Spirit Drawings: A Personal Narrative

Spirit Drawings: A Personal Narrative to wczesna, bardzo ważna książka o rysunku automatycznym i sztuce mediumicznej, napisana przez Williama Martina Wilkinsona i wydana w Londynie przez Chapman & Hall w 1858 r. Google Books podaje autora jako William Martin Wilkinson, datę 1858, a egzemplarz źródłowy jako pochodzący z British Library.

Książka liczy ok. 191 stron i ma strukturę kilku rozdziałów oraz dodatku. W późniejszym obiegu istniało też drugie wydanie z 1864 r., wydane w Londynie przez F. Pitmana. Czytaj dalej

Hans Christian Andersen – duchowa intuicja

Ursula Low

Andersen jest prawdziwym poetą – interpretatorem. W jego dzienniku znajduje się zapis: „Jestem jak woda, w której wszystko się odbija”. Przywodzi to na myśl skargę Keatsa, że nie posiada własnej indywidualności.

Choć Andersen nie był „psychiczny” w zwykłym sensie tego słowa, jego duchowa intuicja otwiera drzwi do krain „baśniowości” – nawiedzająco pięknych, a zarazem swojskich, łączących dwa światy. Czytaj dalej

Czerwona Księga z Appin

To jest kolejna bardzo ciekawa pozycja z kręgu XIX-wiecznego hermetyzmu interpretacyjnego – książka, która wykorzystuje baśnie, opowieści średniowieczne i teksty alegoryczne jako zaszyfrowane przypowieści o duchowej przemianie człowieka.

Co to za książka?

Pełny tytuł z karty brzmi:

The Red Book of Appin: A Story of the Middle Ages; with Other Hermetic Stories, and Allegorical Fairy Tales. With Interpretations Czytaj dalej

Gwiazdy i Aniołowie – esej o harmonii nauki

GWIAZDY

I

ANIOŁOWIE


„Różne są dary łaski, lecz ten sam Pan; i różne są działania, lecz ten sam Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich”.

1 Kor. XII, 5–6


FILADELFIA:
WILLIAM S. & ALFRED MARTIEN,
606 CHESTNUT STREET.
1860. Czytaj dalej

Pismo automatyczne albo duchowe

Automatic or Spirit Writing, with Other Psychic Experiences” autorstwa Sary A. Underwood, wydana w Chicago w 1896 r. przez Thomasa G. Newmana. Ma ok. 352 strony, zawiera ilustracje/portret, a jej tematem są pismo automatyczne, spirytyzm i doświadczenia psychiczne.

Kim była Sara A. Underwood?

Sara A. Underwood, właściwie Sara A. Francis Underwood (1838–1911), była angielsko-amerykańską pisarką, redaktorką, wykładowczynią, wolnomyślicielką i działaczką na rzecz praw kobiet. Urodziła się w Penrith w Anglii, jako dziecko przeniosła się z rodziną do Rhode Island, a w 1862 r. poślubiła Benjamina Franklina Underwooda, który napisał wstęp do tej książki. Czytaj dalej

The Mystical Hymns of Orpheus

The Mystical Hymns of Orpheus Thomasa Taylora – wydanie  drugie  z 1824 roku, wydane w Chiswick przez C. Whittinghama. Karta tytułowa podaje pełny podtytuł: książka jest „translated from the Greek” i ma rzekomo wykazywać, że te hymny były inwokacjami używanymi w misteriach eleuzyńskich. HathiTrust i Internet Archive potwierdzają też, że to właśnie 2. wydanie, „with considerable emendations, alterations, and additions”.

Najkrócej mówiąc, jest to angielski przekład tzw. hymnów orfickich, czyli późnoantycznego zbioru religijnych hymnów przypisywanych legendarnemu Orfeuszowi. W wydaniu Taylora książka nie jest tylko tłumaczeniem: zawiera też obszerny aparat wstępny i interpretacyjny, w którym autor rozwija własną wizję dawnej teologii greckiej i łączy Orfeusza z Pitagorasem oraz Platonem. W samym wstępie Taylor twierdzi, że „teologia grecka” pochodzi od Orfeusza, była dalej przekazywana przez Pitagorasa i Platona, a jego objaśnienia hymnów opierają się przede wszystkim na późnych platonikach, takich jak Jamblich i Proklos. Czytaj dalej

Geheime Figuren der Rosenkreuzer

To jest drugi zeszyt (Zweites Heft) słynnego dzieła:

„Geheime Figuren der Rosenkreuzer, aus dem 16ten und 17ten Jahrhundert”
czyli po polsku mniej więcej: „Tajne figury/symbole różokrzyżowców z XVI i XVII wieku”.

Na karcie tytułowej widać, że ten zeszyt został wydany w Altonie w 1788 roku i że był „po raz pierwszy podany do druku z dawnego rękopisu”. Katalogi cyfrowe potwierdzają, że całość ukazywała się w latach 1785–1788 w Altonie u J.D.A. Eckhardta. Czytaj dalej

The Miraculous Conformist

The Miraculous Conformist (1666) Henry’ego Stubbe’a to książka ważna historycznie, ale nierówna jako argumentacja i zdecydowanie stronnicza jako opis zjawiska. Nie jest to wielkie dzieło medyczne ani neutralny raport empiryczny, tylko apologia i zarazem interpretacja przypadku Valentine’a Greatrakesa, irlandzkiego „uzdrowiciela przez dotyk”, napisana w formie relacji o cudownych uzdrowieniach z dołączonym „physical discourse” oraz listem odnoszącym się do dalszych przypadków. Sam tytuł i opis bibliograficzny pokazują jasno, że Stubbe chciał połączyć opis świadectw z próbą ich naturalno-medycznego objaśnienia, a całość została skierowana do Roberta Boyle’a. Czytaj dalej

Mag-astro-mancer

Praca „Mag-astro-mancer, or The Magicall-Astrologicall-Diviner Posed and Puzzled” z 1652 roku to jeden z najważniejszych traktatów polemicznych XVII-wiecznej Anglii, uderzający w same fundamenty ówczesnego okultyzmu. Jej autorem jest John Gaule, purytański duchowny, który zasłynął jako nieugięty krytyk zabobonów. Czytaj dalej

Theomagia, or the Temple of Wisdome

Theomagia, or the Temple of Wisdome to ważny zabytek kultury okultystycznej XVII wieku, ale słaba książka jako traktat systematyczny. Jej wartość jest przede wszystkim historyczna, nie metodologiczna ani literacka. To nie jest dzieło, które czyta się dla klarowności wywodu; raczej czyta się je jako świadectwo epoki, w której astrologia, geomancja, magia talizmaniczna, medycyna „rosicruciańska” i religijna wizja natury tworzyły jeszcze jeden wspólny język. Sam tytuł i katalogowe opisy pokazują skalę ambicji: Heydon chciał objąć jednocześnie astromancję, geomancję, znaki gwiazd, geniusze, pytania o przeszłość i przyszłość oraz „Rosie Crucian physick”. Czytaj dalej