Wciąż panuje silne przekonanie, że kontrola duchowa nie jest niczym innym jak heterohipnozą albo autohipnozą, chociaż uważne rozważenie faktów nie daje rzeczywistego poparcia dla takiej tezy. Istnieją wyraźne różnice, które sytuują te dwa stany w odmiennych kategoriach – mimo że często spotyka się (również wśród spirytualistów) pogląd, iż kontrola duchowa powstaje na skutek hipnotyzowania medium przez ducha lub duchy sprawujące kontrolę. Czytaj dalej
Rzekomo podyktowane przez ducha Jeana Jaurèsa,
wielkiego francuskiego socjalisty zamordowanego tuż przed wojną
UŻYWAM tego słowa rozmyślnie. Zostałem zamordowany. A środkiem bezpośrednim, który mnie życia pozbawił, był biedny głupiec, który sądził, że działa w imię dobra. Jednak odpowiedzialna za moją śmierć nie była partia, która trzymała go w garści, ani nawet ci, którzy faktycznie pociągnęli za spust. Zginąłem, tak jak zginął Jezus, ponieważ wiedziałem zbyt wiele; a żołnierze rzymscy, którzy wykonali dzieło, byli w istocie mniej winni niż Piłat i Kajfasz. Czytaj dalej
Jedną z charakterystycznych cech wszelkiego życia jest to, że osoby, które są zdolne do przewidywania, zawsze przygotowują się wcześniej. Prawdziwa siła w życiu polega na umiejętności przewidywania. Tak było zawsze. W każdej epoce ci uprzywilejowani byli przygotowani, a nieuprzywilejowani pozostawali nieprzygotowani. Biedni byli gotowi, by ponosić konsekwencje, ale nie byli gotowi, by się zabezpieczyć. Zamożni zawsze byli przygotowani. Czytaj dalej
Czy „szybkość” jest czwartym wymiarem?
Autor: Tudor A. Morgan
Rzeczywistość siły psychicznej jako zjawiska ogólnego, a telekinezy w szczególności, została udowodniona przez naszych dziadków. Naszym zadaniem nie jest ponowne dowodzenie i demonstrowanie jej istnienia, ale wyjaśnienie jej natury. Kiedy sformułujemy solidną, działającą hipotezę, wówczas zjawiska te można ponownie zademonstrować, a naukę można poprosić, by zbadała je w świetle naszej hipotezy.
Problem współczesnego spirytualizmu polega na tym, że spoczywamy na laurach. Na nowo ustalamy to, co pionierzy już dawno ustalili. Łudzimy się, że jesteśmy całe eony przed nauką. Tymczasem nauka zaczyna nas doganiać. Ortodoksyjna religia szybko przyswaja nasze nauki.
Czy naprawdę musimy być popychani?
Oto próba wyjaśnienia siły psychicznej.
Zachęcam do krytyki.
W Light i w innych naszych czasopismach często sugerowałem, że zrozumienie tych problemów całkowicie zależy od naszej koncepcji substancji. W opisach świata duchowego autorstwa Swedenborga, Andrew Jacksona Daviesa, Vale’a Owena i wielu innych, otrzymanych poprzez kanały duchowe, najważniejszym punktem, który się wyłania, jest duże podobieństwo między pejzażami duchowymi a fizycznymi – warunki te są podobne, a jedyna różnica polega na wyższym stopniu subtelności.
Nasz tok rozumowania prowadzi do dwóch książek: Natural Law in the Spiritual World (Drummond) oraz The Unseen Universe (Stewart i Tait). Dzieła te wskazują:
że świat duchowy musi być równie uporządkowany jak świat fizyczny;
że sama natura zjawisk fizycznych oraz prawa, które nimi rządzą, wymagają ich projekcji i kontynuacji w bardziej subtelnej formie substancji.
Subtelność wyraża się fizycznie jako zwiększona prędkość ruchu cząstek tworzących formy bardziej wysubtelnionej substancji. Nie istnieje nagła linia podziału między grubością a subtelnością. W miarę postępu procesu udoskonalania coraz więcej cząstek o niższej jakości wypada z harmonii i zostaje odrzuconych z konstrukcji bardziej subtelnego obiektu.
Chociaż poziomy duchowe i fizyczne są od siebie oddzielone, poziomy subtelności mają ciągłą gradację. Pomiędzy nimi znajduje się jeszcze jeden poziom – ektoplazma.
Zdjęcia wykonane przez dr. Crawforda ukazują, między innymi, stół podnoszony za pomocą psychicznych prętów – prętów z ektoplazmy.
Ponieważ ektoplazma jest substancją o wyższym stopniu subtelności niż materia fizyczna, na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że materia z łatwością powinna opierać się naciskowi psychicznego pręta. Jednak gdy uświadomimy sobie, że subtelność to szybkość, a szybkość to siła, zyskujemy zupełnie inną perspektywę.
Gdy zrozumiemy, jaką dodatkową moc, siłę i odporność daje szybkość w zwykłych zjawiskach fizycznych, łatwiej pojmujemy, jak wiele więcej można oczekiwać od ektoplazmy i substancji duchowej.
Szybkość jest najbardziej prawdopodobnym kandydatem na „czwarty wymiar”.
– Szybkość utrzymuje ciężki obiekt na powierzchni powietrza lub wody.
– Szybkość przeciwstawia się grawitacji.
– Szybkość jest czynnikiem umożliwiającym większość zjawisk psychicznych.
źródło: PSYCHIC FORCE – IS “SPEED” THE FOURTH DIMENSION? Light on Spiritualism and Psychical Research, February 14, 1935.
Odniesienie do tekstu i nasuwających się wątpliwości.
Q artykule rzeczywiście jest mowa o szybkości („speed”), i to bardzo dosłownie oraz wielokrotnie. Autor nie używa tu metafory, lecz próbuje zbudować hipotezę, według której:
Według autora:
substancje bardziej „uduchowione” są bardziej subtelne,
subtelność wyraża się fizycznie jako zwiększona prędkość ruchu cząstek,
im większa prędkość, tym większa siła, odporność i możliwość oddziaływania.
Autor pisze literalnie:
“Refinement is expressed physically as increased speed of motion of the particles…”
„Subtelność wyraża się fizycznie jako zwiększona prędkość ruchu cząstek…”
oraz:
“Speed is the most likely candidate for the position of ‘fourth dimension’.”
„Szybkość jest najbardziej prawdopodobnym kandydatem na stanowisko «czwartego wymiaru».”
I dalej:
“Speed will keep a heavy body afloat in air or water. Speed defies gravity. Speed is the factor which makes most psychic phenomena possible.”
„Szybkość utrzyma ciężkie ciało w powietrzu lub wodzie. Szybkość przeciwstawia się grawitacji. To szybkość jest czynnikiem umożliwiającym większość zjawisk psychicznych.”
Nie – to wczesna, spekulatywna koncepcja spirytualistyczna, niezgodna ze współczesną fizyką.
Autor łączy „subtelność substancji duchowej” z „prędkością” i próbuje wytłumaczyć np. telekinezę poprzez różnice w szybkości „duchowych cząstek”.
Ale w kontekście tekstu słowo speed oznacza dokładnie to, co w fizyce:
➡ prędkość, szybkość ruchu cząstek, a nie metaforyczne „przyspieszenie rozwoju”.
Ponieważ czasem w literaturze okultystycznej „speed” bywa metaforą energii lub wibracji – ale nie w tym przypadku.
Tutaj autor dosłownie uważa, że:
duchowa materia = szybsze cząstki,
ektoplazma = cząstki o jeszcze wyższej prędkości,
im wyższa prędkość, tym silniejsze efekty paranormalne.
Artykuł pochodzi z pierwszej połowy XX wieku. W tamtym okresie próbowano tłumaczyć zjawiska spirytualne językiem fizyki klasycznej.
Autor zakładał, że:
subtelność materii = większa prędkość cząstek,
duchowość = szybszy ruch,
telekineza = oddziaływanie substancji o wyższej prędkości.
Było to zainspirowane ówczesnymi teoriami fizycznymi, zanim język ezoteryczny ustabilizował się wokół terminu „wibracje”.
Dzisiaj większość osób mówiłaby, że:
Świat duchowy ma wyższe wibracje niż świat materialny.
Ektoplazma jest stanem o szczególnie wysokiej częstotliwości.
Telekineza polega na oddziaływaniu pól energetycznych o różnej częstotliwości.
To jest dokładnie ta sama idea, tylko ubrana w bardziej nowoczesny i zrozumiały język.
Nie mieszają kategorii fizycznych z duchowymi.
Pozwalają mówić o subtelności, energii i duchowości bez błędnych analogii naukowych.
Odzwierciedlają sposób, w jaki dzisiejsza literatura metafizyczna opisuje poziomy świadomości.
Zamiast:
„Szybkość jest czwartym wymiarem.”
Lepsze współczesne sformułowanie:
„Czwarty wymiar to poziom wibracji, który przekracza materię i umożliwia zjawiska psychiczne.”
Tak.
Choć używa słowa „speed”, jego koncepcja odpowiada temu, co dziś nazwalibyśmy:
wyższymi wibracjami,
subtelniejszą częstotliwością energii,
bardziej eteryczną formą substancji.
Można powiedzieć, że język się zmienił, a idea pozostała ta sama.
„Przesłanie do neurotycznego świata”
Recenzja autorstwa H. F. Prevost Battersby
Nazwisko dr. Francisa Volgyesiego znane jest każdej klinice w Europie, w której bada się schorzenie nękające cywilizację Zachodu. Należy on do grupy badaczy, którzy podążając za Charlesem Laufenauerem, uznają stale narastającą neurozę za najpoważniejsze zagrożenie dla światowej dominacji człowieka białej rasy.
Blisko 20 000 „pacjentów nerwowych” przeszło przez jego prywatny gabinet, a celem niniejszego tomu* było „wyodrębnienie i skondensowanie z ogromnego materiału, jakim dysponuję, tego niewielkiego zakresu, jaki mogę przekazać w granicach tak krótkiego dzieła”. Może wydawać się to niewiele, lecz treść jest niezwykle wyrazista. Czytaj dalej
dr H. E. Hammerschlag
Na żadnym innym naukowo badanym obszarze przejścia od zjawisk dających się wyjaśnić przyczynowo do zjawisk okultystycznych nie są tak wyraźnie dostrzegalne, jak w hipnozie. Stwierdzenie to może się wydać niepokojące tym, którzy całą dziedzinę hipnozy po dziś dzień zaliczają do okultyzmu, choć dawno została ona pozbawiona dawnej, tajemniczej otoczki i w znacznej części poddana metodycznym badaniom. Fantastyczne wyobrażenia laików oraz oszustwa nieuczciwych „profesjonalistów”, o których wspomina prof. Weiss w swoim liście (por. zeszyt 1, s. 31), przyczyniły się i tutaj do tego, że wyjaśnialne procesy zaczęto brać za niewyjaśnialne. Trzeba jednak od razu dodać, że hipnoza i dziś jeszcze stawia przed nami zagadki, których dotąd nie rozwiązaliśmy, a które – jak wolno sądzić – wskazują już na obszar okultyzmu. Czytaj dalej
Dr Heinz E. Hammerschlag
„Być może przyszłe pokolenia będą kiedyś wiedziały więcej i w związku z tym będą doświadczały mniej cudów.”
— Prof. Dr A. A. Jones w „Neue Zeitung”
Podjęta w styczniowym numerze próba znalezienia drogi do zrozumienia zjawisk cudownych uzdrowień i uzdrowień cudownych ukazała z jednej strony możliwości poznania, z drugiej jednak – jego granice.
Widzieliśmy, w jaki sposób „cuda wiary” mogą się urzeczywistniać oraz jak trudno nauka, w obecnym stanie rozwoju, potrafi wyjaśnić ich realizację. Czytaj dalej
Żadna grupa zawodowa nie podlega tak całkowicie autosugestii lub autohipnozie jak lekarze. Studenci medycyny nie uczą się, jak nas leczyć, ale jak postępować zgodnie z zasadami szkoły, do której należą. Bardzo niewielu ma na tyle otwarty umysł, by zrozumieć, że książki, które studiują, oraz wykłady, których słuchają, nie zawierają głównie faktów, lecz opinie lekarzy, którzy je napisali. Nie zdają sobie też sprawy z tego, że istnieje równie wielu i równie dobrych lekarzy przeciwnych każdej zasadzie, jaką są uczeni, jak i tych, którzy ją popierają. Czytaj dalej
Przepełnieni wiarą w swoją misję, współcześni uczeni zapragnęli zburzyć cały starożytny gmach filozofii i tradycji, wołając: „Koniec z metafizycznymi teoriami! Potrzebna jest krytyka i fakty.”
Skrupulatnie, z pokolenia na pokolenie, nieprzerwaną pracą badali żyjącą Naturę we wszystkich jej dziedzinach. Materia objawiła im tajemnice życia, które w sobie nosi i ukazuje – tak jak sprężyna zegarka dowodzi elastyczności, będącej jego ukrytą duszą.
Życie z kolei objawiło swój tajemny motor, swoje źródło i swój kres: Boga, wiecznie żywego i wiecznie kochającego w Naturze; Nieśmiertelnego Ducha obecnego w wcielonym człowieku. Czytaj dalej
Wiele zostało powiedziane i napisane na temat edukacji podczas snu naturalnego i hipnotycznego. Jednak autorzy zajmujący się tą szczególną dziedziną psychologii w znacznym stopniu zaniedbali proces kształcenia dziecięcego umysłu oraz udoskonalania umysłu dorosłych poprzez właściwie stosowane sugestie podczas dowolnej formy snu. Nasze podejście w tej kwestii powinno być jasno określone i wszyscy powinniśmy starać się go przestrzegać. Czytaj dalej