TAROT – PODSTAWY
LEKCJA TRZYDZIESTA ÓSMA
GWIAZDA

Wielka żółta gwiazda to Płonąca Gwiazda symboliki masońskiej. Oznacza ona również Kwintesencję (Piąty Żywioł) alchemików. Jest to wyraźnie zaznaczone przez fakt, że gwiazda ma osiem głównych promieni. Ośmioramienne wzory na szacie Głupca, na Kole Fortuny oraz ta ośmioramienna gwiazda są wszystkimi symbolami Kwintesencji, czyli Ducha – mocy stojącej za energią przekazywaną światom przez słońca. Zauważ, że gwiazda ma również osiem bardzo krótkich promieni wtórnych. Promienie te znajdziesz w pełni rozwinięte w symbolice Klucza 19.

Siedem mniejszych gwiazd również ma po osiem promieni, co ukazuje, że są one przejawami tej samej Kwintesencji. Reprezentują również siedem alchemicznych metali: ołów, żelazo, cynę, złoto, srebro, miedź i rtęć. Odpowiadają one siedmiu planetom astrologicznym: Saturnowi, Marsowi, Jowiszowi, Słońcu, Księżycowi, Wenus i Merkuremu. Tak więc gwiazdy Klucza 17 są symbolami siedmiu wewnętrznych gwiazd, zwanych czakrami przez joginów, które są ośrodkami, przez które Jedna Siła przejawia się w ciele człowieka.

To, co właśnie zostało powiedziane, stanowi zapowiedź instrukcji, które otrzymasz w późniejszych lekcjach. Wówczas dowiesz się więcej na temat tych ośrodków i poznasz praktyczne metody wykorzystywania sił, które przez nie działają. Na chwilę obecną jest to jednak praca, do której nie jesteś jeszcze dostatecznie przygotowany.

Na temat rozwoju tych ośrodków opublikowano wiele materiałów. Duża część tego, co można znaleźć w książkach, jest niebezpieczna, ponieważ udziela technicznej wiedzy osobom, które absolutnie nie są przygotowane do jej użycia, przez co często wyrządzają sobie poważne szkody. Jeszcze gorsze są książki, które napełniają umysł ucznia mnóstwem bezużytecznych bzdur, których musi się on później pozbyć, zanim będzie mógł przyjąć prawdziwą naukę.

Odrzucamy dyskusje z osobami, które nie potrafią zrozumieć potrzeby zachowania w tajemnicy pewnych aspektów nauk okultystycznych. Nie mogą one otrzymać wiedzy, której się domagają – i nie znajdą jej, dopóki nie staną się na tyle mądrzy, by pojąć, jak żywotnie konieczna jest stara zasada tajemnicy. Dlatego otwarcie przyznajemy, że w tych lekcjach wstrzymujemy się z przekazaniem niektórych informacji, zgodnie z dawną praktyką, którą czujemy się zobowiązani zachować. Z drugiej jednak strony, nie dajemy Ci żadnych „zasłon” w postaci fałszywych interpretacji, ani nie tracimy Twojego czasu na bezowocne ćwiczenia. Gdy przejdziesz te wstępne etapy szkolenia, dostępne będą dokładne wyjaśnienia bardziej zaawansowanej pracy – odpowiednio zastrzeżone.

Naga nosicielka wody to Izyda–Urania. Reprezentuje prawdę, a praktyka medytacji objawia prawdę bez upiększeń – stąd jej nagość. Jej nogi są zgięte tak, że każda tworzy kąt prosty. Liczba 90 jest liczbą przypisaną literze Tzaddi, a kąt 90 stopni to starożytny symbol prawości.

Ciężar jej ciała spoczywa na lewym kolanie i wspiera się na ziemi, co reprezentuje fakty fizycznego istnienia. Równowagę utrzymuje dzięki prawej nodze, której stopa spoczywa na powierzchni wody. Oznacza to, że w medytacji dzieje się coś, co nadaje zwykle niestabilnej substancji umysłu – symbolizowanej przez wodę – solidność i stabilność świata fizycznego. To jest wskazówka, co alchemicy mają na myśli mówiąc o „utrwaleniu ulotnego”.

Dwa dzbany to dwa osobowe tryby świadomości, jak dwaj kapłani w Kluczu 5 lub mężczyzna i kobieta w Kluczu 6. Elipsy na bokach dzbanów reprezentują znak zera – Ducha lub Akaszę. Pokazane są tylko dwie elipsy, ale w rzeczywistości jest ich cztery, co oznacza przejawienie się Ducha poprzez cztery światy i cztery żywioły.

Z dzbana w prawej ręce kobiety wypływa strumień, który tworzy fale w sadzawce. Fale te mają kształt koncentrycznych kręgów, jak koła w Kluczu 10. Te fale symbolizują aktywność wywoływaną w podświadomości przez medytację.

Z drugiego dzbana strumień spada na ziemię i dzieli się na pięć części. Oznacza to oczyszczenie i doskonalenie zmysłów poprzez właściwą medytację. Dwa ważne tropy do znaczenia Klucza 17 to fakt, że kobieta unosi dzbany oraz że woda pochodzi z sadzawki i do niej wraca.

Góra w tle to ta sama, którą widzimy w Kluczach 6 i 8. Reprezentuje ona doskonałość Wielkiego Dzieła, czyli świadomą kontrolę człowieka nad nieorganicznymi formami wyrazu Mocy Życia. Kontrola ta zaczyna się od opanowania własnego umysłu i ciała, tak aby stały się one otwartymi kanałami dla przepływu wyższych aspektów prawdziwej świadomości Mocy Życia.

Gdy ta wstępna praca z osobowym „pojazdem” zostanie zakończona, możliwe staje się uwieńczenie Operacji Słońca – rzeczywiste opanowanie wzorców świata nieorganicznego przez to, co dla osób niezorientowanych wydaje się tajemniczą, cudotwórczą mocą adepta. Sam adept jednak wie, że moc ta drzemie w każdym człowieku, i z zapałem poszukuje tych, którzy są gotowi wyruszyć w podróż na szczyt góry Mistrzostwa.

Drzewo w środkowej odległości odnosi się do ludzkiego układu nerwowego, który na diagramach okultystycznych często przedstawiany jest jako drzewo. Górna część drzewa to mózg, pień symbolizuje rdzeń kręgowy, a także nerwy współczulne i zwoje.

Ptak siedzący na gałęziach to ibis, ptak rybołów uważany przez Egipcjan za świętego dla Thotha, utożsamianego przez Greków z Hermesem, a przez Rzymian z Merkurym. W Kluczu 17 ptak Hermesa przypomina nam, że medytacja rozpoczyna się od i jest prowadzona przez samoświadomy aspekt ludzkiej osobowości – Merkurego lub Hermesa, przedstawionego w Tarocie jako Klucz 1, Mag.

Na diagramie Sześcianu Przestrzeni, linia odpowiadająca literze Tzaddi i Kluczowi 17 to linia Południe-Góra, która stanowi południową granicę górnej ściany sześcianu.

Ta górna ściana reprezentowana jest w Tarocie przez Maga, a ponieważ linia przypisana Kluczowi 17 to południowa granica tej ściany, widzimy, że Klucz 17 musi symbolizować południową połowę Klucza 1, gdzie widzimy stół z narzędziami magicznego ceremoniału.

Ceremoniał magiczny sam w sobie jest jedną z form medytacji, ponieważ każda czynność w rytuale ma na celu uwydatnienie centralnej idei, czyli myśli-prasiewu danego rytuału. W związku z tym warto powrócić do Lekcji 6.

W tym miejscu warto zaznaczyć kierunki przepływu energii w dwunastu liniach granicznych Sześcianu Przestrzeni. Na diagramach towarzyszących Lekcji 18 część z nich została przedstawiona na rysunku 1. Możesz dodać pozostałe do rysunku 2.

W linii Północny-Wschód (Klucz 4) energia płynie w dół – z Góry ku Dołowi.

W linii Południowy-Wschód (Klucz 5) płynie w górę – z Dołu ku Górze.

W linii Wschód-Góra (Klucz 6) płynie z Południa na Północ, co można zauważyć przy dokładnej analizie symboli tego Klucza.

W linii Wschód-Dół (Klucz 7) płynie z Północy na Południe, jak rzeka na ilustracji.

W ten sposób możliwe jest wyznaczenie ciągłej linii wokół granic wschodniej ściany sześcianu:
Zaczynamy od Klucza 4 (z Góry ku Dołowi), następnie linia Wschód-Dół (z Północy na Południe), potem linia Południowy-Wschód (z Dołu ku Górze), i wreszcie linia Wschód-Góra (z Południa na Północ), wracając do górnego rogu Północny-Wschód.

Na północnej ścianie sześcianu nie da się wyznaczyć ciągłej linii, ponieważ:

Linie Północ-Góra (Klucz 8) i Północ-Dół (Klucz 9) przenoszą energię ze Wschodu na Zachód,

A linia Północny-Zachód (Klucz 11) przenosi ją – podobnie jak Klucz 4 – z Góry ku Dołowi.

Na zachodniej ścianie również nie można wyznaczyć ciągłej linii, ponieważ:

Linia Południowy-Zachód (Klucz 13) przenosi energię z Dołu ku Górze,

Natomiast linie Zachód-Góra (Klucz 14) i Zachód-Dół (Klucz 15) przenoszą ją z Północy na Południe.

Na górnej ścianie sześcianu można jednak wyznaczyć ciągłą linię, zaczynając z dowolnego rogu:

Wschód-Góra (Klucz 6) płynie z Południa na Północ,

Północ-Góra (Klucz 8) – ze Wschodu na Zachód,

Zachód-Góra (Klucz 14) – z Północy na Południe,

Południe-Góra (Klucz 17) – z Zachodu na Wschód.

Nie da się natomiast wyznaczyć ciągłej linii na dolnej ścianie, ponieważ zarówno linia Wschód-Dół, jak i linia Zachód-Dół płyną z Północy na Południe. Również na południowej ścianie nie da się jej poprowadzić, ponieważ linie Południowy-Wschód i Południowy-Zachód płyną z Dołu ku Górze, a linia Południe-Dół, podobnie jak Południe-Góra, płynie z Zachodu na Wschód.

Zauważ, że linia Południe-Góra (Klucz 17) zaczyna się w górnym końcu linii Południowy-Zachód (Klucz 13) i biegnie do górnego końca linii Południowy-Wschód (Klucz 5). Linia ta łączy zatem linię Nun, czyli ryby, z linią Vav, czyli hakiem (zob. Lekcja 37).

Zauważ też, że prądy z linii Zachód-Góra (Klucz 14) i Południowy-Zachód (Klucz 13) spotykają się w punkcie, gdzie zaczyna się linia Południe-Góra. Oznacza to, że siły reprezentowane przez Klucze 13 i 14 są zintegrowane w Kluczu 17. W każdym akcie właściwej medytacji sekretna siła Skorpiona (Klucz 13) jest ukierunkowywana przez strzałę Strzelca (Klucz 14).

Ponadto, ponieważ linia odpowiadająca Kluczowi 17 kończy się na górnym końcu linii odpowiadającej Kluczowi 5, a prąd w tej drugiej linii płynie w górę, jasne jest, że siła niesiona przez Klucz 17 nie może poruszać się w dół, wbrew kierunkowi przepływu w linii Południowy-Wschód.

To, co się dzieje, to że na końcu udanego okresu medytacji otrzymujemy – poprzez działanie przedstawione przez Hierofanta – objawienie jakiejś odwiecznej zasady, która bezpośrednio odnosi się do naszego problemu.

Po tym objawieniu prąd z linii Południe-Góra przechodzi do linii Wschód-Góra, symbolizowanej przez Klucz 6. Objawienie, które otrzymujemy pod koniec udanej medytacji, staje się częścią świadomej percepcji osoby medytującej. To dodatkowe oświecenie wspomaga rozwój zdolności rozróżniania, przedstawionej w Kluczu 6.

Na tym etapie nie będziemy dalej śledzić przebiegu granic Sześcianu. Uważny czytelnik będzie jednak w stanie samodzielnie dokonywać odkryć, stosując zasady już przedstawione.

Kontynuuj praktykę medytacyjną w tym tygodniu.
Zacznij od poświęcenia pięciu minut na to, aby obraz Klucza 17 odcisnął się w Twojej podświadomości. Pamiętaj, że ten Klucz to ilustracja tego, co adepci wiedzą o medytacji, i że dostarcza on Twojej podświadomości konkretnych sugestii, które ułatwią Ci skuteczne medytowanie.

Na koniec głęboko rozważ ten fragment z Księgi Tokenów (The Book of Tokens). Zawiera on ważną tajemnicę dotyczącą Klucza 17:

**„Czy sądzisz, o poszukiwaczu mądrości,
że to ty sam prowadzisz się ku Światłu
poprzez swoje własne poszukiwania?
Nie tak się dzieje.

Ja jestem HAKIEM,
zarzuconym w wody ciemności,
by wyciągać ludzi z ich głębin
ku sferze prawdziwego postrzegania.

Wchodząc w tę sferę,
muszą umrzeć dla swoich dawnych „ja” –
tak jak ryba rzucona na brzeg musi umrzeć!

Lecz umierają oni tylko po to,
aby żyć na nowo.

To, co wcześniej wydawało się im życiem,
teraz przybiera postać śmierci.

Ludzie myślą, że to oni mnie szukają,
lecz to ja ich szukam.

Nie ma żadnego innego poszukiwacza prócz mnie samego –
a gdy odnajduję to, co moje,
ból poszukiwania dobiega końca.

Ryba chwyta haczyk,
sądząc, że znajduje pokarm,
lecz to rybak ucztuje z tej zdobyczy.”**

źródło: Tarot Fundamentals – Lesson Thirty-Eight: The Star; Paul Foster Case 1936.