Intuicje
Do –

I

Nie mam odpowiedzi na twe szyderstwo,
Mam tylko litość, bracie mój;
Bo z działu, który sam wybrałeś,
Cały ból i strata są twoje.

Nauczyłem się boskiej lekcji:
Najszerszą miłość okazywać,
A rzucać z powrotem słowa pogardy —
Tego nie uczą nas z wysoka.

II

Choć zmysły mogą mnie oszukać,
A Logika wywieść na bezdroża,
Choć subtelne moce rozumu
Nie zdołają przebić się poza glinę,

Jest coś czystszego, coś wyższego,
Co wciąż odczuwam w głębi siebie;
Co rozprasza każdą chmurę zwątpienia
Z brzegu, gdzie przebywają aniołowie.

III

Siedząc w mistycznym kręgu,
Spływa na mnie święty spokój,
I wiem, że duchy miłujące,
Niosąc balsam gojący smutek,

Kładą swe dłonie na mej głowie
Ze słodkim błogosławieństwem;
Wyciszają każdą burzliwą namiętność
Do ciszy najzupełniejszej.

IV

Choć moje wewnętrzne widzenie
Nie ogląda jeszcze ich odsłoniętych,
W najjaśniejszych intuicjach
Są objawione mojej duszy.

A twoje logiczne wnioski,
Choć tak potężne w twoich oczach,
Są bezsilne, by zachwiać
Wiarą w to, co czuję jako prawdę.

V

Niech zimny, nędzny światowiec
Szydzi z tego, co przekracza jego poznanie;
Niech bigot o ciasnym umyśle
Znów wraca do swoich wyznań wiary.

My cierpliwie czekać będziemy
Na świt chwalebnego dnia,
Wdzięczni nawet za najbledszą zapowiedź
W szarości wczesnego poranka.

Ernest

źródło: Intuitions; „The Shekinah”. Edited by S.B.Brittan. Vol.I-III New York, 1853.