Godny uwagi przykład fizjologicznego skutku wywołanego przez przyczynę psychiczną został odnotowany w Life of Sir H. Davy autorstwa Parisa. We wczesnym okresie życia Davy pomagał doktorowi Beddoesowi w doświadczeniach nad inhalacją podtlenku azotu. Doktor Beddoes, doszedłszy do wniosku, że jest to swoisty środek na paraliż, wybrał pacjenta do eksperymentu i powierzył go opiece Davy’ego. Przed podaniem gazu umieścił końcówkę małego termometru pod językiem chorego, chcąc wiedzieć, jak gaz może wpłynąć na jego temperaturę. Sparaliżowany człowiek, nieświadomy procesu, któremu miał zostać poddany, lecz przekonany przez doktora Beddoesa o pewności powodzenia, zaledwie poczuł termometr między zębami, natychmiast wyobraził sobie, że talizman już działa, i oświadczył, że odczuwa jego wpływ w całym ciele. Davy uznał, że nie zrobi wówczas nic więcej, i polecił mu wrócić następnego dnia. Termometr zastosowano ponownie, z podobnym dobrym skutkiem. Po upływie dwóch tygodni pacjent był zdrów. Oto przypadek rozbudzonej wyobraźni, która wprawiła wolę w działanie na odrętwiałą część organizmu. Czytaj dalej →