Pod imaginacją rozumie Paracelsus intenzywne tworzenie jakiegoś obrazu czy pojęcia przez naszą wolę i uczucie. A więc to, o czem usilnie myślimy, czego namiętnie pragniemy, tworzy się w nas samych jako samodzielna istota. Mówimy wtedy o „wcielonych myślach”, „żywych uczuciach” i t, p. Jeśli imaginacja nabierze wielkiej siły, zdarza się, że óvj twór imaginacyjny opanuje całego człowieka. Że myśli są twórczemr siłami, które i pewne substancjonalne podłoże muszą posiadać, w to już dzisiaj chyba Czytaj dalej
Archiwum miesiąca: marzec 2023
Prorocza liczba 666
„…To err is human, to forgive divine…”
Angielskie przysłowie – – błądzić jest rzeczą ludzką, zapomnieć – boską, dokładnie można zastosować do tych osób, które starają się zrozumieć i przeniknąć niejedną tajemnicę zapisku magicznego, np. z Pisma Św…
16… I uczyni, aby wszyscy, mali i wielcy, bogaci i ubodzy, i wolni, i niewolnicy mieli cechę na prawej ręce swojej, albo na czolech swoich…
17… A iżby żaden nie mógł kupić ani przędąc, jedno który ma cechę albo imię bestji, albo liczbę imienia jej… Czytaj dalej
Kontemplacja
(Zatapianie się duchowe.)
Ćwiczenia, które uprawiałeś na szczeblu dharany i dhjany, uzdatniły cię do przeprow adzania medytacji w sposób odpowiedni. Uprawiając je wytrwale, doszedłeś do spostrzeżenia, że nie wystarczyłaby ci sama znajomość sposobu, w jaki prowadzi się medytację. Oprócz obznajomienia się ze sposobem „technicznym i niejako, potrzebne tu są i siły szczególne, których w życiu codziennem nie mógłbyś w sobie rozwinąć. Bez tych sił medytacje twe zostałyby tylko zwyczajnemi rozmyślaniami, nie oświecającemu cię ponad wyniki myślenia mózgowrego. A wiesz już, jakiem i drogami doszedłeś do tych sił w sobie. Czytaj dalej
Sny wieszcze i przeczucia
Sny w wielorakich swych formach mają tylko jedną przyczynę; wyzwolenie duszy. Wychodzi ona z ciała materjalnego we śmie i przenosi się na plan niższy lub wyższy wszechświata, gdzie zapomocą zmysłów własnych, dostrzega istoty i rzeczy właściwe temu planowi. Czytaj dalej
Na drogę
Z rozdziałem XX zakończyłem zadanie, które postawiłem sobie przy opracowywaniu tej książki; przeprowadziłem cię przez przygotowanie do oświecenia, tem at zatem jest już wyczerpany. Doszedłszy do intuicji, nie potrzebujesz już żadnych wskazówek książkowych, ani moich, ani obcych, bo wszystkiego, co pragniesz wiedzieć, dostąpisz intuicją o wiele wszechstronniej i pewniej, niż najlepszem i książkami. Czytaj dalej
Sposoby wróżbiarstwa w średniowieczu
Sposoby wróżbiarstwa w średniowieczu są tak liczne, że możnaby pisać o nich całe tomy. Czytano przepowiednie ze zjawisk atmosferycznych. Wiatr, deszcz, tęcza i t.p. odgrywały wielką rolę. Wiatr wschodni oznaczał szczęście, zachodni nieszczęście i t.d. Wróżono z jaj, kaszy, stopionego wosku, dymu spalonych zwierząt i owoców (Kain i Abel), z błyskawic, które podzielono na jedenaście rodzajów i t.p. Przepowiadano również z lotu ptaków. Rysowano także na ziemi koło, dzieląc je na 24 części. Każda część tworzyła jedną literę alfabetu greckiego i w każdej znajdowało się ziarnka żyta. Następnie wsadzono w to zakreślone koło koguta, poczem wróżono z liter, z której kogut wyjadał ziarna.
źródło: Gustaw Meyrink „U Progu Zaświata”
Informator Polskiego Towarzystwa Astrologicznego 3/2023
16 III 2023 Ingres Słońca i rytuały miłosne – Ludwika Zofia Szum
Zapraszamy na wykład Ludwiki Zofii Szum na wykład „Ingres Słońca i rytuały miłosne”, który odbędzie się w ramach zimowych wykładów online w Polskim Towarzystwie Astrologicznym.
Szczegółowe informacje znajdują się na naszej stronie .
Metody Hipnotyzmu
Jednym z głównych powodów, dla których hipnoza rozwinęła się tak słabo w ostatnich latach, jest to, że podczas gdy wielcy badacze spędzili wiele czasu na daremnych dyskusjach nad teorią, żaden nie zwrócił uwagi na praktykę, na próbę rozwinięcia doskonałej metody. hipnozy. A hipnoza nigdy nie będzie miała praktycznego zastosowania w medycynie, dopóki nie będzie można bezpiecznie uśpić, z pewnością, i szybko każdy, niezależnie od jego temperamentu i konstytucji. Czytaj dalej
Muzyka jako zwiastun śmierci
Angielskie pismo okultystyczne „The Occult Review” przytacza 4 wypadki, gdy odczucie śmierci nieobecnej osoby, pokrewnej lub znajomej, a czasem i własnej, przejawiło się w sposób bardzo oryginalny, mianowicie odczuwająca to osoba bez żadnych powodów logicznych była nagle zniewolona do nucenia, gwizdania lub grania jakiejś smutnej melodji, np. marsza pogrzebowego i t.p. czego ani przedtem, ani potem nigdy nie robiła i co ustawało, gdy tylko dowiedziała się o śmierci danej osoby. Czytaj dalej
Zegar śmierci
Większość Czytelników słyszała prawdopodobnie o dość znanych i przez osoby wiarogodne nieraz stwierdzonych faktach, że w chwili czyjejś śmierci nagle zatrzymuje się zegar lub spada obraz, niekiedy na znacznej nawet od umierającego odległości, bez żadnej, dostrzegalnej przyczyny. Czytaj dalej