HINDU SPIRITISM

Duchy przodków, w stanie niewidzialnym, towarzyszą braminom przechodzącym inicjację; pod postacią powietrzną idą wraz z nimi i zajmują miejsce u ich boku, gdy ci zasiadają.” (Manu, księga 3, s. 187-9.) Najstarszymi spirytystami na świecie są bez wątpienia bramini z Indii. Minęło już ponad dziesięć tysięcy lat, odkąd zaczęli oni rozwijać, formułować i ustanawiać swój niezwykły system doktryn religijnych i filozoficznych, z których najbardziej świętą jest Agrouchada-Parikchai, czyli Księga Pitris (duchów) stanowiąca kamień węgielny tej tradycji. Zawarta w niej osobliwa wiedza jest utrzymywana w nienaruszalnej tajemnicy i objawiana braminowi stopniowo – dopiero po jego drugiej i trzeciej inicjacji w podziemnych kryptach świętych pagód. W kapłaństwie bramińskim istnieją trzy stopnie inicjacji, z których każdy trwa dwadzieścia lat. Pierwsze dwa etapy wymagają długiego i wyczerpującego przygotowania w postaci religijnej nauki i dyscypliny. Dopiero po przejściu trzeciej inicjacji – a więc po ukończeniu sześćdziesięciu lat, i pod warunkiem, że adept jest odpowiednio przygotowany i zdolny – zostaje mu objawiony Świat Duchów wraz z rozbudowaną techniką ewokacji oraz użyciem mocy okultystycznych. Mądrość wynikająca z wieków doświadczeń kształtuje przebieg treningu, jaki musi przejść bramin, przygotowując się do ostatecznej inicjacji. Rezultatem jest całkowita transformacja zarówno fizycznej, jak i psychicznej natury adepta oraz ustanowienie podstawowych warunków, dzięki którym staje się on zdolny wkroczyć do „ogrodu rozkoszy”, czyli nauczyć się żyć lub funkcjonować w dwóch światach – tym doczesnym i tym, który ma nadejść. Osiągnięcie tego niezwykłego poziomu okultystycznego wymaga życia w całkowitej skrytości i wielkiej ascezie.

„Na długo przed odłożeniem śmiertelnej powłoki, dusze, które praktykowały cnotę – podobnie jak te, które zamieszkują ciała anachoretów i cenobitów (mnichów lub pustelników) – nabywają zdolność rozmowy z duszami, które wcześniej udały się do swargi (świata niebiańskiego), a ich wędrówka na ziemi dobiegła końca.”
„Pamiętaj, mój synu, że jest tylko jeden Bóg, najwyższy pan i zasada wszelkich rzeczy, i że bramini powinni czcić Go w tajemnicy. Dowiedz się jednak również, że to jest tajemnica, której nigdy nie wolno ujawniać pospólstwu; w przeciwnym razie może spotkać cię wielkie nieszczęście.”
— Rada udzielana kandydatowi podczas inicjacji.

To wielkie dzieło doktrynalne, Agrouchada-Parikchai, będące traktatem nauki okultystycznej, składa się z czterech części i zapisane jest na ponad siedemdziesięciu zwojach liści palmowych, z wyjątkiem najważniejszych formuł, które przekazywane są ustnie inicjowanemu w przeddzień osiągnięcia poziomu adepta. Jakiekolwiek ujawnienie tej nauki okultystycznej grozi karą śmierci, nawet kapłanowi należącemu do kasty kapłańskiej, choć zdarza się to niezwykle rzadko. Pierwsza część dzieła ma głównie charakter filozoficzny, natomiast kolejne części dotyczą konstytucji i natury świata duchowego, różnych relacji pomiędzy duszami w różnych stanach i warunkach oraz sposobów, dzięki którym Pitris – czyli duchy – mogą zostać przekonane, by ukazać się śmiertelnikom i nauczać ich wiecznych prawd, odpowiednio do swojego poziomu rozwoju lub sfery w świecie nieśmiertelnych.

Pitris (duchy) nie są sobie równe – niektóre z nich są niższe, a inne wyższe zarówno pod względem stanu, inteligencji, jak i mocy. Każda grupa lub wspólnota Pitris zamieszkuje oddzielną sferę, region czy świat, nie różniący się zasadniczo od naszego, lecz podlegający innym prawom i warunkom żywiołów, z różnorodnością interesów, funkcji i aktywności. Pitris, którzy nie wznieśli się na stan wyższy niż o jeden stopień ponad ludzi, to jedyne duchy pozostające w stałym kontakcie z ziemią. Uznaje się ich za naturalnych przodków, przewodników i opiekunów ludzkości. Oni sami natomiast są inspirowani przez wyższe duchy – Pitris wyższego stopnia, które z kolei pozostają pod wpływem jeszcze potężniejszych istot, i tak dalej. Nauka ta jest praktycznie taka sama, jak ta przekazywana przez dobre media transowe w nowoczesnym ruchu spirytystycznym. Jest to rzeczywiste potwierdzenie prawdy spirytystycznej, bowiem jest mało prawdopodobne, aby jakiekolwiek medium czy pracownik psychiczny miał dostęp do świętych nauk świątynnych braminów – nie istnieje bowiem znany przekład tej Nauki o Pitris, a żaden bramin należący do wyższej lub wtajemniczonej kasty kapłańskiej nie pozwoliłby się skusić na ujawnienie tej okultystycznej wiedzy.

„Ten, kto przeniknął tajemnicę rzeczy, kto wzniósł się przez kontemplację do poznania nieśmiertelnej zasady, kto umartwił swoje ciało i rozwinął duszę, kto zna wszystkie tajemnice bytu i niebytu, kto studiował wszelkie przemiany cząstki życiowej – od Brahmy do człowieka i od człowieka do Brahmy – tylko on jest w kontakcie z Pitris i włada siłami niebiańskimi.”
— Atharva-Weda

W Księdze Pitris napisano: „Moc należy do tego, kto posiada wiedzę”, i przedstawiona jest tam trudna doktryna ewokacji z bogatym zbiorem magicznych formuł, głównie służących do kontaktowania się z mieszkańcami zaświatów; niektóre służą uzyskaniu nauk i przewodnictwa od Pitris, inne zdobyciu kontroli nad złymi duchami (boutams) oraz specjalnym metodom wykorzystywania sił elementarnych w naturze.

Te tajemnicze praktyki obejmują mantry, specjalnego rodzaju modlitwy, rytuały magiczne oraz użycie różnorodnych materiałów, o których nie jest wskazane tutaj mówić. Należy jednak wyraźnie odróżnić ścisłą, nieujawnioną doktrynę filozoficzną wtajemniczonych braminów, którzy oddają się wyższym formom kultu przodków i duchów wyższych, od prymitywnych, pospolitych pokazów magii, nekromancji i wróżbiarstwa uprawianych przez indyjskich kuglarzy, czarowników i wróżbitów. Ci ostatni są niżsi rangą nawet od wtajemniczonego fakira i jogina oraz ich wybranych demonstracji magii czy siły psychicznej.

SIŁA PSYCHICZNA

Siła psychiczna jest jedną z najwspanialszych sił w przyrodzie. Jej istnienie zostało niezbicie udowodnione przez badania wielu znanych naukowców i wybitnych osób, jednak natura tej siły oraz prawa nią rządzące pozostają nie do końca poznane. Przez siłę psychiczną rozumiemy „tę niematerialną moc lub energię, która jest zdolna do poruszania ciężkich przedmiotów bez fizycznego kontaktu, niezależnie od działania mięśni, do wywoływania dźwięków lub dotyków bez widocznego połączenia, i która często kierowana jest z inteligencją, aby powodować zjawiska o niewytłumaczalnym charakterze, choć w nieznany sposób zależy od obecności określonych osób”.

Czym jest siła psychiczna? Liczne dowody jej istnienia można znaleźć podczas spirytystycznych seansów materializacyjnych, w zadziwiającej magii hinduskich fakirów oraz taoistycznych kapłanów z Chin. Spektakularne wyczyny, takie jak lewitacja, sztuczka z liną, sztuczka z mango, znikający chłopiec, telepatia oraz materializacja przedmiotów z powietrza przez wschodnich mistrzów cudów są możliwe dzięki użyciu tej niezwykłej siły.

Zachodni podróżnicy w Indiach, którzy byli świadkami tych niezwykłych pokazów magii, nie potrafią ich wyjaśnić. Sam hinduski fakir również nie umie wytłumaczyć tych zjawisk; wie jedynie, że efekty te osiągane są poprzez rygorystyczne stosowanie określonych tajnych metod, których nauczył się w młodości od bramińskiego nauczyciela lub Guru w ukrytych kryptach świątyni. Hindusi ci są bardzo łatwowierni i przesądni, i nie można ich nakłonić do ujawnienia sposobu działania tych praktyk, nawet za duże sumy pieniędzy czy inne dary; obawiają się bowiem zemsty boga Śiwy. Poza swoją specjalnością jednak nie wyróżniają się szczególną wiedzą czy imponującą osobowością.

Ale jaki jest sekret ich niezwykłej psychologicznej mocy? Wschodnia magia cudotwórcza wykazuje silne podobieństwo do zjawisk znanych z seansów spirytystycznych – takich jak kataleptyczny trans, głosy duchów i komunikacja telepatyczna, świetliste zjawy, apporty i poruszanie przedmiotów bez widocznego kontaktu, eteryzacja i materializacja form itp.

Czy hinduski fakir jest medium, które posiadło technikę psychiczną do komunikacji z duchami pomagającymi mu w wywoływaniu tych zjawisk? Wiadomo, że kapłaństwo bramińskie rozwinęło naukę okultystyczną oraz psychiczną sztukę ewokacji na bardzo zaawansowanym poziomie, i że są oni zaznajomieni z każdym aspektem powrotu duchów, ich kontroli oraz manifestacji.

Ich powody dla zapewnienia absolutnej tajemnicy są oczywiste: po pierwsze, wiedza o tych sprawach mogłaby zostać nadużyta przez ignorantów i niewykształconych; po drugie, dawała im ona wielką i subtelną władzę, umożliwiając wywieranie wpływu oraz kontrolę nad ludźmi w szczególnych momentach i miejscach, a tym samym utrzymywanie swojej autorytetu i wyższości we wszystkich warstwach społecznych. Dziwne, a nawet jeszcze bardziej niezwykłe wyczyny są dokonywane w podziemnych komorach hinduskich pagód, gdzie wtajemniczeni kapłani utrzymują regularny i stały kontakt z Pitris, czyli duchami wyższymi i niższymi, których przyzywają w różnych celach i z którymi współpracują, zwłaszcza w zachowywaniu świętych rytuałów, formuł, doktryn, świątyń oraz swojej władzy nad ludem.

Mieliśmy okazję doświadczyć spirytystycznych mocy braminów niejednokrotnie i możemy poświadczyć pewne zjawiska okultystyczne; jednak nie zgadzamy się z polityką bramińskiego kapłaństwa, polegającą na zachowywaniu tej cennej wiedzy wyłącznie dla uprzywilejowanej kasty. Powinna ona być dostępna do studiowania i badania dla każdej wykształconej i inteligentnej osoby. Wiemy, że istnieją zagrożenia nadużyć, ale można je monitorować i powstrzymywać, gdy to konieczne; jednak całkowite zamknięcie dróg prowadzących do wiedzy o duchach i świecie duchowym jest zdecydowanie niewłaściwe, ponieważ prowadzi do utrzymywania ludzkości w stanie podległości poprzez ignorancję i przesąd. Oskarżamy braminów o jawne zaprzeczanie jednemu z podstawowych praw człowieka.

Ale wróćmy do naszego pytania: „Czym jest siła psychiczna?” Dawno temu w Indiach pewien uczony badacz zagadnień okultystycznych zapytał wyjątkowo biegłego fakira, w jaki sposób dokonał zjawisk, które wydawały się cudowne. Podczas pokazu fakir dosłownie unosił się w powietrzu po komnacie, sprawił, że nasiono wykiełkowało i wyrosło w małe drzewko, wywołał pojawienie się świetlistych postaci, które przemawiały i dokonywały wielu niezwykłych czynów, a następnie znikały w okolicznościach całkowicie wykluczających możliwość oszustwa czy iluzji.

Zapytany w swoim ojczystym języku, czy podczas transu (gdy był nagi) odczuwa jakąkolwiek zmianę w mózgu lub ciele, albo czy podczas manifestacji pojawia się w nim jakaś siła, fakir odpowiedział, że to nie on to czyni. Powiedział, że „on jedynie przyzywa Pitris (duchy przodków), a sam jest jedynie ich narzędziem (medium) i to właśnie Pitris przejawiają swoją moc poprzez dokonywane zjawiska”. Zapytany dalej, zaprzeczył, jakoby jakakolwiek naturalna siła czy energia działała tutaj, i ponownie podkreślił, że wszystko jest dziełem duchów.

Co ciekawe, mieliśmy to potwierdzone przez bardzo starego jogina na Cejlonie, który wyjaśnił, że cały zakres zjawisk spirytystycznych i manifestacji okultystycznych jest wyłącznie efektem inteligentnych działań Pitris lub duchów, ściśle współpracujących z wyszkolonymi i odpowiednimi mediami fizycznymi. Inni fakirzy w różnych częściach Indii wyznają tę samą wiarę, że są pośrednikami dla mieszkańców świata duchowego.

Późniejsze badania oraz rozmaite osobiste doświadczenia doprowadziły do przekonania, że twierdzenia braminów i joginów są prawdziwe. Wielka siła psychiczna, która wprawia naukowców Zachodu w zakłopotanie, nie jest siłą przyrody podlegającą określonym prawom, lecz czystą i nieskażoną Mocą Ducha — działaniem inteligentnych, niematerialnych duchów na materię. Co więcej, jest ona zdolna do powodowania wszelkiego rodzaju przemian i zjawisk, o ile spełnione są pewne warunki — mianowicie obecność medium lub osoby o szczególnej organizacji psychicznej, naturalnie obdarzonej dużą ilością płynnego elementu, który jest wykorzystywany lub „pożyczany”, aby manifestować zjawiska. Ten „element” jest używany przez duchy i kierowany przez ich własną wolę, a medium służy im za łącznik lub punkt skupienia, umożliwiając powstawanie wszystkich nadzwyczajnych efektów wcześniej wspomnianych.

Siła psychiczna nie podlega zakresowi nauki ani fizyki, jeśli chodzi o kontrolę, użytkowanie i demonstrację. Zawsze będzie wymykać się zasadom logiki. Naukowcy mogą jedynie sporządzać rejestry zjawisk i katalogować ich skutki. Powodem jest to, że duchy są niezależne i przewyższają materię, a ich współdziałanie z określonymi typami ludzi w celu manifestacji zjawisk psychicznych lub okultystycznych jest zawsze dobrowolnym i inteligentnym działaniem. Rzeczywiście, zawsze będą wymykać się naukowcom.

źródło: HINDU SPIRITISM;  THE UNKNOWN No. 10, ANNUAL ISSUE, 1937.