Archiwa tagu: przesądy

Amulety

Opublikowany przez

Amulet jest widzialnym i materialnym znakiem potrzeby, odczuwanej przez wszystkich, by poszukiwać oparcia w jakiejś Wyższej Mocy. Wiara w amulety była, jest i pozostanie najbardziej nieśmiertelnie rozpowszechniona. Wszystkie dawne religie ją uświęciły, wszystkie współczesne religie ją dopuszczają.

W samej idei amuletu jest coś więcej niż tylko przesąd wynikający z niewiedzy ducha. Osobiście wierzę w skuteczność amuletów, a moja wiara opiera się na tak licznych faktach, że rezygnuję z ich wyliczania. Czytaj dalej →

Z cienia celtyckiego zmierzchu

Opublikowany przez

SUPERSTYCJA MOŻE BYĆ TRAFNIE ZDEFINIOWANA jako zniekształcone relikty i fragmenty wiary dawno zapomnianej co do swego prawdziwego znaczenia; pozostałości zwyczajów i obrzędów, które wydają się dziś naszym oczom osobliwe, a może wręcz dziecinne. Niemniej jednak, dla niektórych niosą one pewien urok codzienności, a choćby pobieżna znajomość dawnych wierzeń często rzuca światło na pochodzenie pewnych słów i wyrażeń, które są nadal używane. Czytaj dalej →

Pradawne zwyczaje prawne Hiszpanii

Opublikowany przez

Pradawne zwyczaje prawne Hiszpanii.
Magiczne zabójstwo

„A innym dawała serca z wosku, pełne połamanych igieł.”
(La Celestina, akt pierwszy)

Czy można zabić samą wolą?
Gwałtowne pragnienie zadania śmierci — bez obecności ofiary i bez użycia jakichkolwiek środków — postawiło ludzi przed tym problemem. Wiara w potęgę woli — duszy świata — podsunęła im odpowiedź twierdzącą, godną podpisu przez samego Schopenhauera. Można tak bardzo chcieć śmierci znienawidzonej osoby, że sama wola zabicia — przenosząc się przez przestrzeń — działa niczym grom z jasnego nieba.

Teoria zabójstwa za pomocą woli jest tak stara, że odnajdujemy ją już w czasach prehistorycznych — w malowidłach naskalnych, które są jednym z najbardziej osobliwych świadectw epoki paleolitu. Czytaj dalej →

Inkuby – Sukuby

Opublikowany przez

Zgodnie z obietnicą z numerów 20–21, publikujemy poniżej kilka obserwacji dotyczących inkubów i sukubów. Przesłał nam je nasz stary przyjaciel – lekarz i teolog. To notatki napisane w jego młodości – wiele lat temu – i mają naprawdę przyjemny posmak starego wina.

Wszystkie te opowieści i im podobne zostały wymyślone po to, aby ukryć rozwiązłość kobiet i zatuszować grzech nieczystej miłości. W ten sposób zaczęto wierzyć, że możliwe jest poczęcie bez cielesnego zbliżenia; że dziewica mogłaby począć naturalnie, nie tracąc dziewictwa. Z tego wywiedziono istnienie demonów – inkubów i sukubów – które miałyby pałać żądzą wobec kobiet. I tak teolodzy oraz prawnicy zaczęli zadawać absurdalne pytania, jak na przykład: Czytaj dalej →

Okultyzm i spirytyzm w Maroku

Opublikowany przez

Okultyzm i spirytyzm w Maroku

Wierzenia ludowe

„Złe oko” (’a’in)

Wiara w „złe oko” (’a’in) jest w islamie prawdą wiary. Komentatorzy Koranu, wychodząc z założenia, że „złe oko” i zazdrość są synonimami, doszukali się aluzji do tego zjawiska w przedostatniej surze Księgi Ksiąg, gdzie Mahomet mówi:
„Chronię się u Boga przed złem, jakie wyrządza zazdrosny, gdy zazdrość go ogarnia.”
I w odpowiedzi na argumenty muzułmańskich racjonalistów, którzy nie wierzą w 'a’in, komentatorzy powołują się na słowa Proroka, zgodnie z którymi 'a’in jest rzeczywistością. Czytaj dalej →

Ciekawostki z Paryża z roku 1872

Opublikowany przez

Le Figaro opublikował dziwną wiadomość, która dowodzi, że nawet jeśli religia słabnie, przesąd nadal mocno trzyma się paryskich obyczajów.

Prefektura policji została powiadomiona, że pewna liczba zielarzy sprzedaje w Paryżu magiczne zioła, a ich klientela – zwłaszcza kobieca – jest całkiem liczna.

Zioła te sprzedaje się na sztuki i to po bardzo wysokich cenach.
Na przykład: mandragora, zebrana o północy, w dzień pełni księżyca, kosztuje przeciętnie 50 franków. Czytaj dalej →

O Magii

Opublikowany przez

Poniższy artykuł o magii zapożyczamy z dzieła Teratoscopia fluidu życiowego i mesmeryzmu autorstwa Hannapiera. Książka ta jest mało znana, a zawiera poważne rozważania na temat fizjologii i psychologii; w sposób naukowy i dokładny dowodzi niemożliwości kontaktów z duchami i zjawami.

Nic nie przypomina magii lepiej – o ile nie sama magia – niż zjawiska wynikające z mesmeryzmu (mensambulance), i to jest główny powód, dla którego zdecydowałem się o niej tutaj wspomnieć. Czytaj dalej →

Różdżka wróżebna

Opublikowany przez

Wśród praktyk przesądnych przypisywanych diabłu lub innej nadprzyrodzonej przyczynie, a odrzuconych jako fałszywe, często mylono naturalne prawdy, które — choć rzeczywiste — były pogrzebane pod stertami kłamstw i błędów, uniemożliwiającymi odróżnienie prawdy od fantazji. Przykładem może być różdżka wróżebna, tak nazwana dwa wieki temu, która już w starożytności stała się źródłem najbardziej fantastycznych opowieści.

Jeśli Atena nadaje Odyseuszowi raz postać młodzieńca, a raz starca, czyni to dotykając go różdżką. Merkury wywołuje wiatry, wzbudza burze, sprowadza dusze do Hadesu lub je stamtąd wyprowadza — wszystko to mocą różdżki. A najsłynniejsza z czarownic, słynna Kirke, zamienia Pikusa w ptaka, przyjaciół Odyseusza w świnie, a następnie przywraca wszystkim pierwotną postać — zawsze za pomocą zaczarowanej laski. Czytaj dalej →

Lud zmarłych – das Todtenvolk

Opublikowany przez

„Das Todtenvolk”

(tzn. „lud zmarłych”), zwane również nocną zgrają, to zjawisko, które w naszym regionie wciąż dość często występuje. Objawia się osobom widzącym jako długa procesja ciemnych postaci, której towarzyszy dźwięk przypominający brzęczenie pszczół lub mamrotanie modlitw katolików w czasie pielgrzymek. Ukazuje się ono przed domami i w domach osób, które wkrótce mają umrzeć, przy rozstajach dróg, a także o trzeciej nad ranem, kiedy u nas dzwonnik zapowiada nadejście dnia – wtedy można je zauważyć także w kościele. Czytaj dalej →

O demonicznym wpływie na gry

Opublikowany przez

pełen tytuł: O demonicznym wpływie na gry losowe wraz z dwoma ostrzegawczymi przykładami autorstwa G.

Nie da się zaprzeczyć temu, co zostało zauważone w poprzednim, oświetlającym eseju o Narzeczonej z Koryntu – mianowicie, że siły niewidzialnych istot odgrywają osobliwą i często bardzo skuteczną rolę w grach losowych. Nawet tak zwani najbardziej oświeceni ludzie ulegają ich wpływowi, podobnie jak przyznaje się sympatii pewną moc w przypadku chorób, co nawet najbardziej sceptyczni lekarze nie są w stanie zanegować. W obu przypadkach następuje zatem uznanie istnienia tajemnych sił, a w obu trudno byłoby przypisać ich działanie jedynie niezbadanym jeszcze prawom natury czy zasadom matematycznym. Czytaj dalej →