Archiwum miesiąca: maj 2026

Haszysz u Derwiszów

Opublikowany przez

Dotąd starałem się wyjaśnić, w jaki sposób wśród derwiszów pobudzenie umysłowe i zarodek entuzjazmu przypisywane są przez nich całkowicie boskiemu natchnieniu, wyrastającemu z zikru, czyli inwokacji do Bóstwa.

U niektórych z nich stosuje się jednak również środki materialne – jeśli nie po to, by pobudzić władze umysłowe, to przynajmniej mózg – tak aby wywołać wizjonerskie przebłyski tego, co uważają oni przynajmniej za przedsmak przyszłego szczęścia i rozkoszy w owej egzystencji, którą rozsądniejsi uznają za całkowicie „duchową”. Czytaj dalej →

Czerwona Księga z Appin

Opublikowany przez

To jest kolejna bardzo ciekawa pozycja z kręgu XIX-wiecznego hermetyzmu interpretacyjnego – książka, która wykorzystuje baśnie, opowieści średniowieczne i teksty alegoryczne jako zaszyfrowane przypowieści o duchowej przemianie człowieka.

Co to za książka?

Pełny tytuł z karty brzmi:

The Red Book of Appin: A Story of the Middle Ages; with Other Hermetic Stories, and Allegorical Fairy Tales. With Interpretations Czytaj dalej →

Gwiazdy i Aniołowie – esej o harmonii nauki

Opublikowany przez

GWIAZDY

I

ANIOŁOWIE

„Różne są dary łaski, lecz ten sam Pan; i różne są działania, lecz ten sam Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich”.

1 Kor. XII, 5–6

FILADELFIA:
WILLIAM S. & ALFRED MARTIEN,
606 CHESTNUT STREET.
1860. Czytaj dalej →

Jasnowidzenie w służbie zdrowia i diagnostyki

Opublikowany przez

„Hygienic Clairvoyance” Jacoba Dixona — niewielka, ale bardzo ciekawa broszura z pogranicza medycyny alternatywnej, mesmeryzmu, homeopatii i wczesnego spirytualizmu. Według katalogów ukazała się w Londynie, u Williama Horsella, 13 Paternoster Row, najpewniej w 1859 roku; bibliografia „Animal Magnetism” podaje format: viii + s. 5–74, czyli ok. 74 strony. W reklamach z „British Spiritual Telegraph” z 1859 r. książka była ogłaszana jako „just published”, w cenie 1 szylinga, z układem: Introduction; Theory and Practice; Illustrations and Cases; Summary.

Kim był Jacob Dixon?

Jacob Dixon był brytyjskim lekarzem związanym z homeopatią, magnetyzmem zwierzęcym i ruchem spirytualistycznym. Źródła biograficzne podają daty życia ok. 1818–1890. Był lekarzem „ortodoksyjnym”, który przeszedł na homeopatię; należał do British Homeopathic Society i był związany z London Homeopathic Hospital. Czytaj dalej →

Wielki medium i jego przesłanie

Opublikowany przez

Streszczenie przemówienia panny Cordelii Grylls

Proponuję dziś mówić o medium, o którym w naszych czasach słyszy się niewiele, ponieważ jego najważniejsza działalność przypadała na okres sprzed czterdziestu lub pięćdziesięciu lat. Mam na myśli duchownego, który założył Londyńskie Towarzystwo Spirytualistyczne – Williama Staintona Mosesa, magistra Uniwersytetu Oksfordzkiego, znanego jako M.A. Oxon.

Urodził się w roku 1839, a po kilku latach słabego zdrowia zmarł w roku 1892. Można mieć nadzieję, że wielu z obecnych zna jego najważniejsze dzieło, opublikowane pod tytułem Spirit Teachings – Nauki duchowe. W wydaniu pamiątkowym tej książki znajduje się bardzo interesująca biografia Staintona Mosesa, napisana przez pana Charltona Speera, znanego muzyka, który jako chłopiec był jego uczniem, a później znał go bardzo blisko. Czytaj dalej →

Dwa przypadki „automatycznego” pisma w Starym Testamencie

Opublikowany przez

F. Bligh Bond

Zbyt mało uwagi poświęcono dwóm odnotowanym przypadkom, w których przekazy z niewidzialnego świata Bożego zostały odebrane za pośrednictwem ręki człowieka w postaci znaków pisanych. Oba zasługują na uważne zbadanie, gdyż może to jedynie wzmocnić ich znaczenie jako argumentów zdolnych uciszyć sceptyka.

Weźmy najpierw przypadek zapisany w II Księdze Kronik 21, 12. „Wzięcie” proroka Eliasza w ognistym obłoku nastąpiło w historii żydowskiej około roku 896 przed Chrystusem. Przed swoim przeniesieniem Eliasz powiedział do Elizeusza: „Żądaj, co mam ci uczynić, zanim zostanę zabrany od ciebie”. Elizeusz zaś rzekł: „Proszę, niechaj podwójna część twego ducha spocznie na mnie”. Eliasz uznał tę prośbę za trudną, lecz złożył warunkową obietnicę, że tak się stanie, jeśli będzie to dozwolone. Znakiem miało być to, że Elizeusz będzie mógł ujrzeć jego przeniesienie; i rzeczywiście je ujrzał. Czytaj dalej →

Samorozwój – McMilan

Opublikowany przez

Końcowe wykłady kursu studyjnego pana Macmillana poświęconego samorozwojowi odbyły się w L.S.A. 1 i 8 grudnia.

W pierwszym z tych dwóch wystąpień prelegent zajmował się głównie mocą słowa mówionego – to znaczy jego twórczą, konstruktywną siłą, gdy jest używane właściwie, albo przeciwnie, jego negatywną, niszczącą mocą, gdy bywa nadużywane. Czytaj dalej →

Problem Głosów – Camille Flammarion

Opublikowany przez

Camille Flammarion, astronom, po sześćdziesięciu latach poszukiwania „faktów, faktów i jeszcze raz faktów”, napisał swoje znakomite dzieło Śmierć i jej tajemnica – trzy tomy liczące 1265 stron – a w Zakończeniu, które każdy powinien przeczytać, zauważa:

„Przyznajmy, że te pośmiertne manifestacje nie odpowiadają naszemu zwykłemu ziemskiemu punktowi widzenia”. Czytaj dalej →

Stworzenie – Wizja

Opublikowany przez

W. H. Evans

Oto nocą spadło na mnie wielkie drżenie, a duch mój został wstrząśnięty aż do podstaw, tak że ciało moje zatrzęsło się z wielkiego lęku.

A gdy spojrzałem na świat, wszystko stało się niewyraźne, gwiazdy zgasły w ciemności, a świat osunął się spod moich stóp.
I zawisłem w Przestrzeni, pośród wielkiej ciemności, i ogarnął mnie lęk oraz gwałtowne drżenie.
Nie wiedziałem bowiem, co nadchodzi, i zdawało się, że nadszedł kres wszystkich rzeczy.
Czekałem więc w ciemności, a oto, gdy czekałem, jakaś moc wzięła mnie w posiadanie, dusza moja została uniesiona, wszelki lęk opuścił mnie i stałem się spokojny. Czytaj dalej →

Rozmowy z Indysjkimi Ascetami

Opublikowany przez

Stanley de Brath, M.Inst.C.E.

Jako człowiek, który przez dwadzieścia lat służył rządowi Indii, a przez siedem spośród tych lat pozostawał w bliskim kontakcie z Hindusami w państwach tubylczych, chciałbym naszkicować moje doświadczenia związane z jogą w kraju jej narodzin.

Znaczna część sannjasinów to religijni żebracy. Spośród kilkudziesięciu, których znałem, tylko dwóch wywarło na mnie wrażenie ludzi duchowych w jakimkolwiek prawdziwym sensie albo takich, którzy osiągnęli to, co my, Europejczycy, nazywamy Świadomością Kosmiczną. Czytaj dalej →