ŚWIATŁO Z WYŻSZYCH ŚWIATÓW

Wszelka prawdziwa wiedza opiera się na obiektywnym doświadczeniu. Człowiek wzrasta w mądrości, opanowując elementy i warunki otaczającego go świata. Wiedza, która ma przetrwać, musi być zdobyta w sposób obiektywny. Człowiek rodzi się z pragnieniem zdobywania wiedzy poprzez doświadczenia własnej osoby i ta wiedza jest prawdziwa oraz niezniszczalna. Nauka z książek to nie wiedza; nauka teoretyczna to nie wiedza; przekonania to nie wiedza; subiektywne wrażenia i eksploracje to nie wiedza. To właśnie doświadczenie uczy prawdziwej wiedzy.

Człowiek na ziemi nie posiada prawdziwej wiedzy o Wyższych Światach, ponieważ nie miał rzeczywistego, obiektywnego doświadczenia tych światów. Uczeni tej ziemi, w związku z tym, zaprzeczają ich istnieniu. Jest to cielesne ograniczenie człowieka. Jednakże nie jest to dowód na to, że Wyższe Światy nie istnieją.

Plan Stworzenia zakłada, że dusze ludzi mają kiełkować na materialnych planetach i doświadczać więzów oraz ciemności tego początkowego stanu. Plan Stwórcy przewiduje również, że człowiek musi doznać śmierci fizycznej, aby jego dusza mogła wyjść poza ograniczenia cielesności i wznieść się przez kolejne duchowe stadia, aż osiągnie rozwój i będzie zdolna do odziedziczenia chwały Wyższych Światów.

Duch w człowieku zyskuje indywidualność i nieśmiertelną tożsamość poprzez narodziny fizyczne. Przed tym człowiek nie istnieje; duch zaś jest samoistny, nieograniczony, wszechobecny i pozbawiony jednostkowej tożsamości. Człowiek zdolny jest do niekończącego się rozwoju; nawet Archaniołowie i bogowie opiekuńczy nie zgłębili jeszcze jego nieograniczonych duchowych możliwości. Istnienie materialne jest prymitywne — to pierwszy etap; życie trwa dalej w wyższych i doskonalszych formach. Duch w człowieku rozwija się nieustannie; dlatego wyższe, eteryczne światy są niezbędne dla pełniejszego doświadczenia i najpełniejszego rozwoju.

Wiedza o Wyższych Światach jest nadnaturalna i musi być zdobywana nadnaturalnymi środkami; to znaczy, zdolności wykorzystywane w tym celu muszą być duchowe, a nie fizyczne. Te nadnaturalne zdolności drzemią w każdym człowieku, lecz rzadko ujawniają się przed śmiercią fizyczną. U nielicznych osób są jednak częściowo aktywne. Aby je obudzić i rozwinąć, potrzebne są szczególne procesy psychiczne, lecz byłoby niezwykle niebezpieczne wymuszać rozwój tych ukrytych i głębszych zdolności u przeciętnej osoby.

Na szczęście ta forma wiedzy jest przed ludzkością ukryta, a wielkie Niewidzialne Światy pozostają nieznane; w przeciwnym razie siły okultystyczne zostałyby uwolnione, co w obecnym stanie rozwoju ludzkości spowodowałoby nieodwracalne szkody i poważnie zakłóciło normalną ewolucję gatunku ludzkiego. Człowiek na ziemi jest więc w niewiedzy co do następnego świata — dla własnego dobra. Zdarza się jednak czasem, że Przez Światło przedostaje się pomoc i przewodnictwo dla aspirujących śmiertelników, lecz zawsze odbywa się to pod ścisłym anielskim nadzorem i kierowane jest w bezpieczne kanały.

Istnieje wielka Hierarchia Istot Anielskich, które sprawują pieczę i ponoszą odpowiedzialność za ziemię oraz jej niebiańskie sfery duchowe; ich materialne zakotwiczenia są pilnie strzeżone i chronione. Te potężne, wysoko rozwinięte, eteryczne Anioły czuwają, opiekują się i chronią całą ludzkość — zarówno na ziemi, jak i w rozległym świecie duchowym.

Wszystkie duchy, zarówno wcielone, jak i niewcielone, są na różnych etapach rozwoju i znajdują się w odmiennych warunkach, często bardzo różnych, i wymagają odpowiednich posług oraz przewodnictwa.

II
JAK DUCHY KONTROLUJĄ ŚMIERTELNIKÓW

Śmiertelnicy, z nielicznymi wyjątkami, są głęboko nieświadomi absolutnego wpływu Niewidzialnych oraz naturalnego prawa powiązania, które łączy światy fizyczny i duchowy, a także powszechnej i nieustannej interakcji pomiędzy umysłami w obu stanach istnienia. Ludzka mentalność jest nieustannie poddawana działaniu — formowana i kształtowana, pobudzana i kierowana — przez zbiorowy umysł legionów duchów. Ta nadrzędna moc umysłowa wywierana na śmiertelników jest w dużej mierze mimowolna ze strony duchów, ale zachodzi w posłuszeństwie wobec naturalnej zasady operacyjnej, leżącej u podstaw wszystkich ludzkich i duchowych działań.

Wszystkie stany życia śmiertelnego mają swoje odpowiedniki w świecie duchowym, a te powiązania są żywotne, podstawowe i strukturalne. Bardzo ważne jest, by zdać sobie sprawę, że te same prawa rządzą rozwojem ducha w obu światach; ponadto jednostki, których sposób myślenia i przekonania nie są zgodne z Prawdą, przez pewien czas po przejściu do życia duchowego zachowują te same osobiste uprzedzenia i cechy.

Nie należy więc oczekiwać, że nauki lub idee otrzymywane od mieszkańców następnego świata są koniecznie prawdziwe. Ludzie zazwyczaj oczekują, że śmierć przyniesie całkowite objawienie Prawdy, ale tak nie jest. Jednostki są niewiele, jeśli w ogóle, mądrzejsze dzięki zmianie ze strony fizycznej na duchową; i w każdym przypadku zabierają ze sobą swoje osobiste uprzedzenia, poglądy i niedoskonałości. W rzeczywistości nie są w stanie przekazywać żadnych idei innych niż te, które rozwinęli w swoim własnym umyśle.

Ogromne rzesze duchów w początkowych regionach świata duchowego są niemal całkowicie nieświadome prawdziwej natury swego stanu oraz praw duchowych i zasad rozwoju; dopiero gdy awansują na wyższe poziomy myśli i zrozumienia, mogą pojąć i wykorzystać możliwości prawdziwego duchowego postępu.

Większość z nich, co zrozumiałe, szuka spełnienia obietnic, jakie dawali im nauczyciele religijni za życia na ziemi; i w żarliwości swych pragnień oraz nieznajomości praw działania i reakcji umysłu, wywierają ogromny wpływ na wszystkich śmiertelników, którzy znajdą się w zasięgu ich niewidzialnych działań — po to, by utrwalać błędne idee i fałszywe doktryny, które ich zdaniem są niezbędne do zbawienia i szczęścia człowieka.

Rzeczywiście, przesłaniają religijne życie niezliczonych śmiertelników niemal nieopisanym wpływem dominacji, a wielu ludzi na ziemi, nieświadomych prawdy, przypisuje ten wpływ Stwórcy.

Ludzkość w dużej mierze podlega rządzącym wpływom umysłów przebywających w pierwszej wielkiej strefie sfer duchowych otaczających ziemię; a większość tych duchów zamieszkuje olbrzymie, lecz ograniczone regiony, w których panuje głęboka nieznajomość Prawdy i silna niewiara w realność Wyższych Światów.

W tych niższych niebiosach duchowych istnieje wielu fałszywych władców duchowych, którzy budują i ustanawiają królestwa, nad którymi panują despotycznie — podobnie jak na ziemi, lecz w bardziej wyrafinowany sposób i w pełniejszym sensie, niż jest to możliwe tutaj. Ci samozwańczy przywódcy duchowi, poprzez swoich emisariuszy, przenikają wszystkie ziemskie organizacje, by kształtować myśli i dusze śmiertelników w określonych kierunkach, tak aby mogli skłonić ich po wejściu do życia duchowego do udania się do ich niebiańskich regionów, gdzie są wciągani w służbę, zwykle pod jakąś obietnicą wizji Bóstwa lub Boskiej Nagrody w przyszłości.

Ogólnie rzecz biorąc, śmiertelnicy nie mają ucieczki od subtelnego, niewidzialnego wpływu tych umysłów z duchowego świata, z wyjątkiem nieustannego stosowania Rozumu oraz konsekwentnego pielęgnowania jego Światła w wolności myśli i osądu.

Te niższe rejony duchowe są zamieszkiwane przez niezliczone miliony istot duchowych wszystkich religii, sekt i wyznań; są one podzielone na różne sfery lub krainy, często całkowicie nieświadome wzajemnego istnienia, gdzie kontynuują kult podobnie jak na ziemi, odnajdując w swoim stanie duchowym wiele z tego, co idealizowali, mniej lub bardziej urzeczywistnione. W związku z tym umacniają się w swoich przekonaniach i poglądach; a co za tym idzie, ich wpływ przekazywany jest śmiertelnikom o podobnych zapatrywaniach za sprawą działania wspomnianych wcześniej praw rządzących działaniem umysłu.

Te wczesne regiony, czyli pierwsza strefa sfer duchowych, są niezorganizowane i ograniczone; tzn. istoty duchowe, które je zamieszkują, reprezentują niski poziom rozwoju i są całkowicie niezdolne do przezwyciężenia naturalnych barier eterycznych oparów, które otaczają i zatrzymują je w ich własnych sferach. Ostatecznie jednak opuszczą te zamknięte niebiosa poprzez powolny proces duchowej ewolucji; jednak ogromna liczba z nich pozostaje tam przez wieki, a często nawet tysiące lat.

Oczywiście są i tacy, którzy budzą się do prawdziwego stanu rzeczy i wydostają się z tych sfer; stają się niezadowoleni ze swoich wierzeń i warunków, w jakich się znaleźli, i z czasem znajdują drogę wyjścia, zwykle z pomocą Posłańca z Wyższego Świata. Jednak większość się nie zmienia i przez wieki nadal pracują oraz wychwalają swoje niebiańskie królestwa, wierząc, że osiągnęli ostateczny cel i że pozostaną tam na zawsze.

Wyzwolenie przychodzi pod koniec Cyklu Planetarnego, kiedy te regiony są nawiedzane przez zorganizowane grupy Wysokich Aniołów, których zadaniem jest wówczas oczyszczenie niższych niebios duchowych z nagromadzonych błędów i dowolnych stanów nieoświeconej duchowej ludzkości, aby nadchodzący Cykl mógł zapewnić ludzkości na ziemi i w życiu duchowym nowy początek i świeżą psychiczną atmosferę sprzyjającą swobodniejszemu rozwojowi.

W tym okresie niższe niebiosa duchowe są oczyszczane z licznych władców duchowych i fałszywych bogów; ich niebiańskie królestwa zostają rozwiązane i obalone, podczas gdy odpowiadające im ziemskie instytucje rozpadają się i znikają. Ogromne populacje duchowe zostają wtedy uwolnione i przejęte pod opiekę przez wywyższonych Eterycznych Aniołów, którzy udzielają im wsparcia, nauczają, szkolą i instruują w różnych duchowych praktykach, by zapewnić im pewny postęp na prawdziwej drodze wznoszenia się do uwielbionych i wyzwolonych światów Eterii.

III
ZASADA WPŁYWU DUCHÓW

Życie ziemskie i życie duchowe to dwa aspekty jednej rzeczywistości. Istnieje nieustanny przepływ impulsów myślowych i sił woli od duchów do śmiertelników, zarówno w sposób dobrowolny, jak i mimowolny. Subtelne prawo relacji między tymi dwoma światami sprawia, że każdy człowiek podlega wpływom i stymulacji ze strony istot duchowych. Nie jest to kwestia wiary, lecz faktu.

Prawdą jest, że aktywny i pobudzający wpływ umysłów nieposiadających ciała jest słabo rozumiany, a nawet przez niektórych zaprzeczany; jednak gdyby ludzkość cielesna została odcięta od opieki legionów duchowych, cała rasa ludzka szybko pogrążyłaby się w stanie odrętwienia zbliżonego do najniższych form życia zwierzęcego.

Ogromna liczba ludzi każdego roku przechodzi do wielkiego świata duchowego i niemal nikt z nich nie posiada prawdziwej wiedzy o jego warunkach i realiach. Wszyscy przybywają na jego brzegi jak rozbitkowie na nieznanym wybrzeżu, nie mając żadnego pojęcia o jego położeniu i warunkach. Oczywiście zdecydowana większość spotyka swoich przyjaciół i krewnych, którzy odeszli wcześniej, i ich „Powrót do domu” jest radosnym wydarzeniem; są jednak tacy, którzy nigdy nie opuszczają sfery ziemskiej. Nie rozwijając w sobie żadnych duchowych myśli ani aspiracji, będąc całkowicie pochłonięci sprawami i pragnieniami materialnymi, dryfują w myślach i uczuciach ku jedynemu stanowi życia, w którym kiedykolwiek doświadczyli wrażeń, i odnajdując się w atmosferze ziemi, trzymają się jej z uporem, jakby nadal żyli w ciałach fizycznych i nie szukając żadnej innej przyjemności poza dalszym tam bytowaniem.

Zjawisko obsesji jest w dużej mierze skutkiem tej tendencji do przyciągania ku sferze ziemskiej. Jest to forma powrotu ducha, obarczona poważnymi konsekwencjami dla tych, którzy nadal żyją w fizycznym ciele i mają podobne nastawienie oraz przyzwyczajenia. Wibracyjne działanie umysłowe tych ciemnych, związanych z ziemią duchów przekazywane jest z wielką siłą do mózgów osób, które są z nimi zgodne pod względem motywacji i celu, przez co powstają najgorsze stany nękające śmiertelników.

Nienawiść, przestępczość, niemoralność, niegodziwość, ucisk, wojny, pijaństwo, fałszywe nauki i inne poważne zła są pobudzane przez ten niewidzialny duchowy wpływ. Wola i osąd odbiorców są pod jego kontrolą na tyle, że skłania ich do popełniania czynów, od których w swoim normalnym stanie wzdragaliby się z przerażeniem.

Każda jednostka jednak posiada moc samoobrony. Nie trzeba ulegać złym wpływom; rozum i sumienie moralne zawsze są zabezpieczeniem; jednak warto, by każdy był świadomy niebezpieczeństwa nieświadomego wpływu duchów, gdyż opór mentalny daje bezpieczeństwo.

Mimowolne aspekty zasady wpływu duchów są słabo rozumiane, ale w dużej mierze odpowiadają za wiele przestępstw i zła na świecie. Z drugiej strony, istnieje stała mentalna stymulacja ze strony czystych i dobrych duchów, która utrzymuje równowagę harmonii i dobra w społecznej tkance cywilizacji.

Te moce drzemią w każdym człowieku i poprzez specjalne metody psychologiczne przedstawione w tej literaturze, te wyjątkowe i potencjalne elementy mogą być rozwinięte do niezwykłego stopnia dla rzeczywistego i praktycznego zastosowania.

Każdy umysł może się rozwinąć do wielkości. To tylko kwestia „wiedzy jak to zrobić”. Prawdziwa samopomoc, samopoznanie, samoświadomość i właściwe sposoby wykorzystywania swoich zdolności i sił popchną każdego człowieka w górę na skali życia. Praktyka zapewnia skuteczność; użycie przynosi rezultaty. Sukces zatem jest w zasięgu każdego aspirującego umysłu. Chcesz odnieść sukces i możesz. Wszystko, co niezbędne, masz już w sobie.

Wszystko, czego potrzebujesz, to uzyskać właściwe zrozumienie zasad i praw, na których opiera się sukces, a następnie stosować odpowiednie metody uruchamiania tych przyczyn, aż osiągniesz sukces. Ta wiedza jest przedstawiona w tych artykułach. Prawa sukcesu są tak samo ścisłe jak prawa matematyki. Dokładne stosowanie tych praw za każdym razem przyniesie rezultaty. To rezultaty się liczą; a ponieważ rezultaty mogą być mnożone w nieskończoność poprzez wytrwałe stosowanie tych praw, nie ma granic dla sukcesu, który na Ciebie czeka.

Wielkie rzeczy są nie mniej możliwe niż małe rzeczy, i to właśnie wielkie rzeczy będą podążały za każdym, kto skorzysta z tych wskazówek z wiarą w rezultat. Bez względu na Twoją obecną sytuację, czeka Cię lepsza i większa przyszłość. Ale musisz się do niej przygotować. Nie możesz wznieść się ku lepszemu i większemu, jeśli sam nie podejmiesz działania. Nauka, planowanie i wysiłek są konieczne. Bez względu na to, czy jesteś młody czy w średnim wieku, masz prawo się rozwijać. By być wiernym sobie i Naturze, po prostu musisz się rozwijać. Rozwój to sukces. To postanowienie Natury, że masz iść naprzód. Możesz popaść w stagnację i regres, i tym samym na pewien czas — może nawet na całe życie — opóźnić swój naturalny postęp; ale w końcu zostaniesz zmuszony, by „iść naprzód”, zwłaszcza w kierunku rozwoju duszy. Natura nie toleruje przeszkód dla swoich celów. To często powód, dla którego pojawiają się „bodźce i ukłucia” przeciwności losu, gdy nie posuwasz się naprzód.

Istnieje nowy czynnik — duch postępu — i wszyscy musimy dotrzymywać kroku czasom. Możesz osiągnąć swoje ambicje. Celuj wysoko i buduj solidnie. To, co wyobrażasz sobie jako sukces, jest w Twoim zasięgu. Wszystkie ideały mogą zostać urzeczywistnione. Natura nigdy się nie myli; to, co idealizuje, ma moc zrealizować. Jesteś częścią Natury. Pomyśl o tym cudownym pokrewieństwie. Twoje wrodzone pragnienie wzrostu i rozwoju to głos Natury w Tobie, wzywający: „Wznieś się wyżej”. Ona zawsze dąży do tego, by wzmacniać Cię i prowadzić ku sukcesowi.

(Dalsza część jest powtórzeniem poprzednio tłumaczonego fragmentu, ale na Twoją prośbę tłumaczę go ponownie dla kompletności i płynności całości):

Wpływ i stymulacja ze strony duchowych istot nie jest kwestią wiary, lecz faktem. Wprawdzie aktywny i pobudzający wpływ umysłów pozbawionych ciała jest słabo rozumiany, a nawet przez niektórych negowany; jednak gdyby ludzkość cielesna została pozbawiona opieki duchowych legionów, cała rasa ludzka szybko pogrążyłaby się w stanie odrętwienia, przypominającego najniższe formy życia zwierzęcego.

Ogromna liczba ludzi co roku przechodzi do wielkiego świata duchowego i niemal nikt z nich nie posiada prawdziwej wiedzy o jego warunkach i rzeczywistości. Wszyscy przybywają tam jak rozbitkowie na nieznanym wybrzeżu, bez żadnego zrozumienia jego położenia i warunków. Oczywiście zdecydowaną większość witają przyjaciele i krewni, którzy odeszli wcześniej, i ich „Powrót do domu” jest radosnym wydarzeniem; jednak są też tacy, którzy nigdy nie opuszczają sfery ziemskiej. Nie wykształciwszy w sobie żadnych duchowych myśli ani aspiracji, będąc całkowicie pogrążeni w sprawach i pragnieniach materialnych, dryfują w myślach i uczuciach ku jedynemu stanowi życia, w którym kiedykolwiek doświadczali wrażeń, i odnajdując się w atmosferze ziemi, trzymają się jej z uporem, jakby żyli nadal w ciałach fizycznych i nie poszukując żadnej innej przyjemności, jak tylko dalsze istnienie tutaj.

Zjawisko obsesji jest w dużej mierze wynikiem tej tendencji do grawitacji ku ziemskiej sferze. Jest to forma powrotu ducha, niosąca poważne konsekwencje dla tych, którzy nadal żyją w fizycznym ciele, a mają podobny sposób myślenia i nawyki. Wibracyjne działanie umysłowe tych mrocznych, związanych z ziemią duchów przekazywane jest z wielką siłą do mózgów osób, które są z nimi zestrojone pod względem motywacji i celu, przez co powstają najgorsze stany, które dotykają śmiertelników.

Nienawiść, przestępczość, niemoralność, niegodziwość, ucisk, wojny, pijaństwo, fałszywe nauki i inne poważne zła są pobudzane przez ten niewidzialny duchowy wpływ. Wola i osąd odbiorców są przez niego kontrolowane na tyle, że skłaniają ich do popełniania czynów, od których w swoim normalnym stanie odwróciliby się z przerażeniem.

Każda jednostka jednak posiada moc samoobrony. Nie jest konieczne uleganie złym wpływom; rozum i sumienie moralne zawsze stanowią ochronę; lecz warto, aby każdy był świadomy niebezpieczeństwa nieświadomego wpływu duchów, gdyż opór psychiczny daje bezpieczeństwo.

Mimowolne aspekty zasady wpływu duchów są słabo rozumiane, ale w dużej mierze odpowiadają za wiele przestępstw i zła na świecie. Z drugiej strony, istnieje nieustanna stymulacja umysłu ze strony czystych i dobrych duchów, która utrzymuje równowagę harmonii i dobra w społecznej tkance cywilizacji.

źródło: LIGHT FROM HIGHER WORLDS;  THE UNKNOWN No. 6, SPRING ISSUE, 1931.