Poszukiwanie skarbów z wróżkami
(Część pierwsza z trzech, z księgi Fairy Magic in the Grimoires)

1. Oberon, Mycob i 7 sióstr (Sloane MS. 3824)
Uwaga: Poniższy tekst pochodzi z rękopisu MS 3824. W kilku miejscach poprawiłem go dla większej przejrzystości i spójności interpunkcyjnej.

Operacja pierwsza

Istnieje także inny rodzaj duchów ziemskich, które zamieszkują powierzchnię ziemi oraz jej jaskinie i pieczary. Zasiedlają domy i inne miejsca, mając pieczę nad skarbami ukrytymi lub zakopanymi w tych lokalizacjach.

Duchy te są nieco bardziej ludzkie i uprzejme z natury niż inne, a także bardziej kobiece. Czerpią radość z towarzystwa kobiet i dzieci, szczególnie zaś tych, które skłaniają się ku zajęciom domowym, jak służące. Jednakże biedne dusze, ogarnięte strachem i nieświadomością, często bywają przerażone i zdumione najmniejszym niezwykłym widokiem czy dźwiękiem wydawanym przez owe duchy, przez co tracą wiele korzyści.

Tym jednak, do których żywią miłość i przychylność, okazują się bardzo łaskawe i przyjazne; a z kolei wobec tych, których nienawidzą, stają się uciążliwe i nieprzyjemne. Są to duchy wieczorne i nocne, które często przychodzą do ludzi od zachodu słońca aż do jego wschodu.

Ten rodzaj duchów ukazuje się częściej niż inne i zajmuje najniższe miejsce w hierarchii (wróżek). Tam, gdzie pilnują ukrytych skarbów, nie czynią wielkich hałasów ani zamętu. Ich dźwięki przypominają kroki wielu osób, a czasem przygotowania do wielkiej uczty – jakby w kuchni pracowało dwóch czy trzech kucharzy, jakby chleb toczył się tam i z powrotem w piecu, i jakby rozbrzmiewały inne odgłosy wielu ludzi zajętych pracą. Nie są to więc rzeczy tak straszne czy przerażające, jak w przypadku innych duchów.

Duchy te można przywołać w miejscach, które najczęściej nawiedzają. Mistrz powinien włożyć biały płaszcz (szatę liturgiczną – opcjonalnie), a wybrane miejsce należy okadzić wonnymi aromatami (kadzidłem).

Na ziemi lub stole, w odległości dziewięciu stóp od kręgu, należy rozłożyć czysty obrus, a na nim umieścić: kurczaka lub inny niewielki, starannie upieczony kawałek mięsa, miseczkę lub małe naczynie podobne do filiżanki z czystą bieżącą wodą, pół kwarty soli w butelce, kwartę piwa w butelce, trochę jedzenia oraz kwartę śmietanki w naczyniu.

Takie ceremonie bardzo je cieszą i sprawiają, że chętnie i przyjaźnie nawiązują kontakt, gotowe spełniać prośby bez większych trudności.

Niektórzy do przywoływania tych duchów w ogóle nie używali kręgu, lecz – będąc czyści i odpowiednio ubrani – siadali przy innym stole, nakrytym jedynie czystym obrusem (bez jedzenia), oddalonym o dziewięć stóp, i tam wzywali duchy.

Ten rodzaj duchów ziemskich potocznie zwie się wróżkami lub elfami, a ich natura i cechy są dobrze znane wielu ludziom. Nad całą tą hierarchią stoją dwie istoty – król wróżek Oberon i królowa wróżek Mycob. Pod nimi znajduje się siedem sióstr – główne duchy tej rangi – o imionach: Lilia, Rostilia, Foca, Folla, Africa, Julia i Venulla, a pod nimi jeszcze liczne legiony poddanych i służących.

Duchy te wędrują po ziemi i strzegą wielu skarbów ukrytych lub zakopanych, szczególnie w miejscach, które zamieszkują, nawiedzają lub w których się lubują. Skarby te zwykle były niewinnie ukryte przez uczciwych ludzi, pragnących je zabezpieczyć lub zachować na przyszłość. Często jednak umierali, nie wyjawiając ich położenia. Wówczas takie skarby przejmowane są i strzeżone przez ziemskie elfy, jeśli przypadkiem na nie natrafią.

Mag-filozof, który dowie się, że pewne skarby są strzeżone przez duchy ziemskie tego rodzaju i chciałby je zdobyć, a także pragnie z nimi obcować, niech stosuje się do powyższych wskazówek i o wyznaczonej porze uda się na miejsce przeznaczone do działania, wzywając je w następujący sposób:

Wezwanie

Egzorcyzmem, przysięgą i zaklęciem przyzywam, wzywam i gorąco proszę was, duchy ziemskie, będące najwyższymi głowami hierarchii zwanych wróżkami, a noszące imiona Mycob i Oberon.

W imię Wszechmogącego, odwiecznego i niebiańskiego Boga Jehowy oraz Jego jednorodzonego i umiłowanego Syna, Jezusa Chrystusa, naszego Pana, Mesjasza, Zbawiciela, Emmanuela – najwyższego Króla i Władcy całego świata – wzywam was, duchy Mycob i Oberon, abyście rozkazali siedmiu siostrom: Lilia, Rostilia, Foca, Folla, Africa, Julia i Venulla, bądź jednej z nich, aby ukazały się nam widzialnie lub, w swej życzliwej dobroci, posłały innego ducha ze swej hierarchii, który pouczy i wesprze nas w naszych prośbach.

Proszę was o to z wiarą i gorącym pragnieniem, jako nasi przyjaciele, bo i my jesteśmy waszymi przyjaciółmi – wszyscy zaś jesteśmy sługami Najwyższego, w którego imieniu was teraz wzywam, pokornie prosząc i najgoręcej pragnąc, byście posłali jedną z siedmiu sióstr, stojących pod waszą władzą, aby ukazała się nam widzialnie i pomogła w zdobyciu i odzyskaniu skarbów ukrytych lub zakopanych w domu, miejscu czy okolicy. Albo byście posłali innego ducha z waszej hierarchii, aby wspomógł nas w tym oraz we wszystkich sprawach, w których pragniemy ich nauk i wskazówek.

Magowie mogą powtarzać to wezwanie przez siedem kolejnych nocy – od godziny jedenastej do drugiej – wypowiadając je dziewięć razy w ciągu każdej godziny. Jeśli pojawi się jakiekolwiek widzenie lub zjawa, gotowa rozmawiać, należy wtedy przerwać wezwanie i zapytać o imię oraz pieczęć ducha.

Gdy zostaną one zanotowane, można przejść do stawiania pytań i żądań, które powinny być wcześniej starannie zapisane, aby nie polegać jedynie na pamięci. Bowiem w zamieszaniu myśli łatwo można stracić okazję, a nawet cały zamysł.

źródło: Treasure hunting with fairies by Arundell Overman; New Goetia Study Group – Facebook.