Wieszcz

Duch jako siła twórcza

Duch jest twórczy. Moc kreacji stanowi jego istotną właściwość – wszędzie tam, gdzie pojawia się inteligentne tworzenie, mamy do czynienia z obecnością i działaniem ducha.

Istota aktu twórczego polega na nadaniu obiektywnej formy uprzednio istniejącej idei subiektywnej. Każde stworzenie przebiega według tego schematu – jednak pełne zrozumienie tego faktu możliwe jest dopiero dzięki studiom nad nauką duchową.

Trzy stany ducha

Można wyróżnić trzy podstawowe stany ducha. Jak w każdej klasyfikacji naturalnej, nie istnieją między nimi ostre granice – jeden stan przechodzi w drugi poprzez niemal niedostrzegalne stopniowanie.

1. Duch czysty – boska kreacja

Pierwszy stan reprezentuje duch czysty, którego przykładem jest Stwórca, który „rzekł: Niech stanie się światłość – i stała się światłość”.

W tym przypadku akt woli jest natychmiastowy i absolutny. Duch pragnie – i to, czego pragnie, natychmiast się urzeczywistnia.

2. Duch w stanie rozwoju – twórczość okultystyczna

Drugi stan to duch w procesie rozwoju, jeszcze nieobciążony ciałem materialnym, lecz nie w pełni wolny. Tworzy on przy pomocy ukrytych sił natury.

Przykładem mogą być istoty, które podczas seansów spirytystycznych wytwarzają kwiaty lub inne przedmioty.

Ich wola nie jest jeszcze na tyle potężna, by tworzyć samodzielnie. Wymagają wsparcia – korzystają z sił okultystycznych, energii uczestników seansu, medium oraz z magnetycznego (psychicznego) prądu powstającego w grupie.

Proces ich działania wygląda następująco:

  • duch tworzy ideę
  • idea zostaje rzutowana na światło astralne
  • staje się dla nich w pełni realna – istnieje jako forma na planie astralnym

Aby jednak mogła zaistnieć w świecie fizycznym, musi zostać zmaterializowana.

Dokonuje się to poprzez ukierunkowanie energii generowanej przez uczestników. W sposób znany tym istotom materia rozproszona w „przestrzeni” zostaje zagęszczona i przyjmuje formę wcześniej istniejącą w świetle astralnym.

Podobne wyjaśnienie dotyczy przenikania materii przez materię – najpierw obiekt zostaje rozłożony w przestrzeni, a następnie jego substancja transportowana (prawdopodobnie ciągłym strumieniem) do miejsca, gdzie ma zostać ponownie zmaterializowana.

3. Duch wcielony – człowiek i trud tworzenia

Trzeci stan to duch wcielony w człowieka.

W tym przypadku urzeczywistnienie idei wymaga ogromnego wysiłku – zarówno umysłowego, jak i fizycznego. Materia działa tu jako czynnik ograniczający i spowalniający.

Duch jest przytłumiony – z trudem formuje wyraźną wizję tego, co chce stworzyć.

Proces wygląda następująco:

  • człowiek długo rozważa i analizuje swoją ideę
  • stopniowo ją dopracowuje
  • dopiero po czasie powstaje pełny obraz (astralny wzorzec)

Nawet wtedy nie jest w stanie bezpośrednio jej urzeczywistnić. Potrzebuje:

  • rysunków
  • modeli
  • etapowego, fizycznego wykonania

Tworzenie staje się procesem powolnym i wymagającym pracy.

Wola jako siła sprawcza

Wola jest twórczą siłą natury obiektywnej. To ona wprawia w ruch wszystkie energie i materiały niezbędne do powstania każdego przedmiotu pod słońcem.

Warunki jej działania są nieskończenie zróżnicowane.

Istnieje cała skala – od najniższych form życia posiadających wolę, aż po samego Boskiego Stwórcę. Wraz z tą skalą zmienia się łatwość tworzenia.

Mechanizm kreacji

Proces twórczy można ująć w trzech krokach:

  1. Duch rodzi ideę
  2. Wola decyduje o jej urzeczywistnieniu
  3. Uruchamiane są odpowiednie siły – zależnie od stopnia swobody działania ducha

źródło: Spirit is Creative;  LIGHT – A Journal of Psychical, Occult, and Mystical Research, September 11, 1915.