Zawrotność nieskończoności

Ludzie, których myśl wznosi się w niezmierzoność niebieskich przestrzeni, usiłując zgłębić bezgraniczne perspektywy przyszłych czasów, i oddal przeszłych wieków, wyjątek stanowią na Ziemi. Zazwyczaj żyje się zwykle w ciemnocie, daleko od żądzy poznania. Istnienie całe obraca się wokół naszych drobiazgów, nędznych materjalnych spraw, nie rozjaśniając, nie wznosząc dumy. Wszechświat pozostaje dla tybulców naszej planety zamkniętą drogą. Czytaj dalej

Ciało mentalne

Z trudnością tylko wyzwolić się możemy od oczarowań świata zmysłowego  tj. od uroku i mocy, jaką nad nami ma wszystko, co dotyczy bezpośrednio naszych zmysłów. Skłonni jesteśmy od pierwszej do ostatniej chwili życia wierzyć w rzeczywistość jedynie i wyłącznie tego, co widzą oczy nasze, uszy słyszą, dotykają ręce. To oddziaływanie świata zewnętrznego na nasze ״Ja“ narzuca się świadomości naszej tak wszechwładnie, że tylko na drodze niepomiernych wysiłków znaleźć możemy wyzwolenie. Czytaj dalej

Okultystyczna strona muzyki

Słowo okultyzm słyszymy dziś wszędzie, lecz jakże mało ludzi rozumie istotne jego znaczenie. Wiedzą, iż pochodzi od łacińskiego słowa occultus, określającego naukę o tern, co jest ukryte, ale są skłonni sądzić, że ta strona tajemna wszech rzeczy rozmyślnie była kierowana przez kapryśny egoizm nielicznych, a powinnaby stać się dostępną i otwartą dla wszystkich. Prawdą jest natomiast, iż nic nie jest przed nami w zasadzie absolutnie skrywane, że przeszkody leżą w naszem własnem ograniczeniu. W miarę wzrostu i ewolucji przed każdym coraz szerzej roztwiera się świat cały, gdyż zwiększa się jego zdolność pojmowania. Czytaj dalej

Drogą wiedzy do Boga

Życie – energia szuka przejawu w formie, manifestuje się, toruje sobie drogi. Ilość dróg nieskończona, wszystkie prowadzą do najwyższego napięcia siły przejawionej., Życia gwiazdy lub ziemskiego owada to dwie drogi w dwóch niewspółmiernych trwających, a każda z nich stanowi jednocześnie tylko jakąś część drogi, jaką odbywa kosmos. Czytaj dalej

Filozofia Trentowskiego

Naczelną zasadą filozofii Trentowskiego, zasadą, z której wszelkie rozumowanie wypływa i do której jak o ostatecznego swego kresu podąża, jest pewnik: człowiek jest objawem bóstwa. Bóstwo w nim tkwi i drzemie; poznanie, prawda, rozwój człowieka zarówno w dziejach, jak w społeczeństwie lub osobniku jest tego bóstwa budzeniem, ujawnianiem, urzeczywistnianiem. Jak o stosunkowo najwspanialszy i najwyższy objaw bóstwa, człowiek okazuje dążenie do samopoznania i poznania w ogóle, a w najgłębszej swej istocie czuje, iż to poznanie, jeżeli tylko chce, osiągnąć zdoła. Czytaj dalej