O sposobie przywoływania złych lub familiarnych duchów za pomocą kręgu, a także dusz i cieni zmarłych

Wypada w tym miejscu powiedzieć coś o środkach, którymi posługują się egzorcyści, aby przywoływać do kręgu to, co zwykło się nazywać złymi duchami, jak również o sposobach wywoływania duchów lub dusz tych, którzy zmarli śmiercią gwałtowną albo przedwczesną.

Jeżeli ktoś pragnie przywołać do kręgu jakiegoś złego ducha, musi najpierw rozważyć i poznać jego naturę, ustalić, z którą z planet pozostaje on w zgodności, oraz jakie funkcje i właściwości zostały mu przypisane przez tę planetę.

Gdy to już zostanie poznane, należy następnie wyszukać miejsce odpowiednie, dogodne i właściwe do jego przywołania, zgodne z naturą planety oraz charakterem funkcji danego ducha, na tyle, na ile jest to możliwe. Jeżeli jego moc rozciąga się nad morzem, rzekami lub powodziami, należy wybrać miejsce nad brzegiem morza; i podobnie w pozostałych przypadkach.

Następnie należy wybrać dogodny czas, uwzględniając zarówno właściwości powietrza – które powinno być spokojne, ciche, przejrzyste i sprzyjające temu, by duchy mogły przybierać ciała – jak również właściwości i naturę planety oraz samego ducha.

Powinno się zatem dokonywać tego w jego dniu i w godzinie, nad którą sprawuje władzę. Niekiedy pora może być pomyślna lub niepomyślna, czasami za dnia, a czasami w nocy, zależnie od tego, czego wymagają gwiazdy i duchy.

Kiedy wszystkie te rzeczy zostaną roztropnie rozważone, należy sporządzić krąg w wybranym miejscu, zarówno dla ochrony osoby dokonującej inwokacji, jak i dla utwierdzenia ducha.

W kręgu należy wypisać ogólne imiona boskie oraz wszystko to, co zapewnia nam ochronę; wraz z nimi także owe boskie imiona, które władają planetą danego ducha oraz sprawowanymi przez niego funkcjami.

Należy również umieścić tam imiona dobrych duchów, które sprawują władzę w czasie dokonywania owego dzieła i są zdolne związać oraz powściągnąć ducha, którego zamierzamy przywołać.

Jeżeli zaś chcemy jeszcze bardziej wzmocnić i ufortyfikować nasz krąg, możemy dodać znaki i pentakle odpowiadające wykonywanemu dziełu.

Możemy również, jeżeli zechcemy, nakreślić wewnątrz albo na zewnątrz kręgu figurę kanciastą, wraz z wpisaniem takich odpowiednich liczb, które pozostają ze sobą w zgodności i odpowiadają naszemu działaniu, a które należy rozpoznawać zgodnie z zasadami dotyczącymi liczb i figur, przedstawionymi w naszej pierwszej księdze.

O przedmiotach i substancjach potrzebnych do przywołania ducha

Ponadto należy zaopatrzyć się w światła, wonności, maści i lekarstwa, sporządzone zgodnie z naturą ducha i planety, a pozostające z duchem w zgodności dzięki swym naturalnym i niebiańskim właściwościom.

Następnie musimy posiadać konieczne rzeczy święte i poświęcone, służące nie tylko ochronie przywołującego i jego towarzyszy, lecz także jako więzy, za pomocą których można związać i powściągnąć duchy.

Do rzeczy takich należą święte papiery, laminy, obrazy, pentakle, miecze, berła oraz szaty o odpowiednim kolorze i wykonane z odpowiedniej materii.

Wejście do kręgu i rozpoczęcie rytuału

Gdy wszystkie te rzeczy zostaną przygotowane, egzorcysta wraz ze swoimi towarzyszami powinien wejść do kręgu.

Najpierw niech poświęci krąg oraz wszystko, czego używa. Gdy uczyni to w sposób uroczysty i należyty, z odpowiednimi gestami i postawą, niech rozpocznie modlitwę donośnym głosem, według następującego porządku.

Najpierw niech wygłosi mowę lub modlitwę do Boga, a następnie niech prosi dobre duchy o pomoc. Możemy również odmówić jakąś modlitwę, psalm lub Ewangelię, dla naszej ochrony przede wszystkim.

Gdy modlitwy i oracje zostaną wypowiedziane, niech zacznie przywoływać ducha, którego pragnie wezwać, czyniąc to łagodnym i pełnym życzliwości zaklęciem, skierowanym ku wszystkim stronom świata, ze wspomnieniem własnego autorytetu i mocy.

Następnie niech odpocznie i rozejrzy się dokoła, aby zobaczyć, czy pojawił się jakiś duch. Jeżeli duch zwleka, należy powtórzyć inwokację w sposób opisany wyżej, aż zostanie ona dokonana trzykrotnie.

Jeżeli zaś duch okaże się uparty i nadal nie zechce się pojawić, wówczas przywołujący powinien zacząć zaklinać go mocą boską.

Wszystkie te zaklęcia i upomnienia powinny jednak odpowiadać naturze oraz funkcji danego ducha.

Następnie należy powtórzyć je trzykrotnie, przechodząc od łagodniejszych ku silniejszym, używając zniewag, przekleństw, kar, groźby pozbawienia go jego mocy i urzędu oraz innych podobnych środków.

Gdy duch się ukaże

Kiedy zakończy się owe zaklinanie, należy zaprzestać dalszych formuł.

Jeżeli duch się ukaże, niech osoba przywołująca zwróci się ku niemu, uprzejmie i z należnym szacunkiem go przyjmie, a następnie, gorliwie go prosząc, zapyta o jego imię.

Imię to należy zapisać na świętym papierze.

Następnie można przejść do zadawania mu wszelkich pytań, jakie tylko się zechce; a jeżeli w jakiejkolwiek rzeczy.

Jeżeli w jakiejkolwiek sprawie duch okaże się uparty, niejasny albo kłamliwy, należy związać go odpowiednimi zaklęciami. A gdybyś w czymkolwiek powziął wątpliwość, nakreśl poza kręgiem, poświęconym mieczem, figurę trójkąta albo pięciokąta i nakaż duchowi wejść do jej wnętrza.

Jeżeli zaś otrzymasz od niego jakąś obietnicę, którą pragniesz potwierdzić przysięgą, wyciągnij miecz poza obręb kręgu i każ duchowi złożyć przysięgę, kładąc rękę na mieczu.

Następnie, gdy uzyskasz od ducha to, czego pragnąłeś, albo gdy w inny sposób będziesz już usatysfakcjonowany, pozwól mu odejść, zwracając się do niego uprzejmymi słowami i nakazując, aby nie wyrządził żadnej szkody.

Jeżeli jednak nie będzie chciał odejść, zmuszaj go potężnymi zaklęciami, a gdy zajdzie potrzeba, odpędź go egzorcyzmami oraz przez użycie przeciwnych okadzeń.

Gdy zaś odejdzie, nie opuszczaj natychmiast kręgu, lecz odczekaj pewien czas i odmów modlitwę, składając dzięki Bogu i dobrym aniołom, a także prosząc o ochronę i zachowanie na przyszłość. Dopiero po należytym dokonaniu tego wszystkiego można odejść.

Jeżeli jednak twoje nadzieje zostaną zawiedzione i żaden duch się nie pojawi, nie powinieneś jeszcze popadać w rozpacz. Opuść krąg dopiero po udzieleniu duchowi pozwolenia na odejście – co nigdy nie powinno być pomijane, niezależnie od tego, czy duch się pojawił, czy nie – po czym powróć w innym czasie i powtórz wszystko tak jak poprzednio.

Jeżeli uznasz, że w czymś popełniłeś błąd, powinieneś go naprawić, coś dodając albo ujmując. Stałość bowiem i wytrwałość w powtarzaniu zwiększają twój autorytet i moc, wzbudzają lęk w duchach i zmuszają je do posłuszeństwa.

Często zdarza się również, że duchy przychodzą, choć nie ukazują się w sposób widzialny – aby wzbudzić trwogę w tym, kto je przywołuje – objawiając swoją obecność albo poprzez przedmiot używany w rytuale, albo w samym przebiegu działania.

Takiego pozwolenia na odejście nie udziela się jednak po prostu, lecz w formie swego rodzaju uwolnienia, połączonego z pewnym zawieszeniem zobowiązania, dopóki duchy nie okażą się całkowicie posłuszne.

Duchy te można również przywoływać bez użycia kręgu, sposobem przedstawionym wcześniej przy okazji poświęcania księgi.

Gdy natomiast zamierzamy osiągnąć jakiś skutek, dla którego widzialne ukazanie się ducha nie jest konieczne, należy sporządzić i przygotować przedmiot mający służyć za narzędzie działania – czy będzie to wizerunek, pierścień, znak, tablica, zapis, świeca, ofiara czy cokolwiek innego.

Następnie należy umieścić na nim imię ducha wraz z jego znakiem, zgodnie z wymaganiami eksperymentu, wpisując je krwią albo też używając wonności odpowiadającej naturze danego ducha.

Podobnie często odmawiamy modlitwy i błagania do Boga oraz dobrych aniołów, zanim przywołamy jakiegokolwiek złego ducha, zaklinając go mocą boską.

Przypis: Ci, którzy zaniedbują udzielenia duchom pozwolenia na odejście, narażają się na wielkie niebezpieczeństwo, ponieważ znane są przypadki nagłej śmierci osoby dokonującej rytuału.

O duszach zmarłych i ich przywiązaniu do ciała

W poprzednich częściach naszego dzieła wyjaśniliśmy, w jaki sposób i za pomocą jakich środków dusza zostaje połączona z ciałem.

W tym miejscu pouczymy cię jeszcze, że owe dusze również po śmierci zachowują pewne upodobanie do porzuconych przez siebie ciał, jak gdyby przyciągało je do nich pewne pokrewieństwo.

Takimi są dusze ludzi niegodziwych, którzy gwałtownie porzucili swoje ciała, a także dusze pozbawione należnego pochówku, które błąkają się jeszcze wokół swych martwych zwłok w stanie płynnym i wzburzonym.

Dusze te bowiem, za pomocą tych samych środków, przez które niegdyś były połączone ze swoimi ciałami, łatwo bywają ponownie do nich przyciągane poprzez podobne opary, płyny i zapachy.

Dlatego właśnie dusz zmarłych nie należy przywoływać bez użycia krwi albo bez posłużenia się jakąś częścią pozostałą po ich ciele.

O przywoływaniu cieni zmarłych

Przy wskrzeszaniu takich cieni należy zatem skrapiać świeżą krwią kości zmarłych oraz używać mięsa, jaj, mleka, miodu i oleju – rzeczy, które dostarczają duszy środka odpowiedniego do ponownego przyjęcia ciała.

Należy również rozumieć, że ci, którzy pragną przywoływać dusze zmarłych, powinni wybierać miejsca, w których takie dusze, jak wiadomo, najczęściej przebywają.

Mogą to być miejsca, które dzięki pewnemu pokrewieństwu przyciągają dusze do ich porzuconych ciał, albo miejsca wzbudzające w nich jakiegoś rodzaju uczucie czy emocję, które za życia zostały w nich odciśnięte i które przyciągają dusze ku określonym miejscom, rzeczom albo osobom.

Mogą to być również miejsca, które z racji swej szczególnej natury są przystosowane i przygotowane do oczyszczania lub uwalniania takich dusz.

Miejsca te można zazwyczaj rozpoznać po pojawiających się tam wizjach, nocnych wtargnięciach i widmach.

Najbardziej odpowiednimi miejscami do takich praktyk są zatem cmentarze przykościelne.

Jeszcze bardziej odpowiednie są miejsca przeznaczone do wykonywania wyroków sądów karnych.

Lepsze zaś od nich są miejsca, gdzie w ostatnich latach doszło do wielkich i licznych masakr ludzi.

A jeszcze bardziej stosowne są te miejsca, gdzie znajdują się zwłoki kogoś, kto poniósł śmierć gwałtowną i nie został jeszcze  nie został jeszcze oczyszczony ani niedawno pochowany; albowiem oczyszczenie takich miejsc jest również świętym obrzędem, który zwykło się odprawiać przy pochówku ciał, a często uniemożliwia on duszy powrót do ciała i odpędza ją daleko od miejsca sądu.

Stąd też wynika, że dusze zmarłych niełatwo dają się przywołać, chyba że są to dusze tych, o których wiemy, iż byli ludźmi złymi albo zginęli śmiercią gwałtowną, a ich ciała nie zostały poddane należytemu obrzędowi pogrzebowemu.

Chociaż powiedzieliśmy już o tego rodzaju miejscach, nie zawsze będzie rzeczą bezpieczną ani dogodną udawać się do nich osobiście. Dlatego należy zabrać z wybranego miejsca jakiś zasadniczy szczątek ciała, a następnie odpowiednio go okadzić i odprawić inne stosowne obrzędy.

Należy również wiedzieć, że skoro dusze są pewnego rodzaju duchowymi światłami, sztucznie wytworzone światła, ukształtowane z określonych składników, sporządzone według prawdziwej reguły i opatrzone odpowiednimi inskrypcjami imion oraz pieczęci, mogą w znacznym stopniu pomagać w przywoływaniu dusz zmarłych.

Jednak rzeczy, o których była dotąd mowa, nie zawsze wystarczają do wzbudzenia dusz, ponieważ potrzeba do tego nadzwyczajnego rodzaju wiedzy i rozumu, przewyższającego to, co znane jest jedynie niebiańskim przeznaczeniom i ich mocom.

Powinniśmy zatem przyciągać owe dusze za pomocą należycie stosowanych mocy nadprzyrodzonych i niebiańskich, a także poprzez rzeczy poruszające samą istotę duszy – zarówno jej władzę wyobraźni, jak i jej część rozumną i intelektualną.

Do takich środków należą głosy, pieśni, dźwięki, zaklęcia oraz rzeczy religijne, takie jak modlitwy, konjuracje, egzorcyzmy i inne święte obrzędy, które można z pożytkiem zastosować w tym celu.

źródło: Of the Method of raising Evil or Familiar Spirits by a Circle; likewise the Souls and Shadows of the Dead; THE PERFECTION AND KEY OF THE CABALA, OR CEREMONIAL MAGIC. BOOK II. PART II; The Magus, or Celestial Intelligencer z 1801.