PAN FREDERIC W. H. MYERS O PISMACH AUTOMATYCZNYCH ŚP. STAINΤΟΝΑ MOSESA.
Pan Myers wygłosił niezwykły odczyt przed Towarzystwem Badań Psychicznych (Society for Psychical Research) w dniu 9 bieżącego miesiąca na powyższy temat. Rozpoczął go od odpowiedzi na pewne głosy krytyczne, jakie pojawiły się po jego ostatnim wystąpieniu, dotyczące „niegodnej” natury pism automatycznych. W umyśle pana Mosesa były one jedynie środkiem do celu i nie uważano ich za podlegające dowodowi naukowemu.
Dwadzieścia cztery księgi rękopisów zawierały różne style pisma, niektóre o charakterze zbliżonym do pisma pana Mosesa, inne zaś całkowicie odmienne. Tematy poruszane w tych pismach można podzielić na zagadnienia etyczne, osobistą tożsamość oraz opisy zjawisk.
Lekcje, których należy się z nich uczyć, dotyczyły nauk religijnych – raczej religii naturalnej niż objawionej, przy czym ta ostatnia została całkowicie odrzucona; boskość nie jest w nich uznawana w żadnym przypadku. Religię naturalną należało sprowadzić do religii naukowej; oraz jak położyć fundamenty pod religię naturalną – oto było niezbędne dochodzenie. Telepatia, jako obejmująca teorię wibracji falowych, powodującą przesyłanie myśli między żywymi a umarłymi, musi zostać uznana za niewystarczającą. Przekazy należące do świata duchowego muszą być niezależne od czysto fizycznych środków.
Nauki płynące z telepatii były liczne i zostały zilustrowane przez mówcę, najpierw na podstawie faktów znanych nauce w fizyce kosmicznej. Pisma automatyczne Staintona Mosesa powinny być rozpatrywane w połączeniu z pismami innych osób. Prawdopodobnie 99 procent z nich musiałoby zostać odrzuconych jako bezwartościowe ze względu na niewystarczalność obserwacji, niekompletność zapisu lub brak właściwej metody. To samo można powiedzieć o tak zwanych wypowiedziach transowych. Nasze podświadome jaźnie są świadome znacznie większej części treści niż nasze normalne świadomości. W przypadkach Swedenborga, sędziego Edmondsa, Widzącej z Prevorst, Home’a, a wreszcie Staintona Mosesa, istnieją fakty potwierdzające poparcie twierdzenia o niezależnym działaniu zewnętrznych inteligencji. Obok Swedenborga, w doświadczeniu pana Mosesa znalazła się największa i najbardziej spójna seria nauk przekazana światu w ten psychiczny sposób.
Główne wnioski płynące z wiedzy o telepatii miały odniesienie, jak zrozumiano, do słów pana Myersa, do:- 1. Obowiązku i moralności. 2. Modlitwy. 3. Nieśmiertelności. 4. Boga.
Co do obowiązku, nasze opinie i właściwe wnioski nie powinny opierać się na opiniach innych, a najmniej na opinii pani Grundy*. W przyszłym świecie będziemy widzieć siebie nawzajem takimi, jakimi jesteśmy, wolnymi od ograniczeń ciała; nasze prawdziwe natury staną się jawne dla wszystkich innych w tym samym stanie.
Co do modlitwy. Telepatyczne obcowanie między żywymi a umarłymi oznacza wzajemne przyciąganie tych, którzy są najbardziej zgodni. Spójne nauczanie co do modlitwy można wywieść, wolne od przesądów, które tak często ograniczają prawdziwe pojęcie tego ćwiczenia.
Co do nieśmiertelności. Platon dał nam substancję tej doktryny. Wpływ bezcielesnych, występnych czynów na osoby o skłonnościach do występku oraz, analogicznie, nasze duchowe pragnienia są zaspokajane poprzez wpływ tych bardziej wzniosłych. Miłość jest wielką mocą telepatyczną.
Co do Boga. O ile nasze koncepcje mogą być wyrażone w temacie tak nieskończenie wielkim, możemy je podsumować w naszej idei Boga jako najbardziej żywotnych duchów działających telepatycznie na nasze natury.
Wypowiedź pana Myersa była szybka i elokwentna; oświadczył on, że wcześniej wzbraniał się przed przedstawieniem swoich poglądów. Jednak nadszedł czas, kiedy uznał za konieczne kontynuowanie prac na tej linii badań i wezwał członków Towarzystwa do dołożenia wszelkich starań w celu uzyskania dobrze udokumentowanych przypadków pisma automatycznego. Praca ta nie różni się od innych poszukiwań naukowych: jest ważna dla naszego wzrostu w wiedzy i powinna być kontynuowana zarówno tutaj, jak i w przyszłości.
M. A. I.
źródło: MR. FREDERIC W. H. MYERS ON THE AUTOMATIC WRITINGS OF THE LATE STAINTON MOSES; Journal of Psychical, Occult, and Mystical Research; Saturday, March 17, 1894.