Une Magicienne Égyptienne au IVᵉ siècle
Wykopaliska w Antinoë, prowadzone przez pana Gayeta z wielką wiedzą i autorytetem, przyniosły bardzo interesujące rezultaty. Wśród grobów odkrytych w 1902 roku, których mumie i wyposażenie grobowe są obecnie wystawione w Muzeum Guimet, znajdował się grób egipskiej czarodziejki Myrithis, o której opowiemy naszym czytelnikom.
Stan grobowca został odtworzony w specjalnej gablocie: pośrodku dobrze zachowane ciało Myrithis, ubrane w różowo-żółtą suknię i purpurowy wełniany płaszcz, z głową otoczoną włóknami palmy, symbolem odnowy.
Czarodziejka była pochowana na warstwie liści perséi, świętego drzewa Egiptu, które pod swoimi gałęziami dawało schronienie Izydzie i Hathor, patronującym życiu po śmierci.
W fałdach płaszcza znajdowały się różne przedmioty, które pełniły rolę w magicznych ceremoniach: flakony, lusterko z kości słoniowej, kawałek pergaminu z zapisanymi magicznymi znakami i nieodczytanymi hieroglifami. Wśród liści perséi: tamburyn ze skóry gazeli; figurka Izydy-Wenus; lampa z 7 knotami; dwie inne lampy przedstawiające Erosa, jedna z Erosem na łódce, druga z Erosem kucającym pod drzewem; ołowiany dzbanek z długą żelazną rurką do czerpania wody oczyszczającej; figurka Hermesa; szklana czara; mały gliniany ołtarzyk z pięcioma wgłębieniami; dwie figurki Anubisa w formie psa, także z gliny; kościany pierścień; flakonik i butelka ze szkła; oraz liczne naczynia z roślinami: porosty, thapsia (obie rośliny obce Egiptowi, thapsia importowana z Cyrenajki, z której żywica prawdopodobnie służyła do nacierania knotów lamp, jak zobaczymy dalej); płatki róż; majeranek, lawenda, rozmaryn, oliwka i zapewne liść laurowy.
Kilka słów o sposobie dokonywania wywołań za pomocą lustra. Lustro znalezione w grobie Myrithis, wypukłe, cynowane, bardzo małe, zamknięte było w kościanym etui z długą rączką; otaczający szkło pierścień miał otwory zamykane kołkami, przez które światło stopniowo docierało do lustra, w miarę jak kołki były wyjmowane.
Czarodziejka brała młode dziecko, które trzymało lustro przed jednym okiem i wykrzykiwało: „Wznieś się, światło! Powstań, światło! Ty, która jesteś na zewnątrz, przyjdź do środka! Ciemności, usuńcie się sprzed światła Shai(1)!” Następnie czarodziejka przyzywała: „Niech piękne światło przyjdzie i niech Anubis będzie wewnątrz! O Her-Sheta(1), panie rzeczy z Douat(2), przyjdź na otwarcie mojego naczynia! O panie rzeczy Zachodu, którego twarz jaśnieje wśród bogów, ochraniaj dusze przybywające z To-Ser! Powiedz mi prawdziwe słowa, bo to ja, Izyda, przemawiam własnymi ustami!”
A podczas gdy dziecko patrzyło, z okiem utkwionym w lustrze, zaklinaczka wyjmowała po kolei kołki i światło stopniowo się pojawiało. Pocierała lampę gumą, zapalała siedem knotów powtarzając siedem razy: „Ach! Czy widzisz bogów?” podczas gdy ręką zasłaniała drugie oko dziecka.
Rytuały te związane były z wywoływaniem Anubisa, boga o głowie psa, czczonego przez Egipcjan, utożsamianego przez Greków z Hermesem-Merkurem, boga nauk hermetycznych.
Warto zauważyć: znalezione w grobie Myrithis figurki przedstawiają Anubisa, do którego kierowano inkantacje; czarodziejka musiała rysować krwią figury na knotach lampy; podczas ceremonii magicznej trzymała rękę na głowie dziecka.
Doświadczenia dr Baraduca i Adama(3) pokazały, że świeża krew wydzielała siłę życiową, której wyziewy były rejestrowane na kliszy fotograficznej. Metoda stosowana przez tę czarodziejkę przypominała analogiczną praktykę Cagliostra, który wywoływał wizje u młodych chłopców lub dziewcząt, jeszcze niewinnych, poprzez kulki wody. Można więc stwierdzić, że te ceremonie wywoławcze miały częściowo charakter naprawdę magiczny, częściowo opierały się na sugestii, a być może istniał jeszcze trzeci element: niezupełnie wykluczająca oszustwo gra światła, figur boga i lustra…
Na koniec musimy podziękować panu de Milloué, uprzejmemu kustoszowi muzeum Guimet, który umożliwił nam obejrzenie sali z wynikami ostatnich wykopalisk jeszcze przed jej otwarciem dla publiczności, oraz panu Gayetowi, który łaskawie udzielił nam informacji o tej czarodziejce.
Przypisy:
(1) Nom d’Anubis.
(2) Les choses du Douat = les choses de l’au-delà.
(3) Expériences sur la force vitale et la photographie des effluves.
źródło: Une Magicienne Égyptienne au IVᵉ siècle; LE MONDE OCCULTE, JUILLET 1903.