Tablica Izjaka

Opublikowany przez

Tablica Izjaka jest jednym z najciekawszych dokumentów Starożytnego Egiptu.
Jest to komentarz do Zodiaku w jego związkach z naukami ezoterycznymi.

Zwracamy naszym czytelnikom uwagę na obecność na obramowaniu ryciny skrzydlatych Sfinksów, które są dość rzadkie w ikonografii egipskiej.

Lenoir poświęcił broszurę szczegółowej analizie tego triumfu Izydy, a Dupuis również wspomina o nim w swoim dziele.

Nasi czytelnicy, miłośnicy ezoteryzmu, znajdą na tej planszy także inne cenne nauki.

Przy okazji opublikujemy ponownie rzadkie lub nieosiągalne dokumenty tego samego rodzaju.
Redakcja.

źródło:  La Table Isiaque; Mysteria – Paris  Septembre 1913.

Cechy charakterystyczne Tablicy Izjaka:

  1. Centralna scena z Izydą – bogini siedząca na tronie (często rozpoznawana jako Izyda) znajduje się w centrum, otoczona postaciami bóstw i symboli.

  2. Hieroglify na ramkach – obramowanie tablicy zawiera pasy hieroglifów i symbolicznych postaci, co jest typowe dla tej tablicy.

  3. Zodiakalne symbole – w niektórych wersjach Tablicy Izjaka można znaleźć alegorie znaków zodiaku w połączeniu z egipskimi bóstwami (choć często interpretacja zależy od badacza).

  4. Obecność skrzydlatych Sfinksów – nawiązanie do tekstu, który wspomina o ich rzadkim występowaniu w ikonografii egipskiej, również tu się potwierdza – widać na obrzeżach charakterystyczne postaci skrzydlatych stworzeń.

Tło historyczne:

Tablica ta (czasem nazywana też Bembine Table of Isis – Tablica Bembina) została znaleziona w Rzymie i datowana jest na okres rzymski. Uznawana jest za dzieło późnoegipskiego synkretyzmu – łączącego egipską religię z astrologią grecko-rzymską. Często była przedmiotem analiz ezoteryków, m.in. przez Jeana-Jacques’a Lenoira i Charles’a-François Dupuis.

Podział tablicy i jej struktura

Tablica dzieli się na trzy główne poziome rejestry (górny, środkowy i dolny) oraz ozdobną ramkę pełną symboli, hieroglifów i postaci, w tym skrzydlatych sfinksów.

SRODKOWY REJESTR (najważniejszy): TRON IZYDY

? Centrum

  • Postać siedząca na tronie: to Izyda, bogini magii, życia i płodności. Tron ozdobiony symbolami, prawdopodobnie w tym ankh (życie), djed (stabilność) i symbole płodności.

  • Po bokach tronu znajdują się bóstwa żeńskie i męskie – m.in.:

    • Nephthys (siostra Izydy)

    • Hathor – bogini miłości, z dyskiem słonecznym między rogami krowy

    • Thot – z głową ibisa, bóg mądrości

    • Horus – z głową sokoła, bóg nieba

GÓRNY REJESTR: ZODIAKALNO-KOSMICZNY

  • Przedstawia procesje bóstw z atrybutami astrologicznymi (np. berła, gwiazdy, dyski słoneczne).

  • Można zidentyfikować:

    • Ra (z dyskiem słonecznym nad głową)

    • Anubis (z głową szakala) – opiekun zmarłych

    • Ptah – bóg stwórca, z berłem

    • Maat – bogini prawdy, ze strusim piórem

    • Postacie trzymające kielichy lub dary – symbolika ofiar i równowagi

DOLNY REJESTR: ZIEMSKIE I PODZIEMNE SFERY

  • Przedstawia rytuały związane z:

    • zmartwychwstaniem Ozyrysa (postać owinięta jak mumia)

    • inicjacją – postacie podające dary, kielichy

    • bóstwa opiekuńcze – m.in. z głowami zwierząt (np. krowy, szakale, sokoły)

RAMKA – SYMBOLIKA OTOCZENIA

? Góra i dół ramki:

  • Hieroglify, ptaki, skarabeusze, symbole Zodiaku, koty, węże – odwołania do cykli życia, śmierci, odrodzenia.

? Boki ramki:

  • Skrzydlate sfinksy – wspomniane w tekście – rzadkie symbole czujności, mocy i ochrony.

  • Ureusze (węże królewskie) – symbol boskiej ochrony i autorytetu faraonów.

PRZYKŁADOWE BÓSTWA I SYMBOLE (według typowych identyfikacji)

Interpretacja ezoteryczna

  • Tablica była wykorzystywana przez ezoteryków jako schemat inicjacji duchowej – od świata fizycznego (dół) do boskiego (środek), aż po kosmiczny (góra).

  • Niektóre symbole są uważane za kryptogramy astrologiczne (związki z planetami i znakami zodiaku), dlatego tablica nazywana jest często „Zodiakiem Izjaka”.