Metoda Wróżenia za Pomocą Tarota

METODA WRÓŻENIA ZA POMOCĄ TAROTA

[A METHOD OF DIVINATION BY THE TAROT]

[Metoda ta była przekazywana uczniom stopnia Adeptus Minor w R.R. et A.C. Została jednak przez autora poprawiona i udoskonalona, a wprowadzono pewne zabezpieczenia, aby uniemożliwić jej nadużywanie. — O.M.]

1. Sygnifikator

Wybierz kartę, która będzie reprezentowała Kwerenta (osobę pytającą), kierując się swoją wiedzą lub oceną jego charakteru, a nie wyłącznie cechami fizycznymi.

2.

Weź karty do lewej ręki. W prawej ręce trzymaj nad nimi różdżkę i powiedz:
„Wzywam Cię, I A O, abyś posłał H R U, Wielkiego Anioła ustanowionego nad działaniami tej Tajemnej Mądrości, by niepostrzeżenie położył swą dłoń na tych poświęconych kartach sztuki, abyśmy dzięki temu mogli uzyskać prawdziwą wiedzę o rzeczach ukrytych, ku chwale Twego niewysłowionego Imienia. Amen.”

3.

Podaj karty Kwerentowi; niech skupi się uważnie na pytaniu i przełoży (przetnie) talię.

4.

Weź karty tak, jak zostały przełożone, i trzymaj je jak do rozdawania.


Pierwsza operacja

Pokazuje sytuację Kwerenta w chwili, gdy się z tobą konsultuje.

  1. Mając talię przed sobą, przetnij ją i połóż górną połowę po lewej stronie.

  2. Każdą z połówek przetnij ponownie w lewo.

  3. Cztery powstałe stosy reprezentują I H V H (JHWH), licząc od prawej do lewej.

  4. Odszukaj Sygnifikator.

    • Jeśli znajduje się w י (Jod): pytanie dotyczy pracy, interesów itp.

    • Jeśli w ה (Heh): miłości, małżeństwa lub przyjemności.

    • Jeśli w ו (Vav): kłopotów, strat, skandalu, sporów itd.

    • Jeśli w ה finalnym: pieniędzy, dóbr i spraw czysto materialnych.

  5. Powiedz Kwerentowi, po co przyszedł; jeśli się mylisz — zaniechaj wróżby.

  6. Jeśli trafiłeś, rozłóż twarzami do góry stos zawierający Sygnifikator.
    Licz karty od Sygnifikatora, w kierunku, w którym on patrzy.
    Do liczenia wlicz kartę, od której zaczynasz.

    • Rycerze (Knights), Królowe i Książęta (Princes) → licz 4.

    • Księżniczki (Princesses)7.

    • Asy11.

    • Małe karty liczbowe → zgodnie z ich liczbą.

    • Atuty (Trumps)3 dla atutów żywiołów; 9 dla atutów planetarnych; 12 dla atutów zodiakalnych.
      Ułóż z tych kart „opowieść” — jest to opowieść o początku sprawy.

  7. Dobieraj w pary karty po obu stronach Sygnifikatora, potem te zewnętrzne itd. Ułóż drugą „opowieść”, która uzupełni szczegóły pominięte w pierwszej.

  8. Jeśli ta opowieść nie jest całkiem dokładna, nie zniechęcaj się. Być może sam Kwerent nie wie wszystkiego. Jednak główne linie powinny być wyłożone wyraźnie i poprawnie — w przeciwnym razie wróżbę należy zarzucić.


Druga operacja

Rozwinięcie pytania

  1. Przetasuj, dokonaj odpowiedniej inwokacji i pozwól Kwerentowi przeciąć talię jak poprzednio.

  2. Rozdaj w dwanaście stosów, odpowiadających dwunastu domom astrologicznym nieba.

  3. Zdecyduj, w którym stosie powinien znaleźć się Sygnifikator (np. w siódmym domu, jeśli pytanie dotyczy małżeństwa), itd.

  4. Zbadaj wybrany stos. Jeśli Sygnifikatora w nim nie ma, spróbuj pokrewnego domu. Przy drugiej nieudanej próbiezarzuć wróżbę.

  5. Odczytaj stos, licząc i parując karty jak poprzednio.


Trzecia operacja

Dalsze rozwinięcie pytania

  1. Przetasuj itd., jak poprzednio.

  2. Rozdaj w dwanaście stosów dla dwunastu znaków Zodiaku.

  3. Wywróż właściwy stos i postępuj jak wcześniej.


Czwarta operacja

Przedostatnie aspekty pytania

  1. Przetasuj itd., jak poprzednio.

  2. Odszukaj Sygnifikator: połóż go na stole; niech trzydzieści sześć kolejnych kart ułoży pierścień wokół niego.

  3. Licz i dobieraj w pary jak wcześniej.

[Zauważ, że natura każdego dekanatu jest wskazana przez przypisaną mu małą kartę oraz przez symbole podane w Liber DCCLXXVII (777), kol. 149–151.]


Piąta operacja

Wynik ostateczny

  1. Przetasuj itd., jak poprzednio.

  2. Rozdaj w dziesięć stosów w układzie Drzewa Życia.

  3. Zdecyduj, gdzie powinien znaleźć się Sygnifikator (jak wcześniej); brak trafienia nie musi tutaj oznaczać, że wróżba się wykoleiła.

  4. Licz i dobieraj w pary jak poprzednio.

[Nie da się z góry określić, na jakim etapie wróżby pojawia się czas teraźniejszy. Zazwyczaj Operacja I zdaje się wskazywać przeszłą historię zagadnienia, lecz nie zawsze. Tego uczy doświadczenie. Niekiedy nowy prąd wyższej pomocy może ukazać moment konsultacji.
Dodam, że w sprawach materialnych metoda ta jest niezwykle cenna. Udało mi się rozpracować najbardziej złożone problemy z drobiazgową dokładnością. — O.M.]

źródło: A METHOD OF DIVINATION BY THE TAROT; THE EQUINOX Vol. I, Nr 8 – September 1912.


IAO

  • Pełna forma: Iota – Alpha – Omega (ΙΑΩ)

  • Jest to grecka forma imienia Boga (wywodząca się od tetragramu JHWH).

  • W tradycjach gnostyckich i hermetycznych IAO był imieniem Boga Najwyższego lub Logosu.

  • W Złotym Brzasku i u Crowleya był to także formuła magiczna inicjacji i przemiany, symbolizująca cykl:

    • I → narodziny (Isis),

    • A → życie i cierpienie (Apophis),

    • O → śmierć i odrodzenie (Osiris).

Wymowa: „I-a-o” (wyraźnie trzy sylaby).


HRU

  • Pisane też jako H.R.U. lub Hru.

  • W tradycji Złotego Brzasku:

    • „Wielki Anioł ustanowiony nad operacjami Tajemnej Mądrości”.

    • Określany jako duch Tarota albo anioł stróż wróżbiarstwa.

    • Jest to byt strażniczy i inspirujący, który miał kierować właściwym rozumieniem symboli kart.

  • Niektórzy badacze widzą w nim skrót od Heru (egipski Horus), albo od hebrajskiego HRV (הרוּ), co można powiązać z „duchem boskiego światła/objawienia”.

Wymowa: „Heh-roo” albo „Hru” (jak jedno zgłoska: Hruu).


Znaczenie w formule inwokacji

W praktyce rytualnej zdanie:

„Wzywam Cię, I A O, abyś posłał H R U…”

jest wezwanie boskiego światła (IAO), by przez swego anioła-pośrednika (HRU) natchnął talię Tarota, aby stała się narzędziem poznania rzeczy ukrytych.