Wieszcz

Duchowe uzdrawianie według lorda Sandwicha

Duchowe uzdrawianie – świadectwo i misja

Poniższe zdanie, w którym John Edward Hollister Montagu (znany jako lord Sandwich) wyjaśnia powód napisania swojej niewielkiej książki My Experiences in Spiritual Healing (wyd. A. L. Humphries), zasługuje na przytoczenie jako wprowadzenie do jej spokojnej, prostej i bezpośredniej narracji:

W przekonaniu, że gdy opuszczamy ten świat, największym naszym bólem i wyrzutem sumienia są grzechy zaniechania – zaniedbane okazje do czynienia dobra, brak głębokiej wdzięczności, uleganie obojętnej samozadowoleniu oraz lęk przed opinią ludzi wtedy, gdy sumienie wzywa nas do wypełnienia obowiązku – uważam, że nadszedł czas, abym zapisał moje doświadczenia dotyczące uzdrawiania duchowego.

Świadectwa i przypadki uzdrowień

Oprócz relacji samego autora z prowadzonych przez niego przypadków, znaczną część książki stanowią listy wdzięczności od pacjentów – często niezwykle emocjonalne w wyrazie.

Pacjenci ci pochodzili z różnych warstw społecznych:

  • od robotników i ubogich kobiet pracujących
  • po indyjskie księżniczki

Lord Sandwich podkreśla, że uzdrowiciel, który porzuca swoje zwykłe źródło utrzymania, aby poświęcić się opiece nad chorymi, ma pełne prawo pobierać wynagrodzenie – a nawet jest do tego zmuszony. Sam jednak nigdy nie przyjmował zapłaty za swoje usługi. Co więcej, zdarzało się, że to on udzielał pomocy materialnej potrzebującym.

Skuteczność terapii duchowej

Autor utrzymuje, że osiągał podobne rezultaty zarówno w przypadku:

  • chorób organicznych
  • zaburzeń funkcjonalnych

Nawet w najcięższych przypadkach, gdy nie udawało się wyleczyć choroby ani znacząco przedłużyć życia pacjenta, jego działania przynosiły ulgę – często całkowicie znosząc ból.

W wielu sytuacjach – jak wynika z przytoczonych świadectw – dochodziło jednak do pełnych uzdrowień.

Metoda działania

Metoda stosowana przez lorda Sandwicha obejmowała przede wszystkim:

  • modlitwę
  • nakładanie rąk

Wyraźnie kierował się również wewnętrznymi wskazówkami, które – jak twierdził – otrzymywał. W jego relacjach często pojawiają się sformułowania:

  • „zostałem poprowadzony, aby…”
  • „powiedziano mi, że…”

Sceptycyzm i opór środowisk

Komentując sceptycyzm, z jakim w czerwcu 1912 roku Komisja złożona z duchownych, lekarzy i chirurgów – pod przewodnictwem Herbert Edward Ryle – przyjęła przedstawione przez niego dowody, lord Sandwich zauważa, że to właśnie środowiska duchowne i medyczne najczęściej sprzeciwiają się idei uzdrawiania duchowego.

Wiara w przyszłość

Mimo tego sprzeciwu autor pozostaje głęboko przekonany, że „dar Ducha Bożego” istnieje dziś tak samo, jak – według nauczania Chrystusa i apostołów – istniał w przeszłości.

Wyraża także nadzieję na przyszłość. Wierzy, że z ogromnych cierpień i konfliktów, które wstrząsają światem, narodzi się duchowe przebudzenie, a wraz z nim:

  • nowe zdolności
  • nowe formy rozwoju

Wśród nich – jak podkreśla – znajdzie się również duchowa moc uzdrawiania.

źródło: Lord Sandwich’s Healing Experiences;  LIGHT – A Journal of Psychical, Occult, and Mystical Research, September 25, 1915.