta oznaczało bycie ściganym jak przestępca, więzionym do końca życia, a może nawet torturowanym i spalonym, ludzie naturalnie ukrywali swoje związki z Lożą albo zainteresowanie tajemną nauką. Czytaj dalej →

Tarot Cyganów, najstarsza księga ziemi

Opublikowany przez

Święte słowo Jod-He-Vau-He

Według starej ustnej tradycji Hebrajczyków (czyli Kabały) istnieje Święte Słowo, które śmiertelny człowiek, o ile odkryje właściwy sposób jego wypowiedzenia, może znaleźć jako klucz do wszelkiej wiedzy – zarówno boskiej, jak i ludzkiej. To słowo, którego Izraelici nigdy nie wypowiadali, a które Arcykapłan wymawiał tylko raz w roku wobec wiernych podczas obrzędu wtajemniczenia, promieniuje z centrum płonącego trójkąta 33. stopnia szkockiej masonerii; jest ono umieszczane nad drzwiami starych synagog, uformowane z czterech hebrajskich liter i czyta się je Jod-He-Vau-He (יהוה). Czytaj dalej →

Tubdan Tschöki Nima Geleg Namgyal

Opublikowany przez

Tubdan Tschöki Nima Geleg Namgyal – najpotężniejszy kapłan ziemi

Mamy szczęście przedstawić naszym czytelnikom wizerunek najwyższego i najpotężniejszego duchownego na całej ziemi, którego imperium rozciąga się „od Kałmuków nad Wołgą do Buriatów nad Bajkałem, od wybrzeża Morza Arktycznego aż po żarzące się słońce Indii”. Czytaj dalej →

Mistyka – Paul Zillmann

Opublikowany przez

„Niech nie będzie zależny od innego, kto może być sam swoim panem.”
Paracelsus.

Mistyka.
Autor: Paul Zillmann.
(Zakończenie)

„Do samopoznania duszy dochodzę na dwa sposoby: poprzez jasne wyobrażenie drogi, którą należy kroczyć, oraz poprzez samo kroczenie tą drogą. Czytaj dalej →

Muzyka jako magia

Opublikowany przez

O istocie muzyki do tej pory nie osiągnięto jednomyślności. Jednak wszyscy znawcy zgadzają się co do tego, że – jak mówi Beethoven – jest ona mądrością wyższą niż filozofia i teozofia. „Dzieło kompozytora” – mówi Richard Wagner – „jest w istocie dziełem magii”.

Muzyka jest według filozofa Krausego nieświadomym naśladowaniem odwiecznych praw świata, odzwierciedlonych w ludzkiej duszy. „Muzyka to sztuka wewnętrzności” – powiada H. Schilling. „Formy muzyki są formami rzeczy wiecznych, tj. idei” – dodaje Schilling. „Jest ona rytmem i harmonią wszechświata”. Według Hegla jest ona „utkana z całej substancji życia wewnętrznego”. Czytaj dalej →

Jan van Ruysbroeck

Opublikowany przez

Brahmini mówią, że istnieją trzy drogi do Bóstwa: droga rozumu (Dhyāna-Mārga), droga czynów (Karma-Mārga) i droga pobożności (Bhakti-Mārga). Ta ostatnia była dotąd najmniej uczęszczana przez członków Towarzystwa Teozoficznego. Jednak trudno przypuszczać, by z czasem nie nastąpił zwrot – skoro coraz wyraźniej rysuje się tendencja powrotu do mistyki.

Nowoczesny ruch teozoficzny cierpi na niedocenianie pobożności. Uważa się zazwyczaj, że droga rozumu stoi wyżej. Lecz każdy, kto osiągnie pewien stopień rozwoju, musi dojść do wniosku, że powinien mieć również osobisty stosunek do duchowej siły, pojmowanej jako osobowa, istniejącej w zaświatach. Skłonność ta prowadzi do mistyki. Natury zimne nie są do niej zdolne, natomiast natury kobiece mają ku niej naturalne upodobanie. Nasz dzisiejszy świat kobiecy wykazuje jednak wyraźną tendencję do męskiego sposobu myślenia – do rozwijania rozumu i wykształcenia. Mężczyźni natomiast cierpią zazwyczaj na brak religijności. Czytaj dalej →