E. B. Gibbes

W streszczeniu wykładu panny E. N. Penrose na temat zdolności wykrywania wody i minerałów, zamieszczonym w Light z 27 czerwca, znajduje się następujący ustęp: „Do znajdowania wody wolę używać pustych, wyciągniętych dłoni… Głębokość trudno jest oszacować dokładnie, lecz samą wodę potrafię odnaleźć gołymi rękami z dokładnością do pół cala”.

Zwraca uwagę, że panna Penrose odrzuca bardziej zwyczajowe użycie leszczynowej różdżki lub fiszbinu. W związku z tym interesujące jest przytoczenie fragmentu z The Scripts of Cleophas, strona 145. W czasie suszy w Ikonium Barnaba najwyraźniej posłużył się tą samą metodą i woda wytrysnęła obficie. Następujące ustępy są warte uwagi, choć dla pełnego obrazu czytelnik powinien sięgnąć do całego rozdziału IX:

„I stało się w owym pierwszym czasie, gdy Paweł i Barnaba przebywali w Ikonium, że woda rozstąpiła się ku górze, a źródła na zboczu wyschły; i lud prosty lamentował, bojąc się, że wszystko spłonie… Gdy wieść o ich potrzebie dotarła do Pawła i Barnaby… poznali w owej godzinie, że być może zostanie im dany znak wody… Poszli tedy do zwierzchników ludu i kazali im przyjść ku górze… Tam Barnaba oznajmił im, że za sprawą Ducha Świętego poprowadzi ich ku wodzie i sprawi, że wytryśnie w obfitości…

Wówczas Barnaba modlił się, a gdy modlitwa jego dobiegła końca, wyciągnął ramiona i szedł wzdłuż zbocza z pochyloną głową; i cisza zapadła nad wszystkimi, a zwierzchnicy szli za nim z pełnym wątpliwości spojrzeniem. Nagle jego ramiona pochyliły się ku ziemi i zawołał do braci, aby przyszli i szukali w ziemi skarbu, którego pragnął lud. A gdy przekopali niewielki kawałek, wytrysnęła woda, i wielu przyszło napełniać swe naczynia, lecz wody wciąż przybywało; było to źródło, które nie wysychało, ale dawało ludowi pełną miarę. Wówczas, na rozkaz Ducha, Barnaba po raz wtóry wyciągnął ramiona, szukając tego, co było doprawdy samym życiem ludu, i woda wytrysnęła ze spalonej ziemi, a lud znowu napełniał swe naczynia… W owej godzinie wielu przyjęło chrzest, albowiem odnalezienie tej wody było wielkim cudem”.

Najwyraźniej w owych czasach wykrywanie wody nie było dobrze znane. Jeśli bowiem wierzyć Scripts jako zapisowi rzeczywistej historii tamtych czasów, wydarzenie to uznano za cud, a „kilkadziesiąt osób przyjęło w niej chrzest i w ten sposób Chrystus został owego dnia uwielbiony”.

Wydaje się jednak również, że zdolności panny Penrose są niewiele mniejsze od cudownych.

źródło:  ANCIENT WATER-DIVINING By E. B. GIBBES; Light – on Spiritualism and Psychical Research, July 11, 1935.