DUCHY ODPOWIADAJĄ
Użyteczna antologia pod redakcją Davida Gowa
Recenzja: H. F. Prevost Battersby
Nie wiadomo, czy szczęśliwy pomysł tego zbioru* wyszedł bezpośrednio od pana Davida Gowa, który jest jego redaktorem i autorem wstępu; jedno jednak jest pewne – nie można było dokonać trafniejszego wyboru kompilatora. Ludzie, którzy pod koniec Wielkiej Wojny przeszli przez pełne cztery lata walk, posiadali status całkowicie wyjątkowy.
W długiej wojnie o wolność duchową, o odzyskanie utraconych terytoriów Prawdy, David Gow jest nie tylko jednym z ocalałych weteranów, lecz także jednym z przywódców, którzy trwali na swoich pozycjach – zawzięcie i bez skrupułów atakowanych przez fanatyczną uczoność i udawaną pobożność – aż udało się ustanowić front niepodważalnych faktów i zmusić przeciwnika do zmiany taktyki.
Szeroka perspektywa starego wojownika jest wyraźnie widoczna w jego wprowadzeniu do głosów duchów. „W dawnych czasach – przypomina – publikacja takiego tomu jak ten zostałaby powitana salwą drwiących krytyk”.
Cóż, zapewne i dziś doświadczymy – jeśli nie salwy – to przynajmniej sporej liczby niezależnych strzałów krytycznych; mamy jednak tę przewagę, dziś już powszechnie uznaną, że prowadzimy naszą wojnę z powietrza, a jeśli część przedwczesnych wniosków zostanie zestrzelona, nie będzie to miało większego znaczenia.
Do tej możliwości pan Gow nawiązuje, stwierdzając, że „w dziesiątkach tysięcy przekazów wszelkiego rodzaju, które docierają do nas z Niewidzialnego Świata, istnieje tyle samo różnic poglądów, ile – i to zupełnie naturalnie – w świecie, w którym obecnie żyjemy”; oraz że „wciąż pozostaje ogrom pracy do wykonania, zanim telegrafia dwóch światów stanie się sprawą codzienną”.
Wyjaśnia on zasadę, według której dokonano wyboru materiału. Gdyby zastosowano zwykłą metodę literackich antologii, „moglibyśmy otrzymać olśniewający zbiór filozoficznych sentencji o wielkiej urodzie literackiej”; celem było jednak dostarczenie przeciętnemu poszukiwaczowi odpowiedzi na pytania, które najprawdopodobniej zada, gdy stanie twarzą w twarz z twierdzeniami spirytualizmu.
JEDYNE PRAWDZIWE AUTORYTETY
Odpowiedzi muszą pochodzić z Tamtej Strony, ponieważ – jak pisze – „nasi komunikatorzy są jedynymi prawdziwymi autorytetami w sprawie następnego świata: oni w nim żyją”. I choć nowo przybyli skłonni są mówić, podobnie jak inni globtroterzy, na podstawie niewystarczającej znajomości, „wszyscy są zgodni co do zasadniczych punktów: przetrwania i komunikacji”.
Jak trafnie zauważa autor: „Gdyby to nowoczesne objawienie świata duchowego i jego wzajemnego oddziaływania z naszym światem było czymś bez skazy i nieomylnym, czymś o charakterze transcendentalnym, mielibyśmy pełne prawo odnosić się do niego z podejrzliwością”.
Wydaje się również prawdopodobne, że gdyby to nasza podświadomość – jak twierdzą niektórzy – była odpowiedzialna za otrzymywane przekazy, niemal na pewno odtwarzałaby religijne wyobrażenia Raju, w których była zanurzona przez stulecia; z pewnością nie zaś zbyt ludzki klimat i warunki, które tak bardzo irytują tych, którzy przez długi czas dostarczali wizji splendoru i oszołomienia Nowego Jeruzalem.
Pan Gow ponownie podkreśla swoje przekonanie, „że głównym celem, któremu powinny służyć wszelkie zjawiska i dowody psychiczne, jest gromadzenie informacji o naszym przyszłym życiu”, akcentując jednocześnie konieczność poddawania tych informacji wnikliwej analizie. Jak bowiem pisze:
„Moim zdaniem zmarli nigdy nie powracają w pełnym znaczeniu tego słowa. Przekazy oraz manifestacje zjawiskowe mają charakter sygnałów lub projekcji siły, wysyłanych – że tak powiem – przez przepaść.”
* Ask the Spirits, red. David Gow. Londyn, Rider & Co., 1934. Cena: 5 szylingów.
Po wstępie następuje Przedmowa Duchowa zaczerpnięta z Listów do Julii, której nie sposób studiować zbyt uważnie. Miejsce pozwala tu jedynie na kilka cytatów.
BUDOWANIE MOSTU NAD PRZEPAŚCIĄ
Pytający wyraził gorące pragnienie „zbudowania mostu pomiędzy Dwoma Światami”.
„Zanim na serio przystąpisz do budowania mostu nad przepaścią – brzmi odpowiedź – uważam za właściwe wskazać, co to spowoduje, a raczej co przyniesie. Zmieni bowiem ognisko życia. (…) Nie potrafisz sobie wyobrazić, jak bardzo zmieni się świat. (…) Nie było jeszcze rewolucji, która nie przyniosłaby przy okazji wiele zła – i twój most nie będzie (…) wyłącznie dobrodziejstwem. (…) Praca budowniczego mostu polega na przekraczaniu otchłani. A otchłanie są otchłaniami. Nie są rajami. (…) Zniszczysz (…) całą teorię życia przyszłego, konwencjonalnie wyznawaną przez Kościoły. (…) A gdy to uczynisz, podejmujesz wielkie ryzyko. Z tego powodu: te idee, prymitywne, surowe i fałszywe, są jednak prawdopodobnie najbliższym przybliżeniem prawdy, jakie wielu ludzi jest w stanie przyswoić. To właśnie czyni każde przejście od niższych do wyższych prawd tak niebezpiecznym.
Będzie niezliczona ilość wyznań opartych na doświadczeniach pośmiertnych. (…) Wszyscy tworzymy to, w czym żyjemy. A ponieważ każdy tworzy dla siebie inne życie przyszłe, wszyscy będą przekazywać odmienne wersje życia, które prowadzą. (…) Nie znajdziesz po naszej stronie żadnego autorytatywnego oświadczenia co do religii, która byłaby uznana za prawdziwą przez wszystkie duchy komunikujące się. (…) Ciągłość świadomego istnienia oraz iluzoryczność materii – to są kwestie, co do których wszyscy są tu zgodni. (…) Tam, gdzie my jesteśmy, nie może być w tych sprawach pomyłki.
To, co powiedziałem o Miłości jako tchnieniu naszego życia, jest prawdą. Smutne jest jednak to, że istnieją tu niezliczone rzesze, dla których jest ona równie nieznana, jak bywa nią dla was.”
Z tą – często bardzo potrzebną – przestrogą można polecić to vade mecum myśli duchowej każdemu poszukiwaczowi.
A jeśli niektórzy z komunikatorów brzmią zniechęcająco, niewielu z nich nie podpisałoby się pod tym epitafium:
„Rzeczywistość jest nieskończenie bardziej cudowna niż nasze najśmielsze przypuszczenia. W istocie żadne przypuszczenie nie może być wystarczająco śmiałe.”
„POD PSYCHICZNYM PRZEWODNICTWEM POETÓW”
W ubiegłym tygodniu w LIGHT opublikowano fragmenty książki pana Wallisa Mansforda Bridging Two Worlds, w której – obok wielu innych interesujących treści – zamieszczono przekazy rzekomo pochodzące od poetów Ruperta Brooke’a i Jamesa Elroya Fleckera. Informuje się, że pan Mansford pracuje obecnie nad drugim tomem swojego dzieła, w którym znajdzie się opis jego kontaktów duchowych z Byronem i Tennysonem oraz relacja z rejsu do Grecji „pod psychicznym przewodnictwem Poetów”.
Podczas tej podróży reprezentował on Towarzystwo Poezji na uroczystości odsłonięcia pomnika „Rupert Brooke i Nieśmiertelna Poezja” na wyspie Skiros, na Morzu Egejskim. Rejs ten był również tematem interesującego wykładu wygłoszonego przez pana Mansforda w Brytyjskim Kolegium Badań Psychicznych w środowy wieczór bieżącego tygodnia. Informuje się, że wartość dowodowa zdarzeń opisanych w nowym tomie z pewnością wzbudzi zainteresowanie zarówno w kręgach literackich, jak i wśród szerokiego grona czytelników.
„To wychowanie, które czyni ludzi najszczęśliwszymi w sobie samych, czyni ich również najbardziej użytecznymi dla innych.” – Ruskin
źródło: THE SPIRITS REPLY; Light on Spiritualism and Psychical Research, October 5, 1934.