Nawiązując do psychicznej strony życia zwierząt, odnotowujemy, że lipcowy numer pisma Animals’ Friend zawiera relację podpisaną inicjałami „A. C. W.” o psie rasy Dandie Dinmont imieniem „Bonnie”, w związku z którym opowiedziano dwa osobliwe zdarzenia.

Pierwsze dotyczy śmierci jego pana, do którego pies był bardzo przywiązany:

Znajdował się w pokoju swojej pani około dwóch godzin po zgonie, pogrążony w głębokim smutku, gdy nagle spojrzał w górę z niezwykle skupionym, nieruchomym, pełnym napięcia wzrokiem; jego oczy były błyszczące i szeroko otwarte. Przez długi czas wpatrywał się w to samo miejsce. Jego pani niczego nie mogła dostrzec. Pies zbiegł na dół i biegał po trawniku z takim ożywieniem, jakby lata spadły z niego w jednej chwili. Zdawało się, że chciał pokazać skutki tego, co zobaczył w tamtym długim spojrzeniu. Już nigdy potem nie był tak smutny jak wcześniej, lecz dzielił żałobę domowników w sposób bardziej pogodny i pełen rezygnacji.

Następnie opisano drugie wydarzenie:

Pewni nasi sąsiedzi, za którymi „Bonnie” bardzo przepadał, odwiedzili nas dzień przed wejściem na pokład „Stelli”, na której ponieśli śmierć. Następnego dnia, zanim dowiedziałam się czegokolwiek o ich smutnym losie, „Bonnie” wciąż rozglądał się po pokoju, jak gdyby widział wchodzących ludzi, i patrzył w ten sposób, w jaki patrzył, kiedy przychodzili goście, których lubił, albo gdy znajdowali się już w pokoju. Nie mogłam tego zrozumieć, dopóki nie odkryłam, że ci goście byli wśród utopionych — i wtedy pojęłam, co „Bonnie” widział.

Wielkie rzeczy dojrzewają powoli, lecz noszą na sobie pieczęcie trwałości.

– A. E. Wurz

źródło: Animal Clairvoyance; LIGHT – A Journal of Psychical, Occult, and Mystical Research, July 10, 1915.