Proroctwo z Sedan według Nostradamusa
Centuria II, 92
Autor: Albert Kniepf

W studium o Nostradamusie w poprzednim zeszycie (nr 2/3, tom XIX) redaktor na stronie 94 omawiał także proroctwo dotyczące bitwy pod Sedan, pochodzące z Centurii II, nr 92:

Feu couleur d’or du ciel en terre vue,
Frappé du haut nay, faict cas merveilleux,
Grand meurtre humain: prins du grand le neveu,
Morts d’espactacles eschappé l’orgueilleux.

Wyjaśnienie autora

Jako autor interpretacji tego czterowiersza (Quatrain), opublikowanej w majowym numerze 1909 r. czasopisma „Psychische Studien”, pragnę dodać jeszcze uzupełnienie dotyczące pierwszego wersu.

Wers „en terre vue” został przez autora wspomnianego artykułu zacytowany jako moja interpretacja w znaczeniu „Entrevue” (czyli „spotkanie” – odniesienie do rozmowy Napoleona III z Bismarckiem 2 września 1870 r.), jednak była to jedynie późniejsza przypuszczalna interpretacja, zamieszczona dopiero w czerwcowym numerze.

Należy ją jednak uznać jedynie za poboczną hipotezę, ponieważ sens pierwszego wersu pozostawał dotąd niejasny. Dosłownie brzmi on po niemiecku:

„Złotawy ogień z nieba widziany na ziemi.”

Ale jak należy to rozumieć?

Wówczas odczytanie „Entrevue” uznano za zbyt wymuszone, zbyt „uczłowieczone”. Jednak uczony dr J. G. Noro w piśmie Die Übersinnliche Welt wyraził przypuszczenie, że w pierwszym wersie można dopatrywać się zjawiska meteorologicznego, a dokładniej – zjawiska na niebie o charakterze meteorów.

Obserwacja astronomiczna i jej związek z proroctwem

To przypuszczenie wydaje mi się teraz trafne, ponieważ między 10 a 13 sierpnia (a słabiej jeszcze około 20 sierpnia) każdego roku pojawia się na nocnym niebie rój spadających gwiazd, znany już w starożytności jako Perseidy, zwane także „strumieniem św. Wawrzyńca” (Laurentiusstrom).

W sierpniu 1870 roku przygotowywała się katastrofa pod Sedanem, a więc otrzymujemy dzięki temu również określenie pory roku, co czyni to proroctwo o wiele bardziej zrozumiałym i precyzyjnym.

Można więc czytać ten czterowiersz następująco:

„Gdy złocisty strumień ognia (Perseidy) z nieba na ziemię widziany będzie,
wtedy bratanek wielkiego (Napoleona) zostanie pokonany przez wysoko urodzonego –
cudowne to przeznaczenie!
Po krwawej bitwie zostanie on pojmany,
a dumny w ten sposób uniknie widowiskowej śmierci.”

Dalsze doprecyzowanie znaczenia

W ten sposób interpretacja staje się jeszcze dokładniejsza. Francuzi bowiem zostali w zasadzie pokonani już przed samą bitwą pod Sedanem, właśnie w sierpniu, w czasie występowania „strumienia św. Wawrzyńca”.

„Wysoko urodzony” (haut nay) oznacza właściwie „szlachetnie urodzonego”, co odnosi się do króla Wilhelma, pochodzącego ze starego rodu władców. Z kolei dynastia Napoleońska – jak mawiano z przekąsem – była „parweniuszowska”, czyli nowa, bez długiej tradycji szlacheckiej.

Osobliwym i godnym uwagi faktem jest to, że ojciec owego „wysoko urodzonego” (króla Wilhelma) został sześćdziesiąt lat wcześniej pokonany przez „wielkiego wuja” owego „bratanka” (czyli Napoleona I).

Nie można oczywiście z całą pewnością dowieść, że właśnie ten niezwykły zbieg okoliczności miał na myśli Nostradamus – pozostaje to hipotezą.

Co zaś się tyczy podwójnego znaczenia wyrażenia „en terre vue” jako Entrevue („spotkanie”), można je mimo wszystko wciąż przyjąć jako możliwe, choć dla reszty treści czterowiersza nie ma to zasadniczego znaczenia.

Refleksja końcowa

„Uważam, że jest to naprawdę ogromne marnotrawstwo istnienia –
żyć tylko według zewnętrznej rutyny
i nie kształtować swego bytu oraz sposobu życia
zgodnie z najważniejszymi relacjami naszego istnienia.
Jak prędko nadejdzie koniec tych kilku lat,
które są nam jeszcze przeznaczone –
i jak bardzo będziemy żałować,
że spędziliśmy nasze życie wśród małp i psów,
zamiast wśród ludzi naprawdę nam bliskich.”
— Richard Wagner

źródło: DIE SEDAN-PROPHETIE DES NOSTRADAMUS; Neue Metaphysische Rundschau – Band XIX 1912.