Na górnym końcu rdzenia kręgowego (wyglądającego jak połówka orzecha włoskiego) znajduje się mózg (cerebrum). Jest to pierwszy i najważniejszy gruczoł w ciele. Esencja, którą wydziela, przepływa przez wszystkie gruczoły i ulega modyfikacji w każdym z nich w inny sposób. Układ mózgowo-rdzeniowy jest pierwszą częścią organizmu, która się rozwija, a z niego formuje się całe ciało, że tak powiem, materializując się. Nerwy czuciowe są jak przewody podłączone do tego wielkiego generatora energii elektrycznej – mózgu. Rozchodzą się po całym organizmie, dostarczając prąd potrzebny do jego funkcjonowania.

Tuż pod mózgiem znajduje się wzgórze optyczne (thalamus opticus); zajmuje ono centralną część mózgu, czyli trzecią komorę. Jest to wielki zwój wewnętrznego mózgu. Ma kształt jajka, którego cieńszy koniec skierowany jest do przodu. W przekroju mózgu wzgórze wraz z przyległymi strukturami wygląda jak chrząszcz. W świętym chrząszczu (skarabeuszu) starożytnego Egiptu symbolizowane jest to jajo nieśmiertelności, nazywane w Egipskiej Księdze Umarłych „Łodzią Poszukiwacza”. Wzgórze optyczne zwane jest „otwartym okiem”, „jednym okiem”, „światłem świata”, „kryształową lampą”. W literaturze sanskryckiej nosi nazwę serca lotosu, miejsca, w którym zasiada Buddhi (boska mądrość) – wiedzy, do której dąży jogin.

Z tyłu i u podstawy czaszki znajduje się móżdżek (cerebellum) – mechaniczny mózg. Mózg (cerebrum) to mózg Boga, a móżdżek to mózg człowieka, czyli mózg zwierzęcy. Móżdżek jest organem podświadomości, natomiast mózg (cerebrum) organem świadomości. Oba słowa pochodzą od rdzenia cere, oznaczającego nasienie. Bellum oznacza walkę, opozycję, dlatego w ciele toczy się nieustanna walka między siłami reprezentowanymi przez wyższy mózg i niższy mózg. Nikt nie może być w pełni świadomy i zrównoważony, jeśli żyje w zwierzęcych namiętnościach wyrażających się przez niższy mózg.

Kontynuując opis osobliwych struktur złotego jaja, jakim jest ludzka głowa, pojawia się szyszynka (pineal gland) – stożkowate ciało umiejscowione z tyłu wzgórza optycznego, przymocowane do niego delikatnymi nerwami i połączone z dachem trzeciej komory poprzez spłaszczony trzon zwany habenulą. Szyszynka to męski organ duchowości. Płyn z górnego mózgu przepływa do szyszynki, gdzie się różnicuje, stając się męski, pozytywny, elektryczny, jakościowo aktywny.

Nieco niżej, po drugiej stronie wzgórza optycznego, znajduje się przysadka mózgowa (pituitary gland), czyli żeńskie centrum duchowości – mała, czerwonawa elipsoida w zagłębieniu kości klinowej. Ma dwa płaty, wydziela śluzowatą substancję, jest magnetyczna i zaopatrzona w delikatną siateczkę przeznaczoną do odbioru nasienia świętości.

Związany z szyszynką jest nerw Pingala, który przecina rdzeń kręgowy u podstawy czaszki (opuszcza rdzeń przedłużony i schodzi prawą stroną kręgosłupa). Z przysadką związany jest nerw Ida, który przebiega lewą stroną kręgosłupa. Nerwy te łączą się w splot słoneczny (solar plexus) – półksiężycowaty zwój, który stanowi punkt przecięcia się tych energii.

Nerw błędny (pneumogastric nerve) wychodzący z czwartej komory mózgu i związany z móżdżkiem również przecina rdzeń w podstawie czaszki. Wraz z Idą i Pingalą tworzy potrójne skrzyżowanie. Nerw błędny rozgałęzia się do gardła, płuc, serca i żołądka, kończąc się w splocie słonecznym, który nazywany jest mózgiem androgynicznym. To jest kanał świętego oddechu, bez którego nie może dojść do poczęcia ani narodzin psycho-fizycznego nasienia – świętego ziarna.

Splot słoneczny składa się z dwunastu dużych zwojów nerwowych, z których każdy rozgałęzia się w różnych kierunkach. To największy z trzech splotów współczulnych, który odbiera nerwy trzewne i jelitowe. Splot ten to centrum ciała fizycznego, z którego rozchodzą się nerwy tworzące kanały, przez które nasienie psycho-fizyczne dociera do punktu narodzin lub dojrzałości. Pierwsze „nasienie nieśmiertelności” formuje się w splocie słonecznym w wieku dojrzewania.

Jeśli zachowana jest harmonia między mózgiem a móżdżkiem – między męskim i żeńskim organem duchowym – nasienie to zostaje przyciągnięte przez magnetyzm oddechu. W przeciwnym razie staje się nasieniem zwierzęcym.

Gruczoł krokowy u mężczyzn odbiera nasienie po tym, jak zostało przekształcone w jądrach, gdzie jest przechowywane aż do ejakulacji. U kobiet natomiast przekształcone nasienie opuszcza ciało przez „bramę południową” jako ciało karmiczno-ziarniste nowego człowieka.

Uprawiając seks jako „sport domowy”, człowiek pozbawia się najcenniejszego daru – energii życiowej, profanuje święte źródło. W płynie nasiennym znajduje się więcej wapnia niż we krwi – a wapń to główny budulec ciała, który nie powinien być marnowany. Prawdziwy jogin wykorzystuje tę siłę do regeneracji, budując niezniszczalne ciało.

Gdy człowiek przestaje tracić energię psychiczną, porzucając swoją zwierzęcą naturę, nasienie psycho-fizyczne wraca do swojego tronu w mózgu. Wznosząc się przez kanał centralny kręgosłupa, dociera do podstawy mózgu i do wzgórza optycznego. Tam dokonuje się przemiana w święty olej, który trafia do „kryształowej lampy”, czyli wzgórza optycznego. Ta cenna ciecz zasila nerwy odchodzące do mózgu. Wówczas następuje nagłe światło oświecenia, budzi się Kundalini śpiące u podstawy kręgosłupa. Olej ten, wzniesiony wzdłuż kręgosłupa, transmutuje ciało, regeneruje je i przezwycięża śmierć.

Degeneracja, Generacja i Regeneracja
To trzy formy życia, przez które każdy może się ocenić:

Degeneracja – życie zdominowane przez zmysły, przyjemności, seks.

Generacja – współżycie dla prokreacji i partnerstwa.

Regeneracja – sublimacja energii seksualnej w twórczą i duchową moc.

źródło: The Occult Anatomy of the Body autor: Rahanaii, opublikowane w Yoga for You Claude’a Braggona, źródło: Alfred A. Knopf, Inc., Nowy Jork;   Mothers Occult Digest Summer 1951.