Modlitwa cesarza Juliana

Modlitwa cesarza Juliana
Do Matki wszystkich bogów

O Matko wszystkich bogów i wszystkich ludzi, pomocnico i konieczna towarzyszko naszego wielkiego Ojca – Jowisza – Ty, wola „stania się”! Źródło wszelkich sił, które według rozumnego planu działają we wszechświecie, kierowane celowością, Ty, która utrzymujesz swoje ruchy w harmonii z pierwotną istotą wszystkich rzeczy, które są pojmowane przez rozum; Ty, która przyjęłaś z bezmiaru (z całego bytu) uniwersalną przyczynę w siebie i teraz objawiasz ją dalej w świecie rozumnego poznania. Bogini, która wlewasz życie w formę, Matko, wszechwiedząca Opatrzności i Twórczyni naszych dusz! Ty, która kochasz potężnego Pana, Ty, która strzegłaś i chroniłaś światową duszę przy jej zstępowaniu od Ciebie, by zebrała swe życie w tych fizycznych kształtach, i która wzywasz ją z powrotem do siebie, po tym jak zapadła się w więzienie ziemskiego życia! Ty jesteś pierwotnym impulsem, który popycha bogów do działania i napełnia nasze dusze wszystkimi odczuciami, i której dobroczynnością obdarzasz ludzkość wszędzie i na wszystkie czasy obfitością dobrych darów – obdarz wszystkich ludzi błogością, która w swojej całości i doskonałości nie jest niczym innym, jak poznaniem bogów i obcowaniem z nimi. Niech powszechne braterstwo mieszkańców Rzymu uwolni ich umysły od złudzenia, że bogów nie ma, i niech da im jasne poznanie, że mogą roztropnie projektować ideał człowieka żywej, wiecznej państwowości, i to na tysiące nadchodzących lat.

I mnie, o Matko, daj tę nagrodę za moje oddanie Tobie, abym mógł poznać prawdę o bogach, i abym mógł pojmować i doznawać doskonałości, która rodzi się przez symboliczne oddawanie czci, i aby powodzenie ukoronowało wszystkie dążenia ducha uczynić moją duszę lub mój państwowy ustrój silnym, oraz abym – pozbawiony lęku – został przyłączony do dobrego losu, a koniec tego życia był spokojny i przepełniony wiarą w rzeczywistość mojej nieśmiertelnej części, gdy ona wznosi się do Twoich wyższych sfer.

źródło: GEBET DES KAISERS JULIAN AN DIE MUTTER ALLER GÖTTER; Neue Metaphysische Rundschau – Band XVIII 1911.