W złotych dniach dzieciństwa cudowną opowieść słyszeliśmy.
To była prawda; bo czyż nie z ust Matki płynęły te słowa?
„Wszędzie wokół,” rzekła, „unoszą się aniołowie stróżowie,
By chronić dzieci Boże przed złem, ich dusze od grzechu ustrzec.”

✦✦

Pragnęliśmy ujrzeć tych aniołów i usłyszeć trzepot ich złotych skrzydeł;
Myśleliśmy, że może o zachodzie, dostrzeżemy ich drżenie.
Wiedzieliśmy, że przez całą noc unoszą się nad naszymi głowami,
Więc mogliśmy spokojnie się położyć, gdy modlitwa wieczorna została odmówiona.

✦✦

Nie wiedzieliśmy – jak mogliśmy? – że przez cały czas przed naszymi oczyma
Prawdziwy anioł był obecny, z nami dniem i nocą;
Lecz gdy dorośliśmy, pojęliśmy, że Matka, dawno już złożona do grobu,
Była naszym aniołem stróżem; aniołem w ludzkiej postaci.

✦✦

W dorosłości dźwigamy jasną tarczę,
Która chroni nas przed pokusą i prowadzi nasze kroki prosto.
Miłość kobiety jest tą tarczą; czysta miłość kobiety.
Któż by, mając taki dar, nie wyrzekł się nieczystości?

✦✦

Nieskalany, mężczyzna musi spojrzeć w niesplamione oczy ukochanej;
Nie może kłaść splamionych warg tam, gdzie odpowiadają czyste usta.
Najlepszy z mężczyzn, najgorszy z mężczyzn, dla ukochanej kobiety,
Staje się lepszym, niż byłby, gdyby nie istniała miłość kobiety.

✦✦

Tak więc mężczyzna ma aniołów stróżów – matkę, ukochaną, żonę –
Które opasują go zbroją, co prowadzi go bezpiecznie przez życie.
I tak złota legenda wcale nie jest legendą;
Bo miłość kobiety zawsze pozostaje przy mężczyźnie, bez względu na los.

źródło: Guardian Angels by A. Herbert-Bowers; The Mountain Pine March 1908.