Potem cisza – i podnosi się zasłona światła,
A za nią ukazuje się ciemność. Cicho rozbrzmiewają
Zwiastujące trąby aniołów, przywołując dokoła
Gromy, potężne wichry i zdumione moce.

Teraz, brzemienny duchem ludzkiego śpiewu,
Wybucha straszliwy głos trąby i niesie
Dziwny szept oraz szum niezwykłych skrzydeł,
Ich zmaganie i skryte rozkazy dowódców.

Z wysokości i z głębi otchłani
Unoszone są: panowanie, moc, anioł i tron –
Ku celom niewyobrażalnym – po czym syk
I upadek. Trąby zwiastunów milkną; odeszły.

Stąpaj cicho – bo byłeś w domu Boga –
I z bojaźnią – bo to Boga ujrzałeś.

G. H. S. Pinsent

źródło:  The Organ in King’s Chapel, Cambridge; The Equinox: The Official Organ of the A∴A∴. The Review of Scientific Illuminism, Vol. I, No. II, An V, September MCMIX, London: Simpkin, Marshall, Hamilton, Kent & Co., Ltd., 1909.

Tytuł odnosi się do słynnych organów w kaplicy King’s College w Cambridge. Wiersz nie jest jednak zwykłym opisem instrumentu. Muzyka organowa zostaje przedstawiona jako doświadczenie niemal mistyczne: zasłona światła ustępuje ciemności, dźwięk przywołuje aniołów, trony i moce, a słuchacz opuszcza świątynię z poczuciem, że zetknął się z obecnością Boga.

Wyrażenia dominion, power, angel, throne nawiązują do tradycyjnych chórów anielskich: Panowań, Mocy, Aniołów i Tronów. Dlatego zostały zachowane jako nazwy duchowych hierarchii, a nie jedynie ogólne określenia siły czy władzy.