Z wyjątkiem kilku opisów ceremonii związanych z czarną magią, określaną mianem Kryszna Marga – dosłownie „Ciemnej Ścieżki” – w znanych nam śastrach nie znajdujemy pełnych instrukcji dotyczących praktycznego okultyzmu.
Uważny czytelnik śastr może jednak zebrać wystarczająco wiele wskazówek świadczących o jego istnieniu, a także dość dokładny opis wstępnego przygotowania i prób, którym musi poddać się neofita, zanim będzie zdolny otrzymać nauki praktycznej jogi albo dowiedzieć się czegoś o Rahasya lub Gupta Vidya – Wiedzy Tajemnej – od swego guru, czyli nauczyciela.
Bez pomocy guru nikt nie może mieć nadziei, że zajdzie daleko na tej Drodze, nie narażając się na wielkie niebezpieczeństwo. Może ono zakończyć się nie tylko śmiercią, utratą równowagi umysłowej i moralnej, lecz także dotknąć osoby bliskie i drogie uczniowi.
Kiedy byłem chłopcem, znałem dwie osoby z mojej rodzinnej wioski w okręgu Nuddea, które parały się magią. Jedna była dalekim krewnym, druga kapłanem naszej rodziny. Pierwszy w bardzo krótkim czasie popadł w obłęd i zmarł. Drugi, obecnie już bardzo stary, zaczął tracić rozum i ostatecznie stał się całkowicie niepoczytalny.
Inny mój znajomy rozpoczął praktykę Bagala Mukhee Vidya. Nieszczęścia następowały po sobie w szybkim tempie: wielu członków jego rodziny zmarło wkrótce po rozpoczęciu praktyki, a on sam utracił wszystko, co posiadał na świecie. Zachowywał tę praktykę w głębokiej tajemnicy, aż odkrył ją astrolog, do którego udał się po zbadanie horoskopu.
Nie mam najmniejszych wątpliwości, że w Indiach nadal istnieją traktaty dotyczące prawdziwej Gupta Vidya, ponieważ sam widziałem i czytałem niektóre z nich razem z okultystą należącym do pewnej szkoły. Otrzymałem również prywatnie do skopiowania symboliczny rysunek Shat Chakrams – Sześciu Kół.
Niektóre z tych praktyk są rzeczywiście skuteczne i nie wymagają nawet wielkiego wysiłku, przynajmniej od Hindusa. Mogę za to ręczyć, ponieważ dla samego eksperymentu próbowałem jednej albo dwóch z nich.
Istnieją tutaj magnetyzerzy znacznie potężniejsi niż zawodowi praktycy na Zachodzie. Znają oni sekret odzyskiwania utraconej siły przez przyciąganie ku sobie wpływu określonej planety lub planet. Nigdy jednak nie czynią tego dla zysku ani nie reklamują się.
W większości takich praktyk okultystycznych ważną rolę odgrywają Surya – Słońce, Chandra – Księżyc oraz Agni – Ogień. Mają jednak odmienne znaczenie zależnie od tego, czy rozumiane są jako:
a) siły znajdujące się wewnątrz nas,
czy też
b) siły istniejące poza nami.
Wstępna dyscyplina ucznia
We wszystkich przygotowaniach wstępnych mniej lub bardziej konieczne są ascetyczne zasady życia. W pewnym sensie są one obowiązkowe nawet dla praktyka czarnej magii.
Pierwotnym źródłem magii była Atharwa Weda. Sądzę, że wiedza naszych wtajemniczonych dotycząca Gupta Vidya została później uzupełniona przez Asuree Maya i Rakshasee Maya, nazywane Apara Vidya, czyli Niższą Magią.
Jeśli chodzi o zasady przygotowania, najważniejsze i najczęściej spotykane są:
- całkowity celibat;
- stopniowe wycofywanie swego przywiązania – asakti – ze spraw świata i rodziny;
- całkowite poświęcenie się celowi, który neofita pragnie osiągnąć.
Nasze śastry wielokrotnie i jednoznacznie stwierdzają, że człowiek nie może jasno zrozumieć ani zapamiętać nauk okultystycznych, jeśli nie praktykuje brahmaczarji, czyli celibatu.
Jeżeli chodzi o prawdziwego ascetę, sannjasina, nie powinien on dotykać osoby płci przeciwnej ani w istocie kogokolwiek innego. W niektórych szkołach zabronione jest nawet dotykanie posągów kobiet.
W mojej opinii te trzy zasady powinny być praktykowane jednocześnie, ponieważ wzajemnie się wspierają. Największą pomocą pozostają jednak niezłomna wola samego neofity oraz jego odwaga, by znosić wszelkie próby.
Nasza Gupta Vidya nie jest przeznaczona dla ludzi bojaźliwych i chwiejnych.
Znaki adepta
W śastrach wspomina się o pewnych znakach, dzięki którym można odróżnić siddhę puruszę, czyli adepta, od zwykłych śmiertelników.
Większość tych znaków można dostrzec na twarzy adepta. Czym jednak dokładnie są, nie zostało jasno opisane w żadnej książce, jaką widziałem. Najprawdopodobniej uczeń musi poznać je od swego nauczyciela.
Mówi się, że właśnie z tego powodu jogini wychodzący między ludzi smarują twarze popiołem.
Do dziś w Indiach wielu ludzi praktykuje magię, przeważnie o złowrogim charakterze. Każdy, kto pragnie zebrać dowody na:
- wywoływanie sztucznego jasnowidzenia,
- wampiryzm,
- uzdrawianie magnetyczne,
- przywoływanie duchów – pretów,
- zjednywanie istot elementarnych,
ma całkiem duże szanse powodzenia.
Mantry i jantry
We wszystkich ceremoniach okultystycznych ważną rolę odgrywają mantry – inwokacje, zaklęcia, modlitwy i podobne formuły.
Istnieją dwa rodzaje mantr:
- jedne zapisane są w sanskrycie;
- drugie w niemal nieznanym języku, przeplatanym mową potoczną prowincji, w której są używane.
Oprócz mantr stosuje się również jantry. Są to figury geometryczne, często bardzo złożone, kreślone proszkami różnych barw.
Kali Prasanna Mukerji, F.T.S.
Berhampur
Uzupełnienie:
Gupta Vidya oznacza „Wiedzę Tajemną” lub „wiedzę ukrytą”.
Brahmacharya w tym fragmencie rozumiana jest przede wszystkim jako celibat i dyscyplina seksualna, choć w szerszym znaczeniu oznacza również życie podporządkowane praktyce duchowej.
Siddha Purusha to człowiek doskonały, adept lub osoba posiadająca duchowe moce.
Preta w tradycjach indyjskich oznacza ducha zmarłego, często istotę pozostającą w stanie pośrednim.
Yantra to geometryczny diagram rytualny używany w medytacji, kulcie i praktykach tantrycznych.
Celem pogłębienia przejdź do części: => Przywoływanie Pretów
źródło: Magic among the Hindus by Kali Prasanna Mukerji, F.T.S.; LUCIFER – VOL. VIII. LONDON, JUNE 15TH, 1891. No. 46.