Być może najciekawszym aspektem astrologicznym w odniesieniu do przepowiedni, o których wspomniano w „Notes by the Way” z „Light” z 31 lipca, jest znaczenie planety Uran.

Ta planeta była nieznana aż do około stu lat temu, a mimo to od momentu jej odkrycia astrologowie nieustannie spierają się co do jej charakteru i wpływu. Uran jest szczególnie kojarzony z rewolucjami w sprawach ludzkich, z nagłymi i gwałtownymi zmianami, z niespodziewanymi wydarzeniami oraz ekscentrycznym zachowaniem lub postępowaniem.

Jego kulminacja (czyli wejście w szczególnie znaczącą pozycję na niebie lub w tzw. „ważnym domu”) może oznaczać niespodziewanie pomyślny zwrot w sprawach publicznych lub prywatnych. Jednakże częściej zwiastuje on nagłe zło, które nadchodzi niczym „grom z jasnego nieba”. Dlatego Uran często jest symbolem wypadków i nieszczęść.

Oczywiście zdarza się, że wpływ planety zostaje zniwelowany przez działanie innej, działającej w przeciwnym kierunku. Jednak astrolog często ponosi porażkę nie przez błędy planet, lecz przez własne błędne interpretacje.

Na przykład, w jednym przypadku zbytnio zaufałem wpływowi Urana, który wszedł w niekorzystny aspekt z Księżycem, i nie odważyłem się połączyć tego ostrzeżenia z nadchodzącą zmianą kwadry Księżyca, przypadającą w czasie wyborów. W rezultacie wydarzenie, którego dotyczyła prognoza, nie zostało dostatecznie uściślone, choć wszystko wskazywało, że Londyn rzeczywiście został wybrany na miejsce owego zdarzenia.

Obserwacje astrologiczne

Na podstawie obecnych obliczeń mogę teraz wskazać nów Księżyca, który wystąpi 3 sierpnia, oraz pełnię Księżyca, przypadającą 17 sierpnia. Średnie południe (czas londyński) dla nowiu przypada o godzinie 8:11 wieczorem, a długość ekliptyczna Słońca wówczas wynosi 131° 43’, Księżyca 131° 43’, a Urana – 296° 24’.

Nów sierpniowy i następna pełnia Księżyca mają przypaść na okres szczególnego napięcia i możliwych zmian w sferze publicznej. Może to oznaczać upadek rządu lub odejście znaczącego ministra.

W mojej opinii istnieją silne przesłanki astrologiczne, że struktura obecnego gabinetu zostanie zasadniczo zmieniona – być może w wyniku śmierci lub dymisji ważnego przywódcy.

Aby wyjaśnić ten proces bardziej naukowo, muszę wspomnieć o mojej metodzie astrologicznej, którą rozwijam od lat – nazywam ją „Astrologią Godzinową” (Horary Astrology).

Polega ona na obserwacji położenia Słońca w każdym dniu roku i porównywaniu jego pozycji z tzw. godzinową długością niebieską. Kiedy Słońce wchodzi do znaku Barana (0°), rozpoczyna się jego codzienna droga, a jego godziny odpowiadają określonym stopniom zodiaku.

Na przykład, odległość w stopniach między punktem wejścia Słońca do Raka a jego pozycją w danym dniu pozwala obliczyć równoważnik godzinowy (tzw. horary equivalent).

Dla przykładu, 4 lipca Słońce znajduje się w 11°13’ Raka, z deklinacją 22°37’. Dodając odległość w długości ekliptycznej między Rakiem a Wagą (1°13’ : 53’ : 12”), otrzymujemy dystans godzinowy 1°11’. W efekcie możemy obliczyć dokładny czas odpowiadający danemu położeniu Słońca, a tym samym jego długość godzinową.

Wykonałem również tabelę równoważników godzinowych dla każdego stopnia długości geograficznej Londynu. Odpowiada to temu, co nazwałem „Meridianem Londyńskim”.

Dzięki temu mogę przewidzieć dokładne położenie Słońca w południe, a także jego relację z Księżycem i innymi planetami w danym dniu.

W dniu koronacji królowej (w osiemnastym roku jej panowania) Słońce znajdowało się w 98°15’ długości geograficznej od meridianu londyńskiego.

Podczas zaćmienia Słońca w Afryce Południowej 18 października 1890 roku odnotowano kąt 85°16’, a kierunek wynosił 6°15’. Po dodaniu odchylenia uzyskano współrzędne odpowiadające Skorpionowi 11°11’.

To zaćmienie miało ogromne znaczenie, gdyż po raz pierwszy zwrócono uwagę na silne wpływy Saturna, co potwierdzało teorię o powiązaniu planet z wydarzeniami ziemskimi.

Tak więc, jak twierdzę, astrologia godzinowa stanowi system naukowy. Wykorzystuje ona zasady obserwacji Słońca, Księżyca i planet w ich ruchach względem siebie, przeliczając ich pozycje w sposób empiryczny.

Gdy metoda ta jest stosowana właściwie, można na jej podstawie przewidywać nie tylko zjawiska astronomiczne, ale również istotne wydarzenia publiczne, zwłaszcza te, które mają charakter nagły, nieoczekiwany lub przełomowy.

C. C. M.
Londyn, lipiec 1891 r.

źródło: Astrology and Public Events; LIGHT a Journal of Psychical, Occult, and Mystical Research; No. 1,123.- Vol. XXII. [Registered as] SATURDAY, JULY 19, 1902