Archiwa tagu: magia

W Pracowni Maga

Opublikowany przez

Wchodzę do pracowni współczesnego Maga. Na ścianach i na stole – mapy gwiezdne. Stare księgi z rysunkami amuletów i talizmanów. Francuskie wydanie dzieł Nostradamusa, polskie i niemieckie przekłady. Płoną dwie świece w wysokich lichtarzach. Na osobnym stole – narzędzia jubilerskie, bo tu powstają amulety i talizmany Krzysztofa Bułłyszki.

Mistrz jest młodym jeszcze, sympatycznym człowiekiem. Tylko oczy ma niezwykle, niebieskie, niemal nieruchome. Odpowiada, zanim zdążę mu zadać pytanie. Nie lubi, gdy nazywam go magiem lub czarodziejem. Uważa się za jednego z tych, którzy usiłują poznać tajemnice świata niematerialnego, ale przecież istniejącego, jak twierdzi, najpełniej realnie. – Człowiek – mówi, – jest istotą nie tylko materialną; posiada energię własną i energię, którą czerpie z natury. Rozmaicie się ona ujawnia i rozmaicie może być wykorzystywana. Czy nie wiemy o niej coraz więcej? Czy współczesna nauka nie wkracza coraz częściej na tereny, na których działali kiedyś wyłącznie magowie i czarodzieje? Gdzie jest granica między energią i myślą? Między energią i materią? Czytaj dalej →

Odwrócony pentagram

Opublikowany przez

Nie podoba mi się tytuł „Czarna magia w Szkocji”, ale korespondencja, w której się pojawił, jest bardzo interesująca.
Pozwoli Pan, że przypomnę czytelnikom, iż Eliphas Lévi napisał (Rytuał, s. 290), że nawet straszny Baphomet, „jak wszystkie potworne bożki, zagadki dawnej nauki i snu, jest tylko niewinnym i nawet pobożnym hieroglifem”. Czytaj dalej →

Sztuka rozkładania Tarota

Opublikowany przez

PODRĘCZNIK OKULTYSTY. II

Szczególnie do praktycznego użytku Braci z Loży Leśnej.
Sztuka rozkładania Tarota

Mówimy tu o sztukach okultystycznych. Niechaj więc najpierw zostanie wyjaśnione samo to pojęcie.

Okultyzm jako filozofia życia – lub, jeszcze lepiej, jako „religia” człowieka – uczy rozszerzenia ludzkiej świadomości poza granice czysto intelektualne, w sfery duchowe. Wychowuje on człowieka na istotę, która staje się uczestnikiem wyższej, nieśmiertelnej natury i pełniejszej działalności życiowej, niż to było dotąd. Czytaj dalej →

H. P. Blavatsky o mediach i mediumizmie

Opublikowany przez

Rozmaitości o mediach.
Autor: Paul Zillmann
H. P. Blavatsky o mediach i mediumizmie

Dwa nowożytne nurty duchowe – teozofia i spirytualizm – zbliżają się coraz bardziej do siebie. Nieładna wrogość, która długo między nimi istniała, zaczyna dzięki starannym badaniom po obu stronach ustępować miejsca dobrej, wiernej przyjaźni. Punktem spornym, co do którego obie doktryny nie mogły dojść do porozumienia, pozostaje kwestia mediumizmu. Zwolennicy nauk teozoficznych uważają zdolności medialne za chorobliwą predyspozycję, podczas gdy spirytualiści za dar udzielony przez Boga, przeznaczony ku błogosławieństwu ludzkości. Czytaj dalej →

Księga Dzyan jako źródło Tajnej Nauki Heleny Bławatskiej

Opublikowany przez

DAS BUCH DZYAN ALS QUELLE DER GEHEIMLEHRE HELENE BLAVATSKYS.
Księga Dzyan jako źródło Tajnej Nauki Heleny Bławatskiej
Prof. Hoffmann (Rzym)

Kopia Księgi Dzyan, o której H. P. Bławatska mówi jako o podstawie „Tajemnej Nauki”, to tom nieznanego wieku, przechowywany w bibliotece skalnej, wykutej w ścianie wąwozu, w którym żyją dwaj z Mistrzów. Zawiera ona pojedynczy symbol na każdej stronie, a gdy trzyma ją w dłoni uzdolniony uczeń, rozwija się przed nim scena wskazana przez symbol, niczym żywy obraz.

Opisy tych obrazów były podawane od czasu do czasu, a jeden z nich wydaje się dotyczyć interesującej notatki, która pochodzi od Signora Giovanniego Hoffmanna, profesora chińskiego i japońskiego w Rzymie oraz autora gramatyki mandżurskiej, który był tak uprzejmy, że pozwolił mi na przedruk w „Theosophist”. Dodaje on informację, że o dziele Tziana, Yu-Fu-King, czyli „Księga Tajnych Korespondencji” Ma-tuan-lina, wspomina się w księdze Wen-King-Fung-hao, Księga 211, str. 27. Czytaj dalej →

Wielkie sekrety praktyki

Opublikowany przez

CZĘŚĆ CZWARTA

WIELKIE SEKRETY PRAKTYKI, CZYLI URZECZYWISTNIENIE NAUKI
WPROWADZENIE

Wzniosłe nauki Kabały i Magii obiecują człowiekowi wyjątkową, realną, skuteczną i sprawczą moc – i należy uważać je za fałszywe i próżne, jeśli jej nie dają. „Sądźcie nauczycieli po ich dziełach” – rzekł Najwyższy Mistrz. Ta reguła osądu jest nieomylna.
Jeśli chcesz, abym uwierzył w to, co wiesz – pokaż, co czynisz.

Bóg, aby wynieść człowieka do moralnego wyzwolenia, skrywa się przed nim i jakby pozostawia mu rządy nad światem. Pozwala się odgadywać poprzez wzniosłości i harmonie natury, aby człowiek mógł się stopniowo udoskonalać, coraz wyżej wynosząc ideę, jaką tworzy o jej Autorze. Czytaj dalej →

Niebezpieczeństwa mistycyzmu

Opublikowany przez

NIEBEZPIECZEŃSTWA MISTYCYZMU

Z serdecznym dedykowaniem dla
ARTHURA EDWARDA WAITE’A.

Rozpowszechniana jest z wielką gorliwością pewna osobliwa idea, która zdaje się zdobywać coraz większe uznanie: że mistycyzm jest „bezpieczną” ścieżką ku Najwyższemu, a magia – niebezpieczną ścieżką ku Najniższemu.

Na takie twierdzenie można wysunąć kilka uwag.
Można wątpić, czy w ogóle cokolwiek wartego wysiłku jest całkowicie wolne od ryzyka; można też zastanawiać się, jakież to niebezpieczeństwo miałoby grozić człowiekowi, którego celem jest jego własne, całkowite unicestwienie. Można także uśmiechnąć się ponuro nad uczciwością tych, którzy usiłują wrzucić wszelką Magię do worka z napisem „Czarna Magia” – tak bowiem wygląda obecna sztuczka „bojowego mistyka” tu, na ziemi. Czytaj dalej →

Muzyka jako magia

Opublikowany przez

O istocie muzyki do tej pory nie osiągnięto jednomyślności. Jednak wszyscy znawcy zgadzają się co do tego, że – jak mówi Beethoven – jest ona mądrością wyższą niż filozofia i teozofia. „Dzieło kompozytora” – mówi Richard Wagner – „jest w istocie dziełem magii”.

Muzyka jest według filozofa Krausego nieświadomym naśladowaniem odwiecznych praw świata, odzwierciedlonych w ludzkiej duszy. „Muzyka to sztuka wewnętrzności” – powiada H. Schilling. „Formy muzyki są formami rzeczy wiecznych, tj. idei” – dodaje Schilling. „Jest ona rytmem i harmonią wszechświata”. Według Hegla jest ona „utkana z całej substancji życia wewnętrznego”. Czytaj dalej →

Poszukiwanie skarbów z wróżkami

Opublikowany przez

Poszukiwanie skarbów z wróżkami
(Część pierwsza z trzech, z księgi Fairy Magic in the Grimoires)

1. Oberon, Mycob i 7 sióstr (Sloane MS. 3824)
Uwaga: Poniższy tekst pochodzi z rękopisu MS 3824. W kilku miejscach poprawiłem go dla większej przejrzystości i spójności interpunkcyjnej.

Operacja pierwsza

Istnieje także inny rodzaj duchów ziemskich, które zamieszkują powierzchnię ziemi oraz jej jaskinie i pieczary. Zasiedlają domy i inne miejsca, mając pieczę nad skarbami ukrytymi lub zakopanymi w tych lokalizacjach. Czytaj dalej →

Cisza – Błyskawiczna Ścieżka

Opublikowany przez

CISZA – Błyskawiczna Ścieżka
C. F. Russell

Rozdział podręcznika o Magii nosi tytuł: „O Ciszy i Tajemnicy; oraz o Barbarzyńskich Imionach Ewokacji.” W pierwszej połowie tego tytułu można by się spodziewać istotnych treści. Jednak autor przechodzi od razu do omawiania drugiego tematu. O pierwszym nie pada ani jedno słowo. Znany esej Elberta Hubbarda o ciszy jest kolejną próbą przekazania tej cennej lekcji ciszy. Otwierając książkę, czytelnik widzi jedynie puste strony. Jak każdy wie, cisza jest czwartą mocą Sfinksa. Czytaj dalej →