REV. WILLIAM A. REID, M.A., GLASGOW

On the day when the silver cord is snapped,
And the golden lamp drops broken.

Powyższe to tłumaczenie Moffatta, tej niezrównanej charakterystyki śmierci z Księgi Koheleta XII. Warto ją przeczytać. Jako poezja opisowa i czysta literatura zdumiewa od wieków. Czytaj razem z wierszem Pope’a The Dying Christian to his Soul, w którym zachwyt nad śmiercią materialną opisany jest w tym, co pod pewnymi względami jest najlepszym poematem Pope’a.

Chciałbym przedstawić kilka myśli o tym, co Kohelet nazywa  Srebrnym Sznurkiem, które pęka przy śmierci. Używa się też innych określeń, jak Astralny czy Eteryczny Sznurek; ale żadne z nich nie dorównuje Srebrnemu Sznurkowi. Inne wyrażenia mają być opisowe; Srebrny Sznurek jest określeniem poetyckim. Świątynna lampa, zawsze utrzymywana zapaloną, jest symbolem życia. Gdy srebrny sznurek pęka, lampa upada na podłogę, miseczka się rozbija, a olej rozlewa. Światło gaśnie. Ten pęknięty sznurek to jeden z obrazów śmierci użytych przez Koheleta.

Jedno jest pewne: łącząca osobę z jej materialnym ciałem nicia nie jest w rzeczywistości sznurkiem. Może wyglądać jak sznurek, wydaje się rozciągać jak linka elastyczna; ale nie jest tylko kawałkiem sznurka.

CO TO JEST SREBRNY SZNUREK?¹

Ciało umiera, rozkłada się, znika; a ty i twoje ciało duchowe żyjecie dalej. Zakładam to, choć nie zapominam, że niektórzy to kwestionują. Znowu wolę określenie duch niż astralny czy eteryczny; bo ciało duchowe to tylko symboliczny opis tego, co uważam za fakt. Ciało duchowe czerpie życie, witalność i siłę napędową od ducha. Materialne ciało potrzebuje pokarmu, powietrza i snu, aby funkcjonować jako mechanizm lub organizm; ale może działać tylko wtedy, gdy dostarczona jest dodatkowa energia od ducha. Sądzę, że mogę powiedzieć, że duch opuszcza ciało, gdy ciało przestaje działać z powodu choroby, wypadku lub zużycia. Wtedy Srebrny Sznurek pęka. Kto go zrywa lub jak to się dzieje, nie wiadomo. Możemy tylko odnotować fakty. Sznurek pęka; materialne ciało umiera.

ŁOŻYSKO

Wiadomo powszechnie, że każde żywe stworzenie zaczyna się od jednej komórki i rośnie, rozwija się, aż w końcu staje się dorosłym organizmem — rośliną lub zwierzęciem. Wymaga dostarczania pokarmu, dopóki nie będzie w stanie samo o siebie zadbać. Ten pokarm dostarcza matka w pewnej formie. Żołędź to młode drzewo z niewielkim, lecz wystarczającym zapleczem pokarmowym. Jajo kurzego to młody kurczak z zasobem pokarmu. Człowiek pozostaje w łonie matki i jest żywiony przez naczynie krwi zwane łożyskiem, przez dziewięć miesięcy lub dłużej. Łożysko jest źródłem pokarmu. Po około dziewięciu miesiącach dziecko rodzi się, i rodzice muszą dostarcząć mu pożywienie poza ciałem matki, aż będzie mogło zarabiać na swoje utrzymanie.

Coś podobnego dzieje się w tej chwili ze wszystkimi nami, dostarczając nam niematerialnego pokarmu. Nasze ciało otrzymuje materię życia przez Srebrny Sznurek, z łożyska lub magazynu, który jest ciałem duchowym.

SEN I ŚNIENIE

Sen jest widocznie przerwą w aktywności ciała materialnego, ponieważ nie może ono pracować z powodu braku mocy. Sen to zatrzymanie samochodu przy dystrybutorze, by dolać paliwa. Na tym etapie muszę przejść do pewnych spekulacji, choć niektóre z nich wydają się bardzo prawdopodobne i mogą podawać silne dowody swojej realności. Powiada się, że ciało duchowe podczas snu wychodzi z wyrównania z ciałem materialnym, częściowo lub w całości, aby zostać uzupełnione czy napełnione przez ducha. Wraca do wyrównania, gdy uzupełni ciało materialne; albo, jak uważam, bardziej
poprawnie, gdy Srebrny Sznurek, gdy tego trzeba, jest przywrócony. Innymi słowy, ciało jest teraz obudzone i może być użyte przez ducha.

Niektóre rodzaje snów, które pamiętamy, powstają w wyniku lekkiego odejścia od wyrównania obu ciał. Inne rodzaje są powszechnie uznawane za powodowane przez różne materialne, mentalne i całkowicie normalne zakłócenia w samym ciele materialnym. Jeszcze trzeci typ snów powstaje w wyniku tzw. podróżniczej jasnowidzialności, jaką odnotowują liczni wizjonerzy, w tym św. Paweł. Nie muszę dalej pogłębiać tej kwestii.

ROZCIĄGANIE SREBRNEGO SZNURKA

Z powyższego wynika, że Srebrny Sznurek może być rozciągany lub wydłużany. Gdy ciało duchowe widziane jest w dużej odległości, setki mil od ciała materialnego, nazywa się to phantasm of the living. Uważam to za niefortunne określenie, ponieważ śpiące ciało bardziej stosownie byłoby nazwać phantasm of the living. Ci, którzy chcą to dalej badać, powinni przeczytać The Projection of the Astral Body Sylvana Muldoona. Cytuję z tej książki niektóre twierdzenia autora o faktach ustalonych przez obserwacje, eksperymenty i osobiste doświadczenia:

The cord at a few inches of bodily separation is thin, thick
(the diameter of a silver dollar); at 10 ft. thin—resembling a
garden hose; at 15 ft. approximately it might be at its minimum
thickness—holding this on to infinity… The force is not
applied by the cord, but through the cord… The cord in itself is
not elastic….

Wystarczy napisać, by pokazać, że Srebrny Sznurek nie jest nićią, ani elastyczną linką, ani nawet przewodem jak pępowina, która prowadzi krew od matki do płodu. Nie może tak być. To raczej linia lub pole siły, jak z elektromagnesu. Rozsyp kilka małych kawałków żelaza na stole i wyobraź sobie silny elektromagnes w suficie. Włącz prąd i wszystkie kawałki żelaza wskoczą na sufit. Wyłącz prąd i spadną z powrotem na stół. To opadanie wyobrażam sobie jako pęknięcie Srebrnego Sznurka; prąd psychiczny przy śmierci przestaje być włączony do ciała.

POŁĄCZENIE SREBRNEGO SZNURKA

Ogólna opinia jest taka, że łączy się on gdzieś wokół głowy, może w splot słoneczny; rysuje się obrazy ciała duchowego opuszczającego zwłoki przez głowę, z Srebrnym Sznurkiem wciąż przymocowanym do głowy. Widać to w książce pana Muldoona i w interesującej książce Hewata McKenzie Spirit Intercourse. Możemy przyjąć, że taki sposób wyjścia ciała duchowego jest ogólnie i normalnie prawdziwy.

Odważę się wyrazić osobiste zdanie, że Srebrny Sznurek może kontaktować się z dowolną częścią układu nerwowego. Eksperymenty dr. Crawforda z Belfastu i innych mogą potwierdzać to, ponieważ opisane pręty psychiczne wychodzą z różnych części ciała. Linie sił zdają się działać wzdłuż tych ektoplazmatycznych prętów w miejscach i kierunkach potrzebnych. To nie pręty same w sobie unoszą stoły i trąbki, lecz siła działająca przez pręty.

Możemy więc wnioskować, że ten Srebrny Sznurek jest tylko jedną z wielu linii sił — emanacji manipulowanych przez nas w sposób jeszcze nie do końca poznany. Mogą istnieć rzeczywiście Kosmiczne Srebrne Sznurki, przez które moc jest przekazywana przez wielkie Duchy Świata; i wszyscy Duchy Wszechświata mogą czerpać moc od Jednego Wszystkiego Ducha, którego nazywamy Bogiem. To wszystko są tylko obrazy. Istnieją pewne znane fakty, jak wskazałem, które wyciągają je z sfery czystej fantazji.

We may be in the Universe as dogs and cats are in our libraries,
seeing the books and hearing the conversation, but having no
inkling of the meaning of…

Przypis

¹ W oryginale angielskim widnieje znak numeryczny 1 przy nagłówku.
 
Źródło odniesienia do tłumaczenia Moffatta: w przedmowie do jego przekładu podkreślał on zamiar przedstawienia tekstów Starego Testamentu w zrozumiałym języku współczesnym czytelnikowi, co potwierdza jego autorskie podejście do tłumaczenia.

źródło: THE SILVER CORD; Light on Spiritualism and Psychical Research, January 24, 1935.