To Walk with God. An Experience in Automatic Writing

„To Walk with God. An Experience in Automatic Writing” – duchowe świadectwo pisma automatycznego

„To Walk with God. An Experience in Automatic Writing” autorstwa Anne W. Lane i Harriet Blaine Beale to książka wydana w Nowym Jorku w 1920 roku przez Dodd, Mead and Company. Już sam tytuł zapowiada charakter tej niezwykłej publikacji: nie jest to traktat teologiczny w ścisłym sensie, ani zwykły poradnik duchowy, lecz zapis doświadczenia, które autorki wiążą z praktyką pisma automatycznego. Czytaj dalej

A Study in Spirit Wisdom: Automatic Writing

A Study in Spirit Wisdom: Automatic Writing” – zapomniany głos dawnego spirytualizmu

„A Study in Spirit Wisdom: Automatic Writing” Paula W. Trewhitta to jedna z tych osobliwych, dziś niemal zapomnianych książek, które przenoszą czytelnika w atmosferę wczesnego XX wieku – epoki seansów spirytystycznych, eksperymentów mediumicznych, automatycznego pisma i poszukiwań dowodów na istnienie życia po śmierci. Wydana w 1921 roku w Waszyngtonie przez The Temple Publishing Company, publikacja wpisuje się w szeroki nurt literatury spirytystycznej, która na przełomie XIX i XX wieku cieszyła się ogromnym zainteresowaniem zarówno wśród laików, jak i części intelektualistów. Czytaj dalej

Lekarz i diabeł

Recenzja H. F. Prevosta Battersby’ego

Spirytyści nie mają wielkiej potrzeby przejmować się przestrogą: „biada wam, gdy wszyscy ludzie dobrze o was mówić będą”. Mogliby jednak życzyć sobie większej miary inteligencji u tych, którzy czynią coś przeciwnego.

Najnowszy wysiłek dra Harolda Deardena* jest tu bardzo dobrym przykładem. Sam tytuł książki budził pewne nadzieje. Byłoby zabawne zobaczyć, jak Nauka łączy się z Kościołem, aby oskarżyć nas o konszachty z diabłem. Tytuł okazał się jednak równie bezcelowy jak reszta tomu. Jedyne znaczenie, jakie posiada, jest przeciwieństwem jego własnej pretensji, ponieważ dr Dearden uważa spirytyzmu ani za diabelski, ani za prawdziwy. Czytaj dalej

Rysunki nadnormalne

Uderzający przypadek z minionych dni

Niedawny nawrót tej fazy zjawisk psychicznych, widoczny choćby w niezwykłych obrazach panny Willis – zob. „Light” z 31 października 1935 r. – oraz w bardzo podobnym przypadku malarza wspomnianego pod nagłówkiem „Notatki włoskie” w „Light” z 7 marca, a także w przypadku medium z Derby – zob. „Light” z 26 lutego – jest wystarczającym powodem, aby zwrócić uwagę czytelników na szczegóły bardzo uderzającego przypadku z dawnych lat, należącego do tej samej kategorii. Czytaj dalej

Wiele mieszkań – świat duchowy

W. H. Evans

„Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga, i we mnie wierzcie. W domu Ojca mego jest mieszkań wiele; gdyby tak nie było, powiedziałbym wam. Idę przygotować wam miejsce”.

– Jan 14, 1–2

Jedną z wielkich rzeczy, jakie daje spirytyzm, jest bardziej określone pojęcie Życia Poza Tym Światem. Nie tylko dowodzi on naszego przetrwania śmierci cielesnej, ale także tego, że przechodzimy do świata, który będzie dla nas równie realny jak ten, który obecnie zamieszkujemy. Czytaj dalej

Nawiedzenie, które doprowadziło mnie do spirytyzmu

Dom, do którego wprowadziliśmy się w Londynie, był nawiedzony! Stał w szeregu starych, wysokich domów z suterenami i miał cztery piętra ponad nimi, a na każdym piętrze znajdowały się dwa albo trzy pokoje.

Pierwszą noc spałam w tym domu sama, z wyjątkiem dwóch tymczasowych sprzątaczek. Rodzina, włącznie z moim mężem, nie mogła jeszcze przybyć na miejsce, gdy trwał zwykły chaos związany z przeprowadzką. Czytaj dalej

Mity i media

Czy spirytualiści są nazbyt przepraszający wobec swojej całkowicie uprawnionej wiary w przetrwanie po śmierci? Czy zbyt często przyjmują postawę obronną, jak gdyby ich inteligencja albo uczciwość były podejrzane?

Wybitni mężczyźni i kobiety, w tym głębocy myśliciele, stanowczo podtrzymywali wiarę w przetrwanie, uznając ją za jedyny wniosek, jaki można wyprowadzić z pewnych zjawisk natury psychicznej – chyba że ktoś gotów jest przyjąć za poprawne hipotezy zwolenników nieprzetrwania. Czytaj dalej

Pismo automatyczne albo duchowe

Automatic or Spirit Writing, with Other Psychic Experiences” autorstwa Sary A. Underwood, wydana w Chicago w 1896 r. przez Thomasa G. Newmana. Ma ok. 352 strony, zawiera ilustracje/portret, a jej tematem są pismo automatyczne, spirytyzm i doświadczenia psychiczne.

Kim była Sara A. Underwood?

Sara A. Underwood, właściwie Sara A. Francis Underwood (1838–1911), była angielsko-amerykańską pisarką, redaktorką, wykładowczynią, wolnomyślicielką i działaczką na rzecz praw kobiet. Urodziła się w Penrith w Anglii, jako dziecko przeniosła się z rodziną do Rhode Island, a w 1862 r. poślubiła Benjamina Franklina Underwooda, który napisał wstęp do tej książki. Czytaj dalej

Odnajdywanie skarbów drogą mediumiczną

Jedno z główniejszych zadań psychiki bezwątpienia jest wyjaśnienie kwestji, o ile treść tak zwanych „komunikacji” może być odbiciem naszych własnych, chociaż bezwiedomych myśli, i o ile dopuścić w nich by się dało udział siły rozumnej, obcej uczestnikom seansu. Przytoczony tu wypadek z praktyki mediumicznej jednego z naszych dobrych znajomych, ze słów jego określony, może, jak się spodziewamy, posłużyć jako rzeczowy materjał ku wyjaśnieniu ciekawej tej kwestji. Czytaj dalej

Muzyka w życiu duchowym – muzyka sfer

Jedna z najbardziej uderzających odpowiedzi, jakich udzielił Uorambo za pośrednictwem pani Wallis w piątek po południu, 15 dnia bieżącego miesiąca, w salach Alliance, padła w odpowiedzi na pytanie o muzykę w świecie ducha – jaka ona jest, jak powstaje i czy opiera się na melodii, harmonii czy rytmie.

Na ostatnią część pytania Uorambo odpowiedział pytaniem:

Czy można mieć muzykę bez melodii, harmonii i rytmu? Czytaj dalej