Dobre i złe duchy w magii ceremonialnej

Rozdział VIII klasycznego dzieła poświęconego magii ceremonialnej przedstawia dawną naukę o dobrych i złych duchach, aniołach opiekuńczych, demonach oraz duchowej walce o duszę człowieka. Autor odwołuje się do Biblii, Orygenesa, Hermesa, Jamblicha, Homera i tradycji starożytnej, ukazując człowieka jako istotę znajdującą się pomiędzy wpływem duchów dobrych i złych. Tekst porusza również temat aniołów stróżów, geniusza człowieka, duchowej opieki, demonicznych pokus oraz tajemniczej hierarchii bytów duchowych.


Część I. Magia ceremonialna

Rozdział VIII

O dokuczliwości złych duchów oraz o ochronie, jaką otrzymujemy od duchów dobrych

Teologowie są zdania, że wszystkie złe duchy mają taką naturę, iż nienawidzą zarówno Boga, jak i człowieka. Dlatego Boska Opatrzność ustanowiła nad nami duchy czystsze, którym nas powierzyła niczym pasterzom i zarządcom, aby codziennie nam pomagały, odpędzały od nas złe duchy, powściągały je i krępowały, tak by nie mogły nam wyrządzać szkody, jak uczyniłyby to w przeciwnym razie. Czytamy bowiem w Księdze Tobiasza, że Rafael pochwycił demona zwanego Asmodeuszem i związał go na pustkowiu Górnego Egiptu. Czytaj dalej

Kabała, czyli tajemne misteria magii ceremonialnej

„The Cabala, or the Secret Mysteries of Ceremonial Magic” Francisa Barretta – kabała, aniołowie i tajemnice magii ceremonialnej

„The Cabala, or the Secret Mysteries of Ceremonial Magic Illustrated” Francisa Barretta to jedna z najbardziej fascynujących części monumentalnego dzieła „The Magus, or Celestial Intelligencer”, wydanego w Londynie w 1801 roku. Choć historycznie stanowi fragment większej całości, jej zakres tematyczny jest na tyle odrębny i rozbudowany, że można ją traktować niemal jak samodzielny traktat poświęcony kabale hermetycznej, magii ceremonialnej, hierarchiom duchowym, Boskim Imionom, pentaklom, pieczęciom i tajemnym operacjom magicznym. Czytaj dalej

The Kabbalah Unveiled

The Kabbalah Unveiled S. L. MacGregora Mathersa to jedna z najważniejszych książek dla zachodniego okultyzmu przełomu XIX i XX wieku, ale jednocześnie trzeba ją czytać ostrożnie: nie jest to neutralny, akademicki podręcznik kabały żydowskiej, lecz angielski przekład i opracowanie fragmentów łacińskiej Kabbala Denudata Christiana Knorra von Rosenrotha, przefiltrowane przez język i zainteresowania zachodniej kabały hermetycznej. Czytaj dalej

Wątek Psychiczny – Mistyczne Światło

Mistyczne Światło

Światło, zarówno w sensie fizycznym, jak i metafizycznym, jest najwyższą siłą wzrostu. „A Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód. I rzekł Bóg: ‘Niech stanie się światłość’, i stała się światłość. I widział Bóg światłość, że była dobra” (Księga Rodzaju 1, 2–4). Temu prologowi Pisma mistycy i magowie przypisywali najwyższe znaczenie. Dlatego Światło jest w alchemii symbolem Arkanu; jest „powszechną siłą” natury; wielką tajemnicą taumaturgii: Elifas Lewi nazywa je „Światłem Astralnym”. „Istoty ożywione – mówi Lewi – są w istocie wcieleniami światła.” Pitagoras twierdził, że „nauce o świetle” Czytaj dalej

Chrześcijański nurt kabały

„Chrześcijański nurt kabały. Czy jedno ze źródeł masonerii spekulatywnej?” – to temat wykładu prof. Tadeusza Cegielskiego, wygłoszonego podczas wtorkowego Seminarium naukowego w Żydowskim Instytucie Historycznym. Spotkanie odbyło się w ramach cyklu realizowanego we współpracy z Instytutem Sztuka Królewska w Polsce. Prof. Tadeusz Cegielski jest historykiem i badaczem dziejów kultury, specjalizującym się m.in. w historii idei, wolnomularstwa oraz tradycji ezoterycznych w Europie. W swoim wystąpieniu przedstawił relacje między kabałą a tradycją chrześcijańską, ze szczególnym uwzględnieniem tzw. kabały chrześcijańskiej oraz jej obecności w kulturze nowożytnej Europy. Istotnym wątkiem wykładu były możliwe związki między nurtami mistycznymi a powstaniem wolnomularstwa spekulatywnego.

Czytaj dalej

Imię Boga i Jego atrybuty

Kabalistyczni uczeni wyrażają imię Boga jedną literą, zwaną jod, zapisywaną w formie i; jest to dziesiąta litera alfabetu hebrajskiego i odpowiada również liczbie 10.
Jedność tej liczby przedstawia pierwszy pierwiastek, natomiast zero stanowi znak hieroglificzny będący symbolem świata (1).

Pierwsza proporcja cyrkla, czyli pierwsza figura geometryczna, daje w rezultacie liczbę 10. Należy koniecznie oprzeć się na punkcie, bez którego nie można działać; jeśli przedłużymy ten punkt, powstaje linia; przedłużając linię, otrzymujemy powierzchnię, a przemierzając tę powierzchnię, tworzymy ciało, które ma taki sam kształt jak zero.
Punkt centralny tworzy jedność, która daje liczbę 1; wartość tych dwóch cyfr daje 10, symbol Boga i wszechświata (1). Czytaj dalej

Postawa judaizmu wobec spirytualizmu

W referacie wygłoszonym przed Żydowskim Towarzystwem Badań Psychicznych w Londynie pan A. Victor, sekretarz honorowy, podkreślił trzy kwestie: mianowicie, że judaizm wierzy w fakt przetrwania (życia po śmierci); że judaizm utrzymuje, iż komunikacja jest możliwa; oraz że judaizm dopuszcza komunikację pod właściwymi warunkami.

W toku swego wystąpienia pan Victor odniósł się do ataku na spirytualizm ze strony wielebnego M. Blocha, B.A., ministra synagogi w Portsmouth, opublikowanego niedawno w „The Jewish Chronicle”; na poparcie tezy, że judaizm dopuszcza badania parapsychiczne, przytoczył wypowiedzi rabina dr. A. E. Silverstone’a, M.A., D.Ph., ministra synagogi w Southport. Czytaj dalej

Sepher i system rabina Simeona

„Chrześcijańscy i katoliccy synowie mogą oskarżać swoich ojców o zbrodnię herezji… choćby wiedzieli, że ich rodzice zostaną za to spaleni żywcem i straceni… A nie tylko mogą odmówić im jedzenia, jeśli spróbowaliby odciągnąć ich od wiary katolickiej, lecz mogą ich także słusznie zabić.”Przykazanie Jezuitów (P. Stephen Fagundez, w Præceptis Decalogi, Lyon, 1640).

Czytaj dalej

ARS NOTORIA vs. KABAŁA – mapa porównawcza

MAPA PORÓWNAWCZA: ARS NOTORIA vs. KABAŁA

„Otwieranie umysłu” i poznanie boskiej mądrości

Czytaj dalej