O snach proroczych

O snach proroczych

Snem proroczym nazywam taki sen, który powstaje albo z połączenia ducha wyobraźni i intelektu, albo wskutek oświecenia udzielanego przez wyższy intelekt działający ponad naszymi duszami, albo też dzięki prawdziwemu objawieniu pewnej boskiej mocy w umyśle spokojnym i oczyszczonym. W ten sposób dusza nasza otrzymuje prawdziwe wyrocznie i obficie przekazuje nam proroctwa.

We śnie bowiem zdaje się nam, że zarówno zadajemy pytania, jak i poznajemy odpowiedzi; wiele rzeczy wątpliwych, wiele zasad działania, wiele spraw nieznanych, o które nigdy nie pytaliśmy i których nasz umysł nigdy nie próbował zgłębić, zostaje nam objawionych właśnie w snach. Ukazują się nam również obrazy rzeczy nieznanych i miejsc, których nigdy nie widzieliśmy, podobizny ludzi – zarówno żywych, jak i umarłych – oraz rzeczy przyszłych, które mają dopiero nadejść; objawione zostają także wydarzenia, które już gdzieś zaszły, choć nie dowiedzieliśmy się o nich z żadnej relacji. Czytaj dalej

Dobre i złe duchy w magii ceremonialnej

Rozdział VIII klasycznego dzieła poświęconego magii ceremonialnej przedstawia dawną naukę o dobrych i złych duchach, aniołach opiekuńczych, demonach oraz duchowej walce o duszę człowieka. Autor odwołuje się do Biblii, Orygenesa, Hermesa, Jamblicha, Homera i tradycji starożytnej, ukazując człowieka jako istotę znajdującą się pomiędzy wpływem duchów dobrych i złych. Tekst porusza również temat aniołów stróżów, geniusza człowieka, duchowej opieki, demonicznych pokus oraz tajemniczej hierarchii bytów duchowych.


Część I. Magia ceremonialna

Rozdział VIII

O dokuczliwości złych duchów oraz o ochronie, jaką otrzymujemy od duchów dobrych

Teologowie są zdania, że wszystkie złe duchy mają taką naturę, iż nienawidzą zarówno Boga, jak i człowieka. Dlatego Boska Opatrzność ustanowiła nad nami duchy czystsze, którym nas powierzyła niczym pasterzom i zarządcom, aby codziennie nam pomagały, odpędzały od nas złe duchy, powściągały je i krępowały, tak by nie mogły nam wyrządzać szkody, jak uczyniłyby to w przeciwnym razie. Czytamy bowiem w Księdze Tobiasza, że Rafael pochwycił demona zwanego Asmodeuszem i związał go na pustkowiu Górnego Egiptu. Czytaj dalej

Kabała, czyli tajemne misteria magii ceremonialnej

„The Cabala, or the Secret Mysteries of Ceremonial Magic” Francisa Barretta – kabała, aniołowie i tajemnice magii ceremonialnej

„The Cabala, or the Secret Mysteries of Ceremonial Magic Illustrated” Francisa Barretta to jedna z najbardziej fascynujących części monumentalnego dzieła „The Magus, or Celestial Intelligencer”, wydanego w Londynie w 1801 roku. Choć historycznie stanowi fragment większej całości, jej zakres tematyczny jest na tyle odrębny i rozbudowany, że można ją traktować niemal jak samodzielny traktat poświęcony kabale hermetycznej, magii ceremonialnej, hierarchiom duchowym, Boskim Imionom, pentaklom, pieczęciom i tajemnym operacjom magicznym. Czytaj dalej

O czterech żywiołach i ich naturalnych właściwościach

Konieczne jest, abyśmy poznali i zrozumieli naturę oraz właściwości czterech żywiołów, gdyż stanowią one podstawę doskonałego opanowania zasad i fundamentów sztuki talizmanicznej, czyli magicznej.

Istnieją zatem cztery żywioły, będące pierwotnymi podstawami wszystkich rzeczy cielesnych, mianowicie: ogień, ziemia, woda i powietrze. Wszystkie ciała materialne są z nich złożone – nie przez zwykłe nagromadzenie jednego na drugim, lecz przez ich wzajemne przenikanie i zjednoczenie. Gdy zaś ciała ulegają zniszczeniu, ponownie rozpadają się na żywioły. Czytaj dalej

Duch jako siła twórcza

Duch jest twórczy. Moc kreacji stanowi jego istotną właściwość – wszędzie tam, gdzie pojawia się inteligentne tworzenie, mamy do czynienia z obecnością i działaniem ducha.

Istota aktu twórczego polega na nadaniu obiektywnej formy uprzednio istniejącej idei subiektywnej. Każde stworzenie przebiega według tego schematu – jednak pełne zrozumienie tego faktu możliwe jest dopiero dzięki studiom nad nauką duchową. Czytaj dalej

Sekret Mocy Okultystycznych

Weźmy, na przykład, jedno z najszerszych uogólnień dotyczących tajemnicy mocy okultystycznych, a mianowicie to, że działania odruchowe i impulsywne muszą zostać – do pewnego stopnia – zniesione albo pozornie unicestwione. Zasada zachowania energii oraz korelacji sił (która, trzeba pamiętać, daje się zrozumieć jedynie łącznie z uznaniem hipotezy falowej) dostarcza jaśniejszego wyjaśnienia tej kwestii niż to, z jakim zwykle się spotykamy. Czytaj dalej

Himalajscy Bracia

Pułkownik Olcott poprosił nas o opublikowanie w „Light” następującego listu, który został skierowany do redaktora Spiritualist:

Towarzystwo Teozoficzne, Biuro Prezydenta
Bombaj, 7 lutego 1882 r.

Do Redaktora „Spiritualist”

Szanowny Panie, – Około dwa miesiące temu przesłałem Panu z Cejlonu list dotyczący mojej osobistej wiedzy o tak zwanych „Braciach Himala jskich”, który dotąd nie został opublikowany na łamach Pańskiego pisma. Został on wywołany Pańską redakcyjną uwagą, jakobym nie złożył publicznego świadectwa co do faktu ich istnienia, a także wynikającą z tego konieczną sugestią, że moje milczenie wynikało z niewiary w ich istnienie lub przynajmniej z braku dowodów dostatecznych, bym chciał się tak jednoznacznie zobowiązać. Proszę więc pozwolić mi raz na zawsze rozstrzygnąć tę kwestię. Czytaj dalej

Duchy Natury i Elementale – inny głos

Zauważywszy na łamach Państwa pisma kilka wzmianek odnoszących się do powyższego tematu, a także w numerze z 19 listopada prośbę uprzejmego korespondenta, aby między innymi i przeze mnie udzielono autorowi takich informacji, jakie mogę posiadać, pragnę powiedzieć, że z bolesnego doświadczenia poznałam nierozsądek prób wychodzenia poza zwykłe koleiny, w których poruszają się określone poglądy, niezależnie od tego, czy ich wyznawcami są „zaawansowani spirytualiści”, czy „ciasno myślący sekciarze”. W istocie, od samych spirytystów spotkały mnie tak surowe nagany za opublikowanie pewnych tomów, w których temat „elementarzy” lub „duchów natury” został omówiony otwarcie, że czuję niewielką albo żadną zachętę do ponownego wkraczania na płaszczyzny dyskusji, które – z przykrością stwierdzam – rzadko bywają traktowane z umiarem albo w duchu filozoficznego dociekania przez liczną grupę spirytystów. Czytaj dalej

Twórcza moc wyobraźni i woli

THE CREATIVE POWER OF THE IMAGINATION AND WILL
Twórcza moc wyobraźni i woli

W ciągu ostatnich kilku miesięcy na łamach „Light”, a także „Spiritualist” i „Medium”, ukazały się głęboko przemyślane listy pani Penny, pana Masseya i innych autorów na powyższy doniosły temat.

Wyobraźnia ludzkiego umysłu jest bez wątpienia twórczą władzą intelektualną. To znaczy: za pomocą wyobraźni tworzymy idee, albo raczej tak zestawiamy i układamy idee, że jawią się one w nowym świetle i bywają nazywane tworami umysłu. Czytaj dalej

Twierdzenia Okultyzmu

THE CLAIMS OF OCCULTISM*

„The Occult World”, autorstwa A. P. Sinnetta. (Trübner.)
By M.A. (Oxon.)

Minęło już kilka lat od chwili, gdy spirytystów zelektryzowało opublikowanie przez Madame Bławatską dwóch obszernych tomów pod tytułem „Isis Unveiled”. Ci, którzy przebrali się przez różnorodną treść tych wielkich, gęsto zadrukowanych kart, liczących przeszło tysiąc dwieście stron, wynieśli z lektury mgliste wrażenie, że ze spirytyzmem rozprawiono się dość swobodnie i nie całkiem na jego korzyść, a także że mniej lub bardziej niejasno wysunięto doniosłe roszczenie na rzecz tego, co nazwano okultyzmem. Książka była przepełniona materiałem – tak przepełniona, że zapewne nie pomylę się, jeśli powiem, iż nikt nie opanował jej treści w takim stopniu, by w pełni uchwycić zamysł autorki; lecz materiał ten rozpaczliwie domagał się uporządkowania, wiele twierdzeń wymagało objaśnienia, a niektóre – być może – również ograniczenia. Co więcej, czytelnik potrzebował przewodnika, który przeprowadziłby go przez trudności napotykane na każdym kroku; a nade wszystko pilnie potrzebował jakiegoś bardziej uchwytnego oparcia w kwestii historii i roszczeń tajemniczego Bractwa, w imieniu którego autorka wysuwała tak ogromne pretensje. Czytaj dalej