Zjawisko powszechnie znane jako „psychometria” jest jedynie jedną z odmian psychomancji – można nawet powiedzieć, że stanowi po prostu metodę służącą uruchamianiu zmysłów astralnych.

Psychometrysta nawiązuje kontakt z odległym miejscem, okresem czasu, osobą albo przedmiotem, posługując się fragmentem materialnym związanym z danym miejscem, czasem, człowiekiem lub rzeczą. W ten sposób „otwiera połączenie” zgodnie ze zwykłymi zasadami psychomancji.

Metodę tę porównywano do roli, jaką w działaniu pamięci odgrywają przedmioty kojarzące się z określonym wydarzeniem. Wszyscy wiemy, że widok jakiegoś obiektu może natychmiast przywołać wspomnienia spraw dawno zapomnianych, które jednak nie zniknęły, lecz zostały jedynie złożone w wielkim magazynie umysłu i mogą zostać łatwo wydobyte, kiedy pojawi się odpowiednie skojarzenie.

Tym, czym skojarzenie jest dla pamięci, tym w psychometrii jest materialny przedmiot przedstawiany jako „przedmiot powiązany”.

Nauki okultystyczne głoszą, że pomiędzy rzeczami, które były ze sobą niegdyś związane, zawsze istnieje połączenie psychiczne. Kiedy włączymy się w psychiczny nurt otaczający dany przedmiot, możemy podążać jego śladem wstecz, aż na planie astralnym dotrzemy do powiązanej z nim rzeczy, miejsca lub osoby, których poszukujemy.

W Kronikach Akaszy – zob. Lekcja IX – wszystkie wspomnienia są zapisane i utrwalone. Jeżeli dysponujemy odpowiednim punktem wyjścia, możemy cofać się wstecz, aż odnajdziemy to, czego pragniemy. W podobny sposób „przedmiot powiązany” zapewnia dogodny punkt początkowy, dzięki któremu można utworzyć i uruchomić tunel astralny.

Na tym polega tajemnica wykorzystywania przez psychometrystów pukla włosów, fragmentu odzieży, kawałka metalu, minerału lub innych podobnych przedmiotów.

Znany autorytet w tej dziedzinie pisał o psychometrii następująco:

„Można zapytać, w jaki sposób pośród oszałamiającego zamętu zapisów przeszłości można odnaleźć konkretny obraz właśnie wtedy, gdy jest potrzebny. W rzeczywistości niewyćwiczona osoba obdarzona zdolnościami psychicznymi zazwyczaj nie potrafi tego dokonać bez szczególnego ogniwa, które pozwoliłoby jej nawiązać kontakt z poszukiwanym przedmiotem.

Psychometria stanowi dobry przykład takiego działania i jest bardzo prawdopodobne, że zwykła pamięć jest jedynie innym przejawem tej samej zasady.

Wydaje się, jak gdyby pomiędzy każdą cząstką materii a zapisem zawierającym jej historię istniało pewnego rodzaju magnetyczne przywiązanie lub powinowactwo. Dzięki niemu cząstka ta może działać jako przewodnik pomiędzy zapisem a zdolnościami osoby potrafiącej go odczytać.

Pewnego razu przywiozłem ze Stonehenge maleńki odłamek kamienia, nie większy od łebka szpilki. Umieściłem go w kopercie i przekazałem psychometrystce, która nie miała pojęcia, co się w niej znajduje.

Natychmiast zaczęła opisywać niezwykłe ruiny, z których pochodził fragment, oraz otaczający je odludny krajobraz. Następnie przeszła do żywego przedstawiania scen, które niewątpliwie należały do wczesnej historii tego miejsca.

Pokazywało to, że nawet tak mikroskopijny odłamek wystarczył, aby nawiązała kontakt z zapisami związanymi z miejscem jego pochodzenia.

Sceny, przez które przechodzimy w ciągu życia, zdają się oddziaływać na komórki naszego mózgu w podobny sposób, w jaki historia Stonehenge wpłynęła na tamtą cząstkę kamienia. Nawiązują z tymi komórkami połączenie, dzięki któremu umysł wchodzi w kontakt z określoną częścią zapisów i dlatego ‘przypominamy sobie’ to, co wcześniej widzieliśmy”.

Pięć metod

Psychometrię można stosować na wiele sposobów. Do najważniejszych należą przedstawione poniżej metody, z których każda może występować w licznych odmianach i połączeniach.

1. Lokalizowanie osoby

Osobę można próbować odnaleźć za pomocą pukla włosów, fragmentu odzieży, chusteczki, wstążki, biżuterii, próbki pisma lub innego przedmiotu mającego z nią związek.

Dobry psychometrysta ma w ten sposób nie tylko określić miejsce pobytu danej osoby, lecz także opisać jej cechy charakteru, przyzwyczajenia, stan zdrowia i inne właściwości.

2. Opisywanie osoby dzięki jej obecności

Za pomocą kontaktu psychicznego umożliwionego przez fizyczną obecność człowieka można opisywać jego cechy, przeszłe życie, przyszłość oraz inne związane z nim sprawy.

3. Opisywanie odległego miejsca

Aktualny wygląd odległego miejsca można opisać za pomocą fragmentu minerału, rośliny lub innego podobnego przedmiotu, który wcześniej znajdował się w tej lokalizacji.

4. Opisywanie tego, co znajduje się pod ziemią

Za pomocą fragmentu minerału lub podobnego materiału można próbować określić właściwości podziemnego otoczenia danego obszaru.

5. Odczytywanie przeszłości przedmiotu

Za pomocą samego przedmiotu można nawiązać kontakt z jego przeszłością albo z historią miejsca, z którego pochodzi.

Na przykład pocisk pochodzący z pola bitwy może ujawnić historię walki. Fragment starożytnej ceramiki może natomiast ukazać cechy i zwyczaje ludzi, którzy go wykonali lub używali, a także wygląd krainy, w której mieszkali.

We wszystkich tych odmianach psychometrii, wraz z ich licznymi wariantami i połączeniami, uczeń dostrzeże działanie zjawisk należących do różnych kategorii przyjętych w niniejszej książce.

Każdy przypadek lub przejaw można zaliczyć do jednej z następujących klas:

• psychomancji prostej,
• psychomancji przestrzeni,
• psychomancji przeszłości,
• psychomancji przyszłości.

Wskazówki dotyczące rozwijania zdolności psychometrycznych znajdują się w Lekcji II.

Powrót do Praktyczna Psychomancja =>

źródło: LESSON V. Psychometry,; Practical Psychomancy and Crystal Gazing by William Walker Atkinson, 1908.